Unfair Treatment Quotes Mga Nobela at Kwento

That's so ironic! "Tama ka. Minsan unfair din sila." Mapait siyang ngumiti sa kadiliman. "Hindi dahil sa ni-rerespeto natin sila at mas may alam sila sa buhay ay kailangang sila na palagi ang tama't dapat masunod. Sometimes they have to ask us too, kung okay lang ba sa atin ang ginagawa nila. Lalo ang mga desisyong tinatahak nila."

Napatawa ako ng pagak dahil sa sinabi nito. "Hello? Respeto ba kamo? Marunong akong rumespeto sa tanong marunong den rumespeto sakin. Ang unfair naman kung re-respetuhin kita tapos ako ano? Parang basahan na tinatapaktapakan mo lang kase nga maid lang ako at ikaw yong amo, para bang hari ka na pinagsisilbihan ko. Oo nga siguro parang ganon pero alam mo ba na ang mga katulong ay may karapatan den, tao sila/kami at may pamilya na binubuhay."

Napaka-unfair naman. “Ibang klase rin talaga ang kapal ng mukha mong lalaki ka. At in fairness sa’yo, kung makapagsalita ka para kang walang ginawang masama. Parang ikaw ang biktima,” ang sarkastiko kong sagot saka siya tinitigan muli ng masama.

dagdag niya, simple lang, “until you’re ready… or even if you’re not.” Napangiti ako nang bahagya, habang ramdam ko ang pag-init ng mga mata ko. “Ang unfair mo,” sabi ko, pabiro pero may laman, “ang hirap mong tanggihan.” Bahagya siyang ngumiti. “Then don’t,” sagot niya. Napailing ako, natawa nang mahina, pero hindi ko na itinago ang ngiti ko.

“Pwede siyang maimpluwensyahan. Pero ako? Hindi ba parang ang isip bata ko naman kung sasabihin kong mas masaya ako ngayon na maging mommy ni Raffy kaysa noong mommy ako ni Jaxon. Ang unfair ko ba sa tunay kong anak?” “Bago mo isipin na unfair ka ay sana isipin mo muna kung paano sila naging unfair din sa ‘yo. Sila ang nauna, Zy. Kung ano man ang nangyayari ngayon ay dahil iyan ang reaksyon mo sa mga masasakit na karanasan na ginawa nila sa ‘yo.” “Yet lagi ko pa ring sinasabi na hindi magandang gantihan ng mali ang maling nagawa sa atin, ‘di ba”

"Malamang? Hindi kasi talaga ako naniniwala sa past is past. Hindi ba at mayroon din ngang quote na don't do unto others what you don't want others to do unto you?" "Oh, loko. Nilapagan daw ba naman ako ng quote? Iba na talaga ang atake mo ngayon, 'no?" "Oo, mamaya ikaw na ang aatakihin ko, anteh. Itulak mo pa ako nang itulak sa buhangin, sige. Okay lang talaga sa akin."

Ilang beses na akong umiyak, pero hindi pa rin nababawasan ang pait na bumabalot sa sistema ko tuwing naaalala ang mga iyon. They were unfair to me. Kaso nga lang, hindi nila 'yun nararamdaman. Akala kasi nila na ayos lang sa akin ang lahat dahil lumaki akong ni minsan ay hindi nag-reklamo sa mga utos at gusto nila sa akin noon. "It's fine, Callista. Ayos lang lahat…" usal sa sarili habang pinipilit ngumiti roon sa kabila ng mga luha.

He sat back down and leaned forward, elbows on his desk. “Finish your report. Then come back here. We’ll talk about what to do next.” “Okay...” I nodded slowly. As I stood up, he added, “And Irene?” “Yes?” “Don’t ever say you deserve to be treated like a trash again. I don’t tolerate incompetence... but I hate injustice more.” I didn’t know what to say. But for the first time that night, I felt warm. Not because of the blazer. Not even because of the words.

“Be ready by eight.” “Paano kung hindi ako ready?” tanong ko. “Then I’ll deduct,” sagot niya. “Ang unfair mo talaga,” sagot ko. “Life is unfair,” sabi niya. “You should know that by now.” Natahimik ako. “Anong susuotin ko?” “Something decent,” sagot niya. “Hindi cheap.” “Hindi naman ako cheap,” sagot ko, medyo iritado.

Wala naman siyang planong payagan ito. “You’re being unfair.” Sarkastiko siyang natawa sa sinabi nito. Parang gusto ng sumabog ng damdamin na kanina pa niya pinipigilan. 'Ako pa talaga ang unfair. Alam ba niya ang sinasabi niya? Protesta ng isip niya.