Twisted Lies Pdf Novels & Stories

Isa talaga iyon sa mga inaalala niya, bukod sa natatakot siyang mabuntis at ang tungkol sa pagkakaroon ni Elias ng nobya. Hinawakan ni Loisa ang palad niya. "I don't think na sa ganito magsimula ang relationship n'yong dalawa. I know you like him, but—" "It's okay, Clea, just do what makes you happy," putol ni Tiffany sa sinasabi ni Loisa. "Walang makakaalam basta wag lang sa opisina gagawin, normal naman ang mga ganitong bagay, you're adult. Isa pa hindi naman kayo sa kumpanya nagkakilala. Bago ka pumasok sa company kilala nyo na at may nangyari na sa inyong dalawa. What I can advise you now is... pagbukurin ang harot sa trabaho para hindi maapektuhan ang work place nyong dalawa."

He said. Nanatili akong tahimik sa tabi ni Rowan. I just want to hear his lies and very suffocating excuses. Anong ine-expect niya—na maniniwala agad ako sa kanya? Ine-expect niya na ayos na ang lahat? Na hindi na ako apektado? Hindi ganoon kadali tanggapin ang lahat.

Papasok na ako sa loob ng bahay nang humarang ito sa pinto. “You lied,” diin niyang sabi. Napalunok naman ako. “A-anong ibig mong sabihin?” namamawis na rin ang palad ko. Kinakabahan ako sa itsura niya. “Why do you keep lying to me?! Huh? Damn, Snow! You're a student, right? And you're only eighteen!” “It's not what you think-.” Tumaas naman ang boses nito. “It doesn't matter what I think anymore! You think I'm dumb enough to buy it?!”

O baka nagpapanggap lang na naghahanap ng empleyado tapos sa huli, pag may nakuha nang pera, biglang mawawala? “Legit po ba ito? Sir, kung balak niyo po akong i-scam, wala po talaga kayong makukuha sa akin. Pakiusap, buntis po ako at may mga kapatid na pinapaaral. Mahalagang-mahalaga po sa amin kahit isang piso. Kaya kung ii-scam niyo lang po ako, mas mabuting umalis na lang po kayo.” Napatawa siya nang malakas. Napataas naman ang kilay ko sa ginawa niyang pagtawa.

"How... how could you do this to me?! To our family?!" She sobbed, voice barely coming out. "Why, why?! All my life... I believed in you... I trusted you..." She cried. "Yet you lied! And that's not it... you ruined everything! You ruined my relationship! You cost me my relationship!" Pinaghahampas niya ang steering wheel. Frustration written all over her face. "Ralph, please come back..." Halos wala na siyang boses dahil sa kasisigaw niya.

tangang tanong nito at inilagay sa study table. Napangiti siya dahil siguro nagbago na ng tuluyan ang trato ni Sue sa kaniya. Mas okay na ngayon ang samahan nila kaysa no'n. Kinuha niya ang tooth bag niya at napaisip kasi wala ang libro nito na regalo ni Lexie no'n. Parang isang stand novel ang librong 'yon dahil nakasulat do'n ang mga bagay na nangyari sa female lead na inspired sa totoo niyang buhay.

Mas lumalaki ang galit ko. Hindi niya pinansin ang sampal ko at tinitigan lang ako ng mariin. "I will never say anything like that, Laurene. I planned this all along and you accused me that I rejected the baby? Sabi mo kilala mo na ang kambal ko 'di ba? Bakit hindi mo man lang masabi ang kaibahan?!" Natuod ako sa kinatatayuan ko. Umigting ang panga niya. "You love the wrong man, Laurene. I'm his twin but I know him more than you do. Hindi mo pa kilala si Zaiden."

Paalam ni Randell at agad na umalis. Makikipagkita siya saglit sa kanyang abogado para kunin ang mga titulo ng trasient house at resthouse niya sa baguio. Inilipat niya ito sa pangalan ng kanyang asawa, ganon din ang iba niyang bacnk account. Hindi kasi maganda ang kutob niya sa mga mangyayari lalo na sa magagwa ni Andrea maging ng ama nito. Kaya sekreto niya itong pinaasikaso sa kanyang abogado, para kung ano man ang mangyari sa kanya ay may maiiwanan siya sa kanyang mag-iina. At ito ang surpresa na ibibigay sa kanyanga sawa na si Quinette. Nang makuha niya ang mga dokumento at titulo ay agad na siyang bumalik sa coffee shop.

Tumingin ako kay Emman at siyang tango naman nito sa akin. "Hmm. So you think, Uncle is the traitor? That he was the one behind that million dollars embezzlement?" diretsong turan ko. Natatawang napatango na naman ito sa naging tanong ko. "Yeah, there's a huge possibility, if you ask me. Kung ako nga lang, iniisip ko, siya lang naman talaga ang may motibo na gawin ang bagay na yon at siya lang din naman ang nakikita kong makakagawa non. Knowing that you are so meticulous especially with your work and business. Di ko naiisip na magkakamali kang ipagkatiwala ang ganoong kahalagang bagay sa ibang tao."

Inayos ko ang pagkakalukot sa papel na ‘yon pagkatapos ay binasa muli ng malakas ang nakasulat doon. “Alexander Ivan Gopez, 21 years old. Lives in Tondo, Manila. Mekaniko sa umaga, strip dancer sa gabi--” “Stop! Itigil mo ‘yan!” sabat ni Xander pagkatapos ay hinablot mula sa akin ang papel pagkatapos ay pinagpira-pirasong pinunit iyon. “Anong ginagawa mo? Sa tingin mo ba mababago niyan ang katotohanang alam na naming lahat kung sino ka ba talaga?! Wala ka nang itatago, Xander!”