Uhaw Novels & Stories

Swooosh! Ang spadang umiilaw nang kulay asul ay humawi nang walang-alinlangan. Muli na namang ginamit nag Zephyr Slash! Isa itong simpleng hiwa ngunit malaki ang pinsala!

Kabanata 21 “HYDRUS HORIZON HUGO, fck! Let go of my wrist. You shouldn't act this much. Anak ka ng constipated na tinapa!” Dejectedly, Sheeva kept on protesting and brave enough to ignored the heat his touch caused her. His hold was territorial.

Akala mo jowa. Hmp!

May hawak itong gasera att sa kabilang kamay naman nito ay mga halamang gamot. Diretso itong umupo sa kaniyang papag at maingat na hinawakan ang kaniyang kaliwang palad na nababalot na ng tela. “Lapatan natin ‘yan ng mga halamang gamot upang mas madaling maghilom,”saad nito. Nanatiling walang imik si Mina.

Kababata 4.2 WALANG marinig na kahit na ano si Alexa sa loob ng kabahayan. Kahit na ang kalampag ng mga yero ay wala siyang maulinigan ni katiting man. Ang generator ay hindi talaga maririnig dahil naka-silencer iyon. Kung gaano kaingay ang mga yero sa labas ng bahay, ang buhos ng ulan at ang ihip ng hangin, ganun naman katahimik sa loob ng kanyang kwarto.

see yah! ***********

David. HUUUUWWWWWAAAAAATTTTTTT!?@#%$£¥* ~~~~ Mukhang araw araw na ata ang pag update ko para lang sa inyo. - owtor na makulit.

KABANATA 48 Mahigpit ang hawak ni Catalina sa grab handle ng kotse dahil sa makapigil hiningang pagpapatakbo ni Rostam ng sasakyan. Mabilis ngunit maingat dahil mayroon silang dalawang batang kasama sa likuran na may suot na headphone at abala sa hawak na gadgets para pansamantalang iwanan ang realidad. Ito ang naisip ni Catalina para ma-distract si Azalea at Norman na mukhang epektib naman dahil hindi nito inaalis ang mga mata sa nilalaro nila.

Ahas! “Amelia, kumapit ka ng mahigpit sa hawakan!” buong tinig na sigaw nito. Sinunod ko ito ngunit sa tindi ng pagwawala ng kabayo nahihilo ko itong nabibitawan. Bumaba ito sa kaniyang kabayo, inilabas ang kaniyang tabak at sinimulang ihambalos sa ahas. Wala pang ilang sandali ng ihagis niya sa mataas na damo ang patay na hayop, kumalma na ang kabayo.

"Hindi tayo dapat naririto" Ang malaanas na hayag ni Abtok nung bigla siyang makaramdam ng pangingilabot. Maliban kasi sa umiihip na malamig na hangin ay nanghindik din ang balahibo niya dahil sa purong kadilimang nakikita sa bawat sulok nang kanyang dinadaanan na tila ba ang buong palibot ay hindi nasisilawan ng kabilugan ng buwan kahit ito'y buong maliwanag namang nakamasid sa makarimlang langit. Ang tanging ilaw na dala lamang niya sa tinatahak na lugar yaon ay ang umaapoy na sulo [torch] na kanyang hawak sa kaliwang kamay, na bukod dito ay inda rin niya sa kanan ang kabigatan ng isang malaking palakol [stone axe] na siyang pasan din niya habang binabaybay ang lugar na iyon.