Independence Day Quotes Philippines Novels & Stories

ani naman niya. Huminga ito nang malalim at tumango. Pag-landing ng private jet sa landing strips, excited silang bumaba, at napasigaw pa siya, "Hello Philippines!" Pati si Lucas napasigaw sa tuwa. "I missed you Pilipinas!"

Sanay sa pakikitungo sa iba’t ibang uri ng tao si Jemima, kaya hindi siya nahirapang harapin ang mga ito. “Father, I’d like to divorce my wife,” wika niya sa kaniyang ama habang kausap niya ito sa kaniyang mobile phone. “You can’t do that,” mababa ang tono ngunit firm namang sagot ng kaniyang ama sa kabilang linya. “Do I have to suffer for a lifetime? It’s not working!” “Oh, be a man. Make it work. Besides, there’s no divorce in the Philippines.”

tanginang supremo to "Tama tama! tapos sinabi niyo pa nga sakanya non hahayaan ka na namin para matuto kang maging independent!" sabi ni Mary habang tumatawa "Ginawa namin iyon noong pinagdidiwang ang independence day" dagdag pa ni pepe "Napaka independent na sanggol niyan ni calcifer" Sabi ni Heneral habang pumapalakpak ng mabagal "Hahahaha totoo?"

Napalingon naman siya kay George na kumakain ng tinapay. “Oo, maganda don and I bet living there would be so great dahil araw araw refreshing ‘yong view mo.” Napatango tango naman ako sa sinabi ni George. Totoo naman napaka refreshing at sarap umpisahan ‘yong umaga lalo na ang dagat ng Siargao ang una mong matatanaw. “Masaya manirahan sa isla, simple lang. Totoo napaka refreshing nga. Mahirap man ay masaya pa rin.” Sagot ko naman sa kanilang dalawa.

Pinahiran niya ang bibig ng tissue. "This is our last supper, together" Nagtataka siyang binalingan ng mga panauhin. "I'm going to file a divorce" "What divorce? Hindi pwede" Angil ng ina. Bakas rin sa mukha ng ama ang pagka dismayado. "You want a divorce? Walang divorce sa Pilipinas, annulment meron pero hindi ko iyon ibibigay sayo, baka maging masaya pa kayo ng kabit mo"

I still have to wait for that damn punishment before I can finally free myself from this damn life I am facing right now. "Do you want to go to another country?" she suddenly asked, still following me. I laughed because of her question. "As if I can go to another country without having you around me," I told her. The Philippines is not a bad country, after all. I like it here. I can speak their language if I want to. I just feel like I'm making their language suck if I use them.

CHAPTER SEVENTY-NINE: POPPY’s POV PART III ꧁ POPPY ꧂ Philippines, Lucio Herald’s Birthday Party. UMUWI kami sa bansa nang hindi ako nagsasabi kay Faith dahil sa matinding sama ng loob ko sa kaniya. Hindi na rin kami nag-usap mula nang matanggap ko ang email. May mga pagkakataong tumatawag siya sa ‘kin at nangungumusta, pero hindi ko siya ine-entertain at palagi kong dinadahilan na busy ako.

Ibang-iba ito sa mahiyain at tipid niyang mga ngiti noon. "We can't change the past, but you can still prove to your Lola na mali ang iniisip niya tungkol sa’yo. She may not be here anymore, but it's never too late to prove them wrong. And I'm happy na sa dinami-rami ng lugar sa Pilipinas, dito ka napadpad sa Costa Fuego..." Napangiti ako sa sinabi niya bago hinawakan ang kanyang nakalahad na kamay.

“Why? Ano ba'ng gagawin natin sa Canada? P'wede naman tayo rito sa pilipinas ah? Bakit kailangan pa sa Canada?” “Our life is danger here in Philippines.” tangi kong sagot. “Why?” halata sa muka nito ang pagkalito sa mga nangyayari. “Why? Why our life is in Danger? Ano bang nangyayari? Please tell it to me.” pag mamakaawa nito.

Mahirap kalabanin ang tadhana lalo na at kung alam mona hindi pa talaga pwede. Ako kasi I don’t believe in a saying na “We are the one who create our own destiny”. Kung para sa atin talaga ay ibibigay rin ni Lord yon. Pero gusto kung subukan na maging masaya kahit walang kasiguraduhan sa huli. “Do you want me to spend my remaining time here in the Philippines with you?” I asked. “If I say yes, would you?” “Yes,” I answered.