Learning Game Mga Nobela at Kwento

"Ang talo ang maghahanda ng breakfast, lunch at dinner for the next three days." Ang laro na pinili namin ay isang tactical shooting game—something close to those military ops na laro, full of strategy and teamwork. It was a game that required focus and fast reflexes. Hindi lang basta magpindot ng button, kundi mag-isip din kung paano magtulungan at magplano ng moves. That's why I liked it. It was the kind of challenge that kept me on my toes. Tapos nagsimula na, sabay-sabay nilang sinabi ang "Let's gooo!" at boom, nagsimula na ang game! Hindi ko alam kung bakit, pero natawa ako sa mga reaksyon nila.

Hinila niya si Lorie at hinalikan sa noo. "Let's play Call of Duty. I will teach you." "But." pag aalinlangan ni Lorie. Ngumiti lang si Russel kaya naman iniupo na siya nito at kinuha ang isang spare na madalas gamitin ni Cassidy. Naglaro sila at tinuro ni Russel ang basics kay Lorie. Lorie is a fast learner. Marunong na ito agad at masyadong magaling as a beginner. Nag eenjoy silang dalawa as a team. Nagparamihan sila ng kill at achievement.

Hindi kami nag focus sa message na sinabi nila kase busy kaming dalawa maglaro ng Call Of Duty, hindi ko alam kung anong klaseng game ito kase ang alam kolang ay Mobile Legends. Tinuruan ako ng sarili kong anak kung paano maglaro pero nalilito ako kung paano, pindot siya ng pindot pero hindi ko naman alam kung pang ano yan o ano ba. "Yey," sigaw ni Cidny ng mapatay niya ang isang kalaban ata niya. Natawa naman sila dahil sa kakulitan ng batang to, parang tanga.

Hindi niya alam na ganun ang ire-reply ni Felicia sa kanila. Ang LM company ay isa sa mga the best game companies sa panahong ngayon, lalo na't kilala ang mga ito sa mgagandang graphics at interesting levels sa mga games nito, at ngayon ay tinuturuan sila ngayon ng isang batang hindi man lang maabot ang paa nito sa sahig pag-umuupo sa game chair nito. 'Naintindihan namin,' ani ng boss ng LM sa chat nila ni Felicia.

Na tila nawawala na siya sa kanyang sariling wisyo. Staring at her intently, I realized now where this game started. Iyon ay 'yung simula nang mawala sina Mommy at Daddy, at ang unang pagtapak niya sa Chapel kung saan binurol ang mga magulang ko. Nagsimula ang lahat noong una ko siyang nakita at nakaharap. Siya. Siya ang totoong nagmamay-ari ng larong ito sa simula pa lamang.

I just nod. Matapos ang pag-uusap naming iyon, pumasok na kami sa loob upang manood ng cartoon. Natawa pa nga ako nang malamang, hilig pala nitong gayahin ang mga boses ng mga cartoon characters. Ngayon ko pa lang rin nalaman na magaling din siyang maglaro ng mga android games, nagulat na nga lang ako kanina nang bigla nagkaroon ng games ang phone ko. "Where did you learn to play this kind of game? Mobile legends is not suitable for young kids like you, Luke." I warned him.

And then, Greg takes a risk to make a new game na kakaiba sa mga ginagawa ng kanilang kompanya. The game is called 'Finding You'. It's an online game. The player will solve different kinds of mysteries or puzzles, there's also a story behind every category. It can be played by one to ten players. It was called 'Finding You' because the main content of the game is to find the person behind the different categories of the game.

Kaya nga maraming nag lalaro niyan kase nakaka excite laruin. "Ano bang nagustuhan mo dyan sa larong 'yan ha?! Yang pakikipag patayan! Pakikipag away!?" "It's just a game dad, it's no big deal! This game is the best, this game is #1 in the whole world. Many people are playing this game because it's good and fun. And lastly it's not like we killed people for real dad and mom! Kung ano-ano nalang sinasabi n'yo eh, wala naman kayong alam!" Saad ko habang ang dalawang mata ko ay nasa phone ko lang nakatutok.

“Buti at alam mo.” “Yabang. Ano pa bang board games ang alam ko… Hmmm…” “Chess. A strategical board games.” Nang mapatitig ng husto si Serena kay Gabriel. Yung larong iyon… Sa tingin ba talaga ni Gabriel alam niyang laruin iyon? Bakit hindi na lang kasi tagu-taguan ulit at mag-iingat na lamang siya? Agad siyang napa-iling. “Chess. Pasalamat na lang ako at alam ko iyan na larong yan, pero kung paano laruin wala akong ideya. Hindi ako marunong noon.”

usisa ng kausap. Tumawa naman ang binata sabay iling. "Tapos tatawanan mo ako? Anong nakakatawa?" asar na puna ng kausap. "You"- sabay turo sa dalaga na halos umusok na ang ilong dahil sa sinabi ng binata. "Asshole! Stop playing games with me. Saan ka ba talaga nagpunta? May tinatago ka ba?" lumapit pa ito sa kanya at pinandilatan siya ng mga mata.