Bakit Tulala Ang Isang Tao นิยาย & เรื่องราว

"L-lalabas na ba tayo?" Nilingon niya ako nang may pagtataka sa mukha. "Bakit? Gusto mo pa?" "H-hindi, no! Ang dami kasing tao sa labas." "Ngayon ka pa nahiya matapos mong umungol nang malakas."

Humalakhak si Yvee. Mukha tuloy siyang nasisiraan ng bait dahil sa pagtawa niya. Mas lalo lang niyang ginalit ang lalaking kaharap niya. ‘Bakit maraming tao ang nais manloko para lang manlamang ng kapwa?’ sa isip-isip niya. “Ano’ng nakakatawa?” matalim na tanong ng lalaki.

takot. Talagang, isinumpa niya ang sarili dahil wala siyang maalala. batang babae! Ang tunog ng pagbukas ng pinto ay nagpalabas sa kanyang pag-iisip kay Laura. Naunang lumabas ang lalaking humahabol kay Laila, naglalakad patungo sa labasan. "Anong kinakain mo?" tanong ni Laila sa kanya.

Bumuga ng hangin si Lunabella. Pinapakalma ang sarili, ayaw niyang gumawa ng komusyon at baka kung ano pa ang isipin ng mga tao. Isa pa, mahirap kalabanin ang taong lasing dahil alak na lang ang naghahari sa mga isipan ng mga ito. "Are you okay sir? Did you got hurt or something?" Kalmado niyang tanong sa lalaki.

Tapos, tumalikod na siya para umalis. Nagkatinginan ang lahat, may awang na bibig at gulat na mga ekspresyon sa kanilang mga mukha. Wala silang ideya kung ano ang nangyayari. Bakit parang ibang tao na lang bigla si Luca pagkatapos madala?

Tumingala s'ya rito at nakita n'ya ang nakangiting mukha nito na nakatunghay sa kan'ya. Ilang beses pa s'yang kumurap dahil baka namamalikmata lang s'ya ng makita ang ngiti nito, ngunit hindi eh, kinusot n'ya pa ng ilang beses ang mata ngunit nakangito pa rin ito. "Hey! Are you ok? May problema ba?" tanong ulit nito. Umiling s'ya at biglang napatayo. "N-No! Wala, ahmmmm—,"

Napansin niya na malakas pala ang ulan. Teka, sino naman ito? tanong niya sa sarili sa nakita niya sa may ibaba ng pinto. Isang lalaking nakabulagta ang nakita niya doon at masasabing buhay pa dahil nakita niya ang pagtaas-baba ng dibdib nito. May kakaibang kaba tuloy sa dibdib niya. Hindi niya malaman kung katatakutan ba niya?

Tuwang tuwa ito habang siya ay pulang pula ang mukha sa kahihiyan. Umupo ito sa tabi niya at hinawakan ang dalawa niyang kamay. "Bakit ka ba hindi namamansin kanina?" Ayaw niya itong sagutin dahil baka mainis lang siya. Kahit alam naman nito ang sagot nagtatanong pa, gusto lang talaga siyang pagtripan. "Then tell me, what is it? bakit ka nagagalit ng walang dahilan? Mababaliw na ako kakaisip kong ano bang mali kong ginawa. Is it about an Ag joke?"

Isang maliit na ngiti na puno ng kakaibang emosyon. “Akala ko ay hindi mo na tatanungin,” sabi niya. Bahagya akong napakunot ng noo. “Why?” Huminga siya nang malalim bago siya sumandal sa gilid ng mesa niya. “Dahil kadalasan kapag naririnig ng mga tao ang nakaraan ng isang tao...” Huminto siya sandali. “Hanggang doon na lang ang curiosity nila.”

Magtitimpla ako ng gatas, hindi kasi ako umiinom ng kape. "Mukhang maganda ang gising mo, Tali?" Nagulat ako sa tanong ni manang. Nagsasalin pa naman ako ng tubig. Mabuti at hindi tumapon. "Bakit mo nasabi, manang?" tanong ko at hinalo ang aking gatas. Naupo ako sa tapat niya. Nakangiti siya sa akin. "Kasi iba ang bukas ng mukha mo, para bang may magandang nangyari sa 'yo. Napansin ko lang," sabi niya.