Ubusan Ng Lahi Game Novels & Stories

sabi ng isang kasama namin. Pagod na pagod kami nang matapos ang larong iyon. Nasukat ang lakas, determinasyon at kooperasyon namin dahil doon. Halos naubos din ang pasensiya naming lahat. Ang huling laro sa araw na iyon ay unity walk game. May dalawang mahaba at makapal na kahoy at sa bawat dalawang dangkal ay may nakadikit na guma. Doon ipapasok ang paa ng manlalaro at gawing tsinelas iyon. Nauna si Jake at kasunod niya ako.

Naririnig ko pa ang tunog dahil sa lakas. “Attack the lord!” “You have slain an enemy!” “An ally has slain lord!” “A****a! Ang bobo naman!” Reklamo niya at mukha ng sasabog kakapindot sa cellphone. Nakasimangot na siya at salubong na ang kanyang mga kilay sa inis. Ewan ko ba kung bakit sinasabi nilang pang tanggal stress ang online games na 'yan. Tingnan mo nga ang isang 'to, parang any minute ay mapuputol na ang ugat.

Nagkunwari si Luis na nagbabasa ng newspaper, ngunit paminsan-minsan, lumilihis pa rin ang tingin niya kay Nathalia. Nakaupo si Lucas sa mesa, kalmadong umiinom ng coffee. Biglang nagtanong si Luis, “Lucas, today ba ang release ng game ng company mo?” “Oo,” sagot ni Lucas. “Today ang release, at papasok din ang first batch ng beta testers.” Tumango si Luis. Hindi siya masyadong maalam sa games.

"Hey! What do you think you're doing?! Give that back to me, right now!" "Mamaya na 'yan. Kailangan mo munang uminom ng gatas para lumaki ka at hindi ka maging pilay tulad ng tatay mo," biro ko sabay tulak ng baso sa harap niya. "At saka, alam mo ba na mas masarap maglaro ng mga totoong laro kaysa diyan sa gadget mo na 'yan. Sa amin sa probinsya, naglalaro kami ng Teks o di kaya Piko. Minsan chinese garter pa e. Gusto mo turuan kita?"

Nilibot ko ang paningin sa paligid, ngayon ko lang na-appreciate ang ganda ng amusement park na ito, ngunit napansin ko na tila walang tao sa paligid, marahil ay pinasara ni Lucas ang lugar. "Mommy, try this! It's cool!" Napalingon ako kay Levi nang tawagin niya ako. Tumingin ako sa bagay na kanyang tinuturo at nakita ang isang shooting game. Napangiwi ako dahil wala naman akong ideya sa larong ito. "Anak, sa ibang araw na lang siguro," pakiusap ko kay Levi. "Okay, mom." Tila may kirot sa aking puso nang makita ang malungkot niyang mukha. Huminga ako nang malalim at ngumiti kay Levi.

“May game pala ang mga bata sa araw na ‘yon. Aalis agad kami sa umaga.” “Okay. It seems like you’re busy that day.” Saglit siyang natahimik. “What if sumama ka na lang sa ‘min? Pwede kang sumakay sa bus ng team.” Ako naman ang napatigil sa ginagawa ko. “I might just get in the way. Tiyak super busy niyo no’n.” “Anong sinasabi mo? Syempre hindi. Manonood ka lang naman. Pagkatapos ng game, doon tayo mag-date. Marami akong nakikita sa social media na magagandang lugar sa Pangasinan.”

“What?” “Hindi pa tayo nakakapunta sa mga booth.” “Huh?” “Gusto kong mag-laro,” sabi ko sabay turo sa isang game booth kung saan gumagamit ang mga tao ng watergun para barilin ang mga lata. Kapag nagawa nila iyon ay makakakuha sila ng isang malaking teddy bear. “Gusto kong makuha iyong teddy bear.”

Inis na sabi ko dahilan para matawa siya. Nang marinig kong kantahin 'yon sa mahinang paraan ni Lauren ay gusto kong pumikit upang mas marinig ko pa siya, of course we're always one babe. After the teasing game, bumaba na rin kami dahil malapit na. Maganda nga yung site, worth the money dahil maganda din ang view na makikita mo. Habang busy akong tinitignan ang site ay nagulat ako ng biglang pasigaw na tawagin ni Lauren ang pangalan ko.

Mura niya nung biglang may sumulpot sa harapan namin. Napatawa ako ng malakas sa ginawa sinabi niya. Dinalian nalang namin na makalabas, baka bigla nalang talaga manuntok kapag nagkataon. Nag try din kami ng mga gaming booths, we tried the shooting game. "Iba yung toy gun sa totoong baril. Pa-remind lang kita, para alam mo na there's a possibility na hindi mo matatamaan ang rubber duckies na yan." Confident na pag-inform sa akin ni Cresenia.

“Damn it! Napakaswerte ng streamer na ito! Napakadali niyang nakakuha ng asawang Hapones! Inggit na inggit ako na gusto kong sakalin ang tanga sa tabi ko!” “Alam ko ang streamer na iyon, ini-stream niya ang kanyang gameplay ng CS, at kumikita siya ng ilang libong dolyar bawat buwan, na hindi pa sapat para makabili ng bahay sa New York City. Payag ba siyang pakasalan ang babaeng Hapon na iyon kahit na hindi niya kayang bumili ng bahay?”