Twilight New Moon Marcus Novels & Stories

Marcus said kaya pinanliitan ko naman ng mata si Hendrix. Ang bilis ng transition ng mukha niya in fairness. From kabuteng nakasimangot to Hendrix the pogi with a smile. Takot naman din pala! Hinila na ako ni Hendrix sa pwesto namin dahil nagpaalam si Marcus para salubungin ang bagong dating na bisita. Ang ganda niya at sa nakikita ko kung paano siya hawakan at tignan ni Marcus, he is definitely inlove with her.

Mataas ang puno na hinarangan ang liwanag ng buwan. Kumikinang ang kwintas nito at amoy niyang mamahalin ay pamilyar ako kung sino siya. "Ehem." Pagbasag ni Marcus sa katahimikan naming apat. "Bakit T.H?" Tinitigan niya kong mabuti at tumitig siya kay Latrelle. Unti-unting lumuwag ang hawak nito sa braso ko. Hinigit ako ni T.H papunta sa kanya. Muntin akong mapayakap sa kanya kaya gano'n na lang ang kaba ko. Naghuramentado ang puso ko.

Totoo nga, pwede siya maging double ni Zephyr. Gayunpaman, ang kalibugan, manlolokong mga mata, at karukhaan sa loob niya ang pagkakaiba nila ni Zephyr! “Hah… N!” Pinakita ni Marcus ang isang ngiti sa oras na magsalita siya. Mukha pa rin siyang walang kwenta para kay Nicholas, tulad ng dati. Tumingin si Nicholas sa kanya. Tulad ng inaasahan, nawalan siya ng daliri. May nakatakip na tela sa kaling hinliliit niya.

ng dagat sa umaga ay tila kumukulong salamin. Sa may dalampasigan, naglalaro sina Calix at Selene ng buhangin. Nasa di-kalayuan si Marcus, tahimik na nagbabantay habang nakasabit ang kamay sa hawakan ng baril sa kanyang balikat. Sa loob ng villa, abala si Aurora sa pagluluto ng almusal. Pinakikiramdaman niya ang bawat kaluskos, bawat hangin na dumaraan sa mga bintana. Sa mga araw na lumipas, mas naging matalim ang pandinig niya; alam niyang hindi ito normal na tahimik.

Sumunod si Marcus, pinupuno siya muli ng makakapal na lubid ng buto. Nanatili silang magkadikit, magkadikit ang mga noo, humihinga ngunit may napansin si Elena sa pulso ni Marcus nang masilaw sa kanyang relo ang liwanag ng buwan na tumatagos sa isang basag na bintana - isang maliit na tattoo, isang ahas na nakapulupot sa isang punyal, kapareho ng marka ng mga tauhan ni Viktor.

Tumango ako, isang ngisi ang sumilay sa labi ko bago ko ipinatong ang kamay ko sa balikat niya and gently tapped it. "Good job." With that, I walked past him, my thoughts already several steps ahead. I want to shatter her heart piece by piece using her fiancé’s pretty little secrets. A cruel smirk tugged at my lips. Until she begged me to help her. --- 10:00 PM... Marcus had just dropped Snow off at her house after they attended the birthday party of one of Marcus' friends. From the backseat of my SUV, I watched through the tinted windows as his car pulled away, unaware of the danger ahead.

Sabay patay ng makina nito at dali daling bumaba para alalayan ako. Sheeshhh ang bango bango talaga ng lalaking ito. Nagtama ang mga paningin namin sa isa't isa. Madilim pero maningning ang mga mata nitong tumama sakin. I don't understand pero sa twing napapatitig ako sa mga mata ni Marcus ay para akong nalulunod sa saya. Para bang isang fairytale at ako ang prinsesa. Kahit madilim dama ko ang pagliwanag ng paligid at pagningning ng mga bituin sa langit at pag sinag ng konting liwanag mula sa buwan.

May anim na ministro pa siyang kakaharapin, bago niya makaharap ang ina ni Knox, ama ni Xiang Fei, ama ni Zhou Shen si Art at ang panghuli ay nanay niya. Masyado siyang nagmamadali kaya hinamon niya si Marcus na haharap siya sa bawat master kada buwan. Pinagbigyan siya nito. Unang isang buwan simula sa dare niya, natalo siya, kaya nagdagdag si Marcus ng isa pang buwan na agwat, pero nag-insist pa rin siya na isang buwan lang. Hinarap niya ulit ang tumalo sa kaniya. Nagawa niyang talunin kaya naniwala si Marcus na kaya niya ang isang buwan na pagsasanay para bawat katapat niya.

Mahigpit ang hawak niyas a twin blades ay mukha siyang isang demonyo na napunta sa mundong ito, lumapit siya ng mabagal habang may malupit na ngiti sa kanyang mukha. Napahinto si Marcus. Lumuhod agad siya sa sahig at sumigaw siya, “Pakiusap, wag mo akong patayin. Umaamin na ng pagkatalo ang Torres clan, at ibibigay namin sayo ang lahat ng asset na meron kami. Pakiusap, wag mo akong papatayin.”

Habang nagtatawanan ang mga pinsan, habang tikom pa rin ang bibig ni Dimitri, habang ang alak ay patuloy na umaagos— may isang lihim na unti-unting umiikot sa gabi. At hindi pa alam ni Marcus, ang simpleng “get-together” na ito ang simula ng isang regalong babago sa takbo ng kanyang kontroladong mundo.