Uhaw Novels & Stories

mga nasa tatlong minuto rin silang nasa ganoong posisyon at magkatitigan. "sorry. Dito ka na lang. Hindi naman ako naiilang, e. Isa pa, malamig sa labas at alam kong pagod ka. pasensya na talaga." "sure ka? hindi ka talaga naiilang? Huh?" mart said uring a husky Voice. sobrang lapit pa rin ng mukha nila sa isa't isa.

Hinimas-himas niya ang balikat ko. NAGPAIWAN pa ako habang sinisementuhan na ‘yong lupa. Kapansin-pansin na hindi maganda itong napwestuhan nila para kay nanay. Napapagitnaan ng mataas ng dalawang libingan, madamo sa bandang uluhan at may kanal sa kaliwa. Napansin ko na meron pang tatlong sako sa gilid. “Manong ano po ‘yang sako na ‘yan?”

Nakatingin pa sa akin, obviously teasing me. "Gago," natatawang sabi ni Larah. Napailing na lang din ako habang mahinang natatawa. Ilang minuto pa kaming nagbangayan tungkol sa magiging band name namin. Puro kalokohan kasi sina Kuya Red at Henry kaya panay rin tawanan namin at natagalan pa sa pag-settle kung anong name. Later on, we agreed to name our band Microscope. Ang lalakas ng trip nila. Nakisabay na lang ako.

Hawak ang door-knob At narinig niya ang boses ng lalaki, mababa, basag, at nakakatindig-balahibo. "Ginagawa mong mas mahirap ’to.” Nanigas si Andrea. Lumipad ang luha sa mata niya. Humawak siya sa pinto, nanginginig ang buong katawan. Mahinang nilalang na halos bumubulong na sa hangin upang humingi ng saklolo, maraming mga salitang na hindi niya mabanggit ngayon. “Ano… ano ba ang gusto mo sa’kin…?” sigaw ni Andrea.

Natapos na ako at lahat-lahat wala pa rin si Cassius pagtingin ko sa orasan alas kwatro na, di na ako nakatiis kaya tinawagan ko na ito ang tagal nung ring bago may sumagot. “Hello?” Husky at raspy nitong sabi na mahahalata mong kakagising lang. “Asan ka?” Mahinang tanong ko. “Ziya? Bakit? May nangyari ba? Sorry nakatulog ako, pauwi na ako saglit” Sunod na sunod na tanong niya na mukhang gising na gising na. “Di na! Magpahinga ka na muna diyan baka maipit ka lang sa traffic ayos lang kami dito. Kumain ka na ba?”

Nang umabot ang 10 minutes ay ilang pawis na ata ang lumabas sa akin dahil sa kaba. Thank you guys for reading Anna, and i'm so sorry for the late update. Please vote and comment. Don't forget to follow me on my account Lady Kimmy. Lady Kimmy

Tugon ng isang lalaki na may galos ang mukha. "Fuck up! Simple lang ang trabaho niyo! Hindi niyo pa nagawa! Paano na ngayon yan! Hindi natin alam kong nakaligtas ba si Max mula sa pagsabog!" Galit na sigaw ni Warren sa mga ito. "Sorry po Sir." Hinging paumanhin bg mga ito ng naka yuko ang ulo.

hahalikan niya ba ako? " Seatbelt " then he chuckled, pagmulat ay sinamaan ko siya nang tingin at agad iniwas ang aking mukha. " Disappointed ? Pangaasar nya pa, feeling ko na ngamatis ma ang aking mukha dahil sa kahihiyan, hindi ka nalang siya pinansin sa kanyang pang-aasar, tahimik lang ako sa biyahe. Tanging tunog ng radyo at aircon ang maririnig.

Nalaglag ang panga ng dalawa. Mabilis na lumayo si Lauren habang hinahabol ang kaniyang hininga, ang kaniyang mukha ay namumula sa gulat at hiya. Si Rhea naman ay napaayos ng kaniyang polo, halatang nayanig pero sinubukang ibalik ang kaniyang mapangahas na postura. Anne stood at the doorway, her chest heaving violently, her piercing gray eyes burning with a rage she could no longer control.

“Minsan, ang pinakamadilim na pagkabulag… ay ang pagkabulag sa pag-ibig.” Si Lorie Philip, ang nag-iisang tagapagmana ng Philip Empire, ay nawala ang lahat sa isang iglap. Isang aksidente ang kumitil sa buhay ng kanyang mga magulang at nagdulot ng kanyang pagkabulag — iniwan siyang mag-isa, mahina, at umaasa lamang sa lalaking akala niya’y kanyang sandigan: si Jason Curry, ang asawa niyang ipinagkasundo sa kanya mula pagkabata. Ngunit ang pag-ibig na inakala niyang totoo, ay isa palang malupit na panlilinlang. Habang siya’y nabubuhay sa dilim, ginamit siya ni Jason upang makuha ang lahat ng ari-arian ng Philip family, habang palihim na nilalapastangan ang kanilang kasal kasama ang se