Ugali Ng Tao นิยาย & เรื่องราว

I said. "Our ugali is not pangit. Ikaw lang talaga ang nakakapangit sa amin." sagot ng kaibigan nito. "Ah maganda ka na pala sa lagay na iyan? Mukhang espasol naman ang mukha mo, tsaka ang dibdib mo mukhang pinagawa lang para lumaki pa lalo. Ikinaganda niyo? Patawa ka?" sagot ko. Nanlilisik naman ang mata nitong tumingin sa akin. "How dare you insult us?"

At hindi n'ya ugali ang sumusuko agad sa isang bagay na wala pa s'yang nagawa na kahit ano. Alam n'yang ililigtas s'ya ni Nile at hindi s'ya pababayaan nito. Lihim s'yang nagdadasal na sana ay mailigtas na s'ya at makababa bago pa pasokan ng ka demonyohan ang utak ni Sancho.

matigas na utos ng isang lalaki. Masamang tingin ang pinukol ni Gaia sa lalaki, ngunit malakas na sampal ang dumapo sa mukha niya. Bumaling sa kabilang direksyon ang mukha niya at ramdam niya ang pagdugo ng labi niya. “Bata pa lang, suwail na. Ibitin niyo ’yan para maturuan ng tamang asal!”

paalam ni Guen “Mabuting tao si Kibaweg,” habol ni Apo Dulay. “Siya ang gumawa ng paraan para magkaroon kami dito ng eskuwelahan, pati na doon sa iba pang lugar. Wala siyang pinipiling tulungan. Para siyang sugo ng aming mga anito. “

Thirs Person's Point Of View " Pakawalan mo ko! Hayop ka! Hindi ka tao!" Sigaw ng isang babae habang nagpupumiglas sa loob ng isang puting selda. Suddenly, a cold fumes entered the four corners of the room. " You don't want me to be a frozen food aren't you? This is not a morgue for Pete's Sake!" " There's a reason kung bakit isa ka nang Human Guinea Pig." Sagot ng isang taong naka Laboratory Gown.

Sagot ko " kailangan mong mabuhay para makalabas ka dito sa lugar na ito, at kung hindi tayo magiging matalino ma mamatay tayong lahat"

Napangiwi ako. "Ano ka ba naman Sage! Kumakain kayo kung anu-anong sinasabi mo d'yan. Macarooni ang tawag d'yan at hindi bituka. Grabe ka! Ngayon ka lang ba nakakita n'yan? Ano bang kinakain n'yo?" Ibinalik ni Sage ang kutsara sa mangkok bago tumingin sa akin. "Well, actually. This is my first time to eat human food, if ever na magugustuhan ko itong niluto mo."

Nagmamahal, Humanimal University Matapos ‘yon, bigla na lang bumalik sa pagkakahiga ang siarsiadong tilapia na nagpagulo sa isip ni Helvina kung kakainin pa ba niya ito o hindi. Ipinaalam niya sa kanyang tito na tinuring na ama ang tungkol sa Humanimal University. Sa kabutihang palad, pinayagan naman siya nito at suportado pa siya nito para maging tagapagligtas ng mundo.

matigas na usal nito. Tanto kong nakatutok ang kanyang baril sa aking ulo. “Ganyan ang nagagawa ng taong desperadang malaman ang totoo,” nagtatapang-tapangan kong tugon. “Itaas mo ang iyong mga kamay at bitawan ang mga baril.” “Why would I?” “Gagawin mo o papatayin kita?” “Patay na ako, papatayin mo pa-“

Ugali niya bang kausapin ang sarili niya? I stared at him. Baka mamaya may sira siya sa ulo pero mukha naman siyang normal. "Buti pa 'yong iba kumakain sa masasarap na kainan samantalang ako, ni minsan hindi pa naranasang kumain sa Mang inasa—" "You are too noisy, Tsk." Usal ko nang hindi na makatiis pa sa kaingayan niya. I didn't went here to listen to his rant.