Twilight New Moon Marcus Novels & Stories

Sinigurado ko pang naka-lock na ang pinto upang hindi na niya ako muling malapitan. “See, I knew you’d come with me,” natatawang bulong ni Marcus. His breathing was so close to my neck that I couldn’t move an inch or else our faces would meet! “A-Ano ba?” “Mercian,” he softly called my name that sent a familiar chill all over my body, “we both know where your lips belong to, right?” My lips parted to say something, but it ended up hanging. He held my chin just when Arist was beside my window! Alam kong highly tinted ang sasakyang ito at madilim sa labas ngunit hindi ako mapakali!

Sumilip si Marcus sa labas ng bintana at sa dami ng bantay kahit saang sulok ng kwarto ni Aurora, mahihirapan talaga silang pumasok. Lumipas pa ang oras at nakatulog na si Aurora sa sulok. Nilapitan ni Marcus si Aurora at binuhat ito para ilipat sa kama. Ayaw ni Aurora na may lumalapit sa kaniya dahil nagwawala siya. Wala na siyang pinagkakatiwalaan sa loob ng mansion. Tinawagan ni Marcus si Hunter na mabilis namang sinagot ni Hunter.

sagot niya bago niya ako hinalikan sa mga labi. Ang gabi ay lumipas nang payapa. Ang ulan ay tumigil na... pinalitan ng isang magandang sunrise na sumisilip sa bintana. Para kaming dalawang tao na kakagaling lang sa isang mahabang giyera... pagod pero puno ng kagalakan. Pero sa gitna ng aming katahimikan... isang katok sa pinto ang bumasag sa sandali. Si Marcus. Ang kanyang mukha ay hindi maipaliwanag.

“After everything that we’ve been through. Pain after pain... tears after tears... Finally, my moon find its place... to my place... to rise again.” “You are my Moon. You ruled me completely. Thank you for coming back. For Lighting this world again. I love you.” WAKAS -----Thank you for reading this story until the end.----