Novel & Cerita Graduation Wishes For Myself

Sila lang itong mga makukulit. "Wait girl, mzay zsecond wave pa." Kung kanina ay tubig mula sa tubigan ang itinapon niya sa akin ay balde naman ng tubig ang isinaboy niya. Napasinghap ako at napayakap na rin sa sarili ko dahil sa lamig niyon. "Hindi malamig no? Tinunaw na yelo yan." nagtawanan ang mag ito sa ginawa nila. Minsan ay naiisip ko ring lumaban sa kanila pero natatakot akong mawala sa akin ang scholarship ko. Kahit na kayya naman ng mmga magulang kong pag-aralan ako, mas gusto ko pa rin yung natututo akong tumayo sa sarili kong mga paa.

Ngumiti ako, "Thank you po sa pagpunta." Hindi rin kami nagtagal sa pag-uusap nang kinailangan ko nang pumila para sa martsa. Huminga ako ng malalim at tumingala sa maulap na kalangitan. Finally I'm graduating, and with the highest latin honors. Finally I can start working professionally. Hindi ako makapaghintay na maiahon si nanay sa kahirapan. Hindi ako makapaghintay dahil sa wakas, narito na ako. This will be the start of a new life.

natatawang sabi nya. "Malapit na ako grumaduate pero wala naman sina Nanay at Tatay" malungkot na sabi ko saka tumingin sa malinis na tubig. Agad naman akong niyakap ni Martin. "Don't worry, I know, kung nasaan man sina Tito at Tita, super proud sila sa'yo. Ang galing galing kaya ng running for With Highest Honor ko. At isa pa, hindi ka naman namin pababayaan nina Mommy at Daddy. Pangako, naroon kami sa graduation mo." Aniya. Bahagya namang gumaan ang loob ko.

Tapos ngayon magb-break down siya sa harapan ko at sasabihing manhid ako, malay ko bang mahal niya ako. Makapal lang ang mukha ko pero hindi ako assumera. Mukha lang akong pera pero hindi ako feelingera. "I told myself na kung hindi ko man magawang umamin sayo ngayon siguro pagkatapos ng graduation ay kaya ko na.." hindi pa ito tumitigil sa pag iyak kaya naman wala sa sariling hinahaplos ko ang likod nito.

"Sa kanila na lang and not me, please." "Just not me." Kung pwede ko nga lang ibagsak ang subject na 'to basta hindi ko lang siya makikita ay gagawin ko. But damn my ego! Ayaw makinig sa'kin. Keso wala naman akong ginawang mali sa kanya at hindi ko naman siya gusto kaya anong kinaaapekto ko? Isa pa, I can't take risk not to graduate this year. Pupukpukin ako nina Kien kapag hindi kami magkasabay na grumaduate. Knowing them baka ilibing nila ako ng buhay.

Napakaraming sakripisyo, pagod, at luha ang kinailangan kong pagdaanan, ngunit ngayon, hawak ko na ang diploma na sumisimbolo ng lahat ng pinaghirapan ko. --- Habang nakaupo ako sa gilid ng kama sa aming silid, tinitingnan ko ang graduation gown na nakasabit sa pintuan. Parang kailan lang, hindi ko akalain na darating ako sa puntong ito. Noon, tila napakalayo ng pangarap na ito, lalo na nang mamatay sina Mama at Papa at kinailangan kong tumulong sa kanilang utang. Pero heto na ako ngayon—isang ganap na graduate.

Friends goals daw kuno. "Congratulations Graduates!" Anito at sabay sabay naming hinagis pataas ang toga namin. Hindi ko alam kung bigla nalang bumagsak ang mga luha ko. Naingit kasi ako. Nakita ko ang ibang kaklase ko na niyayakap ang kanilang magulang, kapatid. Kung andito sana ni Lyza buo na ang buhay ko. Masaya ako dahil naka graduate na ako, pero hindi ako masaya dahil wala sa tabi ko ang kapatid ko.

Napapadalas ang pagpunta namin sa tambayan, at bumawi narin ako sa kaniya sa ilang araw na hindi kami masyadong magkasama dahil sa pag-aaral. The most awaited day came to our lives. We're moving up while for some they're graduating. It's time for them to face the reality, the world. Striving to find job that will give them an understandable pay, achieve their goals in life, and travel in some places they wishes to go since they will be capable of supporting theirselves financially. "Happy Moving Up," Rafus sincerely uttered beside me. I turn to him and smile. The Graduates are currently climbing up the stage to receive their diplomas together with their proud and grateful parents.

Malaki ang posibilidad na tatanggapin nga ni Nanang uli ang tatay ko. “Hindi bale Nang. Magpakita man muli ang tunay kong ama o hindi, ang importante naman talaga ay makalaya ka na dito at muli na tayong magkasama. Gusto kong sa graduation ko ay ikaw na ang naroon. Iyon ang tanging pangarap ko, ang masaksihan mong naabot ko na ang pangarap nating mag-ina.”

Masamang damo ang mga magulang ko kaya matagal silang mamatay. Iyak-tawa nalang ang ginawa ko dahil sa mga iniisip ko. " Ma, pa, may panahon pa para magbago. Malapit na ako magtapos sa kolehiyo; pangarap ko na kayo ang a-attend sa graduation ko."