Ukulele One Day Novels & Stories

I took the ukulele out of its case and started strumming. Mabuti na lang at naipuslit ko ito kanina sa bahay nang hindi napapansin ng mga kapatid ko. Because if so, the teasing would be never-ending. Kesyo ang emo ko raw kapag nag-iisa pero ang ingay naman kapag may kasama. Of course it should be that way. Kesa naman sa ang ingay ko kapag ako lang mag-isa. Edi nagmukha akong baliw.

Kinindatan niya ako eh. “Okay!” Sinet ko ang One Day by Matisyahu. Instrumental pa lang chineer na kaagad nila ako. “Heh!” nahihiyang pahayag ko at humarap sa TV. Nag-sway ako para mas damdamin ang beat ng instrumental. “Make sure, Rosie, hindi lalabas ‘yung dumi ng tainga ko ah!” biro ni Harvick. “Che! Hindi mo kasi nililinisan tainga mo!” singhal ko.

Agad ko yon kinuha. Sino namang tao ang mag tatago ng ukulele sa ilalim ng kama? Binuksan ko ang sliding window at umupo doon. Nilanghap ko ang malamig na hangin. Sinimulan kong pinatogtog ang ukulele. Kakantahin ko yung kanta ni Eric Clapton na tears in heaven yun kasi ang favorite ni mama. Tumingin ako sa langit. Para sayo to anak.

Selene cried again. Agad din siyang niyakap ni Kuya Uno, and she just hugged back, kaya hinayaan na lang din namin sila. “Maaalala mo rin ang lahat, Selene. One at a time, okay?” Kuya Uno said to her. “How can you be so calm like that? Ayaw mo bang maalala kita? It's all about you!” Selene yelled to Kuya Uno pero nginitian lang siya ni Kuya.