Tunog Ng Eroplano Tagalog Mga Nobela at Kwento

Ralia POV Eksaktong alas-siyete ng umaga nang maramdaman ko ang bahagyang pag-landing ng eroplano. “Welcome to El Nido,” sabi ng flight attendant. Napangiti ako habang sumilip sa bintana. Kita ko agad ang kulay turquoise na dagat na kung titignan ay parang swimming pool. Napakaganda nga pala ng El nido, Palawan.

Ang bawat pagyanig ng eroplano ay parang tibok ng aking puso, mabilis, malakas, at handang sumabog. "The show is about to begin, and everyone will have a front row seat to their own destruction," ang aking huling bulong bago ako tumayo, handa na akong lumabas at harapin ang aking tadhana. Ang gala na ito ang magiging huling alaala nila ng kapayapaan, dahil pagkatapos ng gabing ito, ang lahat ay magbabago.

Iyong wink na nakakainis na pwede kang magwala kahit anong oras kapag nakita mo iyon. Kahit ang lahat ng nandito ay nagulat sa inasal ni Token. It is not appropriate. Ayun, bumalik na ang lahat sa normal nung nakaupo na si Token. Sumunod naman ay si Ulap ulit. "Hello, may dala po akong birds, gusto niyo? Tingin ko gusto nila ako, pakinggan niyo oh, nag tweety-tweety sila sa akin." at tumawa na naman ang lahat. Ang word ni Ulap ay 'Euonym', which means a name well suited to a place, person or thing. O diba, her name Ulap really fits her. Buti tama ang spelling niya at patuloy pa rin siya sa laban.

paninigurado niya. "Yes Mr. Moore, sure na sure." "Yes!" aniya. "Parang gusto ko na tuloy na pagkalapag ng eroplano sa bansang Greece ay idederetso na kita sa altar," sabik niyang saad. "Hmm, ikaw talaga. Bago ang lahat ng iyon, gusto ko munang magpalakas ka okay? Huwag kang mag-alala. Nasa tabi mo lang ako," saad ko habang hawak-hawak ng isang palad ko ang kaniyang pisngi.

Fei's POV Hindi ko alam saan nila ako dinala, masakit ang ulo ko halos umiikot pa ang paningin ko, hindi ako makamulat at tanging ugong lang ng eroplano? Ang naririnig ko. Wait? Nasa eroplano ako?? Gusto kong magmulat pero sa tuwing tatangkain ko, sinasalakay ako ng matinding pagkahilo kaya bumabalik sa panghihina at may narinig akong pamilyar na boses na ayokong marinig.

Ginawa niyang unan ang mga braso. Ilang minuto lamang ay naramdaman niyang may nambato ng maliit na bagay sa ulo niya. "Aray!" angal niya. Napilitan siyang umupo nang tuwid. "Sino iyon?" Natawa naman ang mga walang kwentang tao. "My Gracie, you better listen," wika ng kuya niya. Takip ng whiteboard marker pala ang ibinato nito sa kanya.

Irritableng sambit nito na ngayo'y nakahawak na sa braso ko. At hindi pa manlang ako nakakasagot ay naglakad na nga ito habang tangay ang braso ko kaya napilitan akong humakbang kasabay niya. 'EROPLANO KO''? Ibig sabihin ay pagmamay ari niya ang eroplanong ito?

Napangisi si Lolo, "Hindi ka ba nagsasawa roon? Ayaw mo ng airplane? Eroplano??" "Erplayn? Erolano? Ano iyon?" kunut-noong tanong ng bata. A small tear from my left eye dropped. Mula noon ay ganyan na pala talaga si Janus! Mahilig magtanong sa mga salitang hindi niya alam o 'di karaniwan. "Airplane o eroplano. Isang sasakyan na lumilipad! Kaya nitong dalhin ang mga tao sa langit!"

dagdag ni Alona, puno ng bagong lakas. Ang kanilang pag-uusap ay tila nagbigay ng bagong liwanag sa madilim na paligid ng eroplano. Habang ang eroplano ay unti-unting umaangat, ang puso ni Alona ay kumakabog nang mas mabilis, puno ng takot at pag-asa. Ang mga pangarap at pag-asa nila ay lumilipad kasama ng eroplano, parang mga ibon na handang harapin ang malayo at hindi tiyak na kalangitan.

Pagkababa namin sa eroplano, na pravite plane ng mga Madrid. Wow, yaman ng Boss Luis ko talaga, ang sarap ng hangin! Di ko nga lang alam ang kinain ni Sir Hiro kung bakit hinila niya ang bagahe ko. Namiss ko ang lugar na ito. Almost seven years old ako nung naalala ko na pumunta kami dito. Ito lang naman kung saan galing si Mama. Sabi nila Bikolanos are Oragon. Oragon means, magaling. Minsan mamimiss-heard mo na mayabang. Sabagay sa kasungitan ni Mama, bikolano talaga siya. Matapang at magaling!