Tunog Ng Eroplano Tagalog Novels & Stories

Hindi ko siya kilala, pero sapat na ang natutunan ko para malaman iyon. “Alright handsome este Gabion. Ano bang problema mo talaga? Naprotektahan mo ang eroplano laban sa bagyo, tama ba? Ikaw ay isang nakakatuwang bayani, sa aking paningin, kung gayon siguradong ako ang kasuklam-suklam sa mga mata ng magandang babae na nakaupo dito kasama mo dahil wala ako noong kailangan ako sa trabaho. Hindi pa ba sapat iyon?"

Bago siya sumakay ng eroplano ay napabuntung- hininga na lang siya. Labing- apat na oras na byahe niya pauwi ng Pilipinas kaya matagal- tagal iyon. Nang papalipad na nga ang eroplano ay napatong bigla sa kanyang sarili. Kaya ko bang harapin muli si Axe Finn kapag nagkita kami? Tanong niya sa kanyang isip ngunit ipinikit na lamang niya ang kanyang mata at pilit na ikinalma ang kanyang sarili upang hindi na siya mag- isip pa ng kung ano- ano.

“Ito ay katarungan.” [##########----------] 60% COMPLETE Ang eroplano ay muling yumanig nang marahas. Isang master caution alarm ang tumunog. “Nawawalan na tayo ng airspeed!” sigaw ni Mendoza. “Elena, ngayon na!” “75%... 85%...” Ang mga numero ay tila gumagapang. Ang bawat segundo ay parang isang taon. Nakita ko ang isang red node sa screen—isang firewall na sumusubok na i-block ang aming access.

Nagising ako na pinagmamasdan ako ni Warren. “Ang ganda mo talaga kahit kailan.” he compliment. “Kakagising kolang binobola mo nanaman ako.” “Di kita binobolo ah, totoo naman kasi maganda ka. Gisingin mona ang anak natin malapit na mag landing ang eroplano nasa pilipinas na tayo.” tumango naman ako at ginising ang anak. Maya-maya pa'y nag landing na nga ang eroplano at bumaba na kami ng eroplano.

Kaya pahihintulutan nila ang pagbaba ng pribadong eroplano papasok ng Malgudi. Ang Malgudi ay isang nasyon na nasa border ng Sol. Kahit na ang teritoryo nito ay kalahati ng Sol, mas kaunti pa ang populasyon nito. Matapos ang kalahating araw… Bumaba ang eroplano sa gitna ng disyerto ng Malgudi. Si James at ang iba pa ay bumaba ng eroplano. Habang nakatayo sa gitna ng disyerto, naglabas si James ng mapa na inihanda niya habang maaga at inilagay ito sa sahig, at itinuro ang pulang bilog na minarkahan niya.

pabulong kong sambit. Biglang isang malakas na tunog—parang buong mundo ang nabasag. BOOM. Sumalpok ang eroplano sa dagat-pabulosok. Isang bagsak na hindi ko mailarawan—parang binasag ang mga buto ko, parang nilamon ng tubig ang hangin sa baga ko. Ang malamig na dagat ay sumugod sa loob ng cabin, mabilis, marahas, walang awa.

out of nowhere kong tanong. Hindi niyo din ako masisisi kung pagdududahan ko ang pagmamahal niya sakin. I mean, bigla na lang siyang sumulpot na parang kabute at parang engot na ipinagsigawan sa lahat na girlfriend niya daw ako. Mga taong may sayad lang ang gumagawa niyan. "Maupo ka nga dito sa tabi ko." sabi niya habang nakatingin lang sa alon ng dagat.

Huh? Nanaginip ba ako? Sumilip ako sa bintana. Nakalanding na nga… Nang biglang .. bumukas ang pinto. Naglakad ako papunta roon. Bumukas ang main door ng eroplano. Pagsilip ko… Halos napasapo ako sa gulat. May malaking tarpulin na ang nakasulat. "Welcome Back Janine!" Hindi ako makakilos. May humila na ng hagdan.

Chapter 193 Pagbaba namin ng eroplano, agad kaming sinalubong ng aming driver na naka-assign para sa amin sa France. Isang maaliwalas na umaga, at habang lumalapit siya, binati niya kami sa wikang Pranses. "Bienvenue en France! J'espère que vous avez fait bon voyage," bati ng driver na may malawak na ngiti.

Habang naghihintay na lumipad ang eroplano ay nabigla siya nang may tumabi sa kanya. "Hi, ulit," saad pa nito. "A-Anong ginagawa mo rito, kala ko ba'y tumatakas ka?" Ngumisi lang si Enzo. "Kaya nga, sa Cebu ang punta ko. Ikaw ba?" "D-Doon din." "Wow, ang swerte ko naman. Pwedeng sumama sa'yo?"