Ubusan Ng Lahi Game Novels & Stories

seryoso kong utos habang ang aking mga mata ay nakapako sa screen ng phone na patuloy na binabaha ng mga notifications mula sa mga reporter. “Sige po, Doc... as in tara na muna sa itaas, buddy, lalaruin natin yung bagong video game na binili ni Papa Drake mo para sa’yo,” mabilis na sagot ni Lucas sabay buhat kay Noah na medyo naguguluhan pa rin ngunit sumunod na rin dahil sa pagod mula sa buong araw na paglalaro sa garden.

Saktong iyon ang tanong ko sa isip ko ng may biglaan nalang umilaw ang phone ko. Mabilis ko iyong kinuha at iyon nanaman ang unregistered number na kilala ko na kung sino. 'Let's stop the hide and seek and guessing game, let's try something more challenging like---ubusan ng lahi' Kumuyom ang kamao ko, he's playing a mind game against me. Ubusan ng lahi? Fvck! Isa lang ang gusto niyang mangyari, pumunta man ako o hindi alam kong lahat parin mapapamahak, pero kesa wala akong gawin pupunta ako at baka sakaling mahadlang ko pa siya sa plano niya.

Anya sa sarili. Bigla niya itong nilingon, “My point is, yung mga list ng games na sinend mo sa akin is quite um, ah,” napalunok siya ng laway habang hinahanap sa utak ang tamang salitang pwedeng idagdag sa sinabi. “Quite what?” Ngisi naman ng kumag. “Um, kind of ano, ah um, it requires physical contact.” “So? Lahat naman ng larong pambata requires physical contact ah!” Sagot ng amo niyang panay pa rin ang busina ng sasakyan nito.

Sa halagang 500, ride all you can na. "Saan mo una gusto sumakay?" Inilibot ko ang tingin ko sa paligid at nag-iisip. Bigla naman akong napatingin sa isang laro. May mga games din kasi dito, 'yung parang sa peryahan. Gano'n. At ang laro na tinutukoy ko ay 'yung shooting game. "Try muna natin mag-laro."

Ubusan lahi kumbaga. Hindi gano'n kadali ang larong 'to. Mahirap gumalaw sa totoo lang. Kailangan talaga ng coordination. Labing-lima ba naman ang mga sisiw na nagtatago sa likuran namin. Kapag iba-iba kami ng galaw, kumukurba ang linya namin at kung mamalasin pa, sabay-sabay kaming natutumba. Masakit din pala sa katawan ang larong 'to.

Kael nasaan ka? Sa kakatingin namin sa likuran kung makakahabol na ba sila, hindi namin namalayan ang mababaw na bangin, kasabay no'n ang pag ilaw at pagtunog ng suot naming bracelet. REMAINING 2 HOURS FOR THE GAME, KEEP FIGHTING! Huli na para maiwasan namin ang mababaw na bangin, nagpagulong gulong kami paibaba. Tumama ako sa isang puno na siyang ikinadaing at ikinadilim ng mga paningin ko.

Masigla siyang naglakad papunta sa shooting game. “Wow! Ang galing naman nung guy, nakuha niya agad ‘yung malaking stuffed toy!” sabi ni Isabela habang nakangiting pinapanood ang mag-jowa na masayang umaalis. “You want that?” tanong ko. Natawa siya. “Naku, Liam, hindi ‘yan binibili. Kailangan makailang tama ka sa target para makuha mo ‘yan.” “I know,” sagot kong mayabang habang tinaasan ko siya ng kilay.

Grabe puros mga files app lang- eh? " BAKIT M-MAY LARO KANG ANGRY B-BIRD APP! !" Sensui: "A roblox?" Can i kill my pulse right now? "Sensui. Siguro kumain muna tayo bago magtingin sa selpon natin eh noh." pag iba kong topic kaya ngumiti itong tumango. Sensui: "Okay, let's eat." ngumiti naman akong awkward.

Nakita niyang tumayo si Andrik at Zayden pero umupo ulit si Zayden habang nilapitan naman siya ni Andrik para alalayan siya patungo sa upuan niya. Nang makaupo na ang lahat, may lumabas na mensahe sa screen sa harap na nagsasabing, “THE GAME WILL NOW BEGIN”. Pumasok ang mga robot at huminto sa harap ng bawat isa sa kanila. Ang mga robot na ito sa pagkakataong iyon ay nagmukhang tunay na babaeng. Ang bawat isa ay may hawak na isang transparent na jar na may maliliit na piraso ng papel sa loob gamit ang isang kamay.

"Oo, teka!" "Kuya pabilis! Yung niluluto ko kailangan na ng vetsin oh!" reklamo ng isa pang bumibili. Dumadami na silang nakapila sa labas. "Wait, f*ck!" Hindi ko na alam kung anong napindot-pindot ko. Natahimik ang lahat nang biglang tumunog ang opening music ng game na bounce. Yung bolang kailangan makalagpas sa kung ano-anong obstacles.