Unfair Treatment Quotes Novels & Stories

Sabi niya sabay inject. They say 'Life is so unfair but the truth is, it's the society itself whose unfair'. I feel numb. I feel betrayed. I feel dumbfounded. I felt hurt. I felt disappointed. All my happy thoughts gives me the saddest result. Well I guess I should start accepting things... Starting... Tomorrow.

I jokingly said and finally entered our house, weary. I ran upstair to my room and bang the door and once again let out a loud cry. The world is indeed unfair, even though you try your best it wouldn't give you the things that you wanted. Even though sobra sobra na ang binigay mo , hihindihan ka paren. But one thing I learn, the world is not your enemy, its you, it's your self because even though the world is sending you a lot of signals to stop caring about things that would bring you bad , you ignore them and continue letting them burn you until wala ng natira sayo.

Ang lungkot pa rin ni shonee at alam kong hindi ko kayang pawiin ang lungkot na iyon pero may isang paraan akong alam para kahit papaano ay mabawasan man lang ang nararamdaman niyang sakit. "Life is unfair. Kinuha na ang lahat sa akin at pakiramdam ko ako na ang pinaka malas na tao ngayon sa buong mundo. Ang sakit! Ang hirap. Wala na. Wala na ang lahat sa akin at hindi ko alam kung paano ako magsisimula ngayon." "Don't say that. Im still here. Pupunan ko ang lahat ng nawala sa 'yo. Tutulungan kitang makabalik sa dating shonee. Life is unfair but hindi ka malas. Everything happens for a reason, shonee."

Hindi niya kayang hayaan na akuin nito ang responsibilidad na hindi naman talaga nito pasanin, lalo na kung magiging paksa lamang sila ng tsismis at pagdududa ng iba. Ngunit ngumiti si Felix, at sa kabila ng lahat ay nanatiling buo ang kanyang loob. “What’s fair or unfair? In life, do what you like. Hindi ko iniisip ang sasabihin ng iba. Kung masyado akong magpapadala sa opinyon ng tao, paano ako mabubuhay? Don’t worry about me. Sa totoo lang, parang ako pa ang nakinabang.”

anim na taon na ang nakalipas ang pangyayare un and here i am binalik balikan parin. "Ang unfair niyo naman sa akin. Nakapa unfair niyo. Isang pag kakamali lang un tapos tinaboy niyo kaagad ako, kinalimutan niyo kaagad ako. Kailangan ko kau sa panahon kase ang dami dami kong problema pero anong ginawa niyo, mas inuna niyo pa ang galit niyo kaysa sa paliwanag ko." Tumigil ako sa pag salita. Tahimik silang naka yuko habang nakikinig sa akin.

napalunok ako dahil sa sinabi niya. “Sinasabi mo noon sa akin kung unfair ka ba, ngayon sasagutin ko. Oo naging unfair ka, naging unfair ka kasi wala namang alaala si Noah pero binagsakan mo siya ng mga emotions na hindi naman niya alam i-handle dahil wala siyang matandaan. Binagsakan mo siya ng information na wala naman siyang laban kasi hindi niya alam iyon. In short you left, without Noah knowing kasi paano naman niya malalaman eh wala nga siyang maalala.”

sabi ni Aveera, “The feeling that you’re not being treated fairly.” “Oo, ganon... dati kasi, hindi ko naiisip ang mga `yun. Alam ko lang na `pag nasaktan ako, malamang may nagawa ako’ng mali o masama... pero ngayon... wala naman ako’ng ginawang masama, `di ba?”

Ni hindi ko nga naipresenta ang sarili ko sa kanila kaya't hindi ko talaga kayang tanggapin ito kahit gaano pa man katempting dahil kapag naiisip kong nakuha ko ito ng walang kahirap-hirap ay parang naaapakan ang dignidad ko. "I'm really glad about it but I can't accept the job cause it is not just right, sorry, bye." hindi ko na hinintay pa ang sagot niya at agad na ibinaba ang tawag. Imagine if I'm one of those applicants who waited for my turn for God knows how many minutes or hours just to hear that someone else who didn't even went to the job interview got hired for it? It was just not fair. I smile sadly at myself. Yes I've been dying to work for them but I have to do what's fair. Fair

Nakatingin pa rin siya. Diretso at parang wala siyang balak umiwas. “Sir…” mahina kong sabi. “What?” Napahinga ako nang malalim. “…Ang unfair niyo.” Bahagyang tumaas ang kilay niya. “Why?” Napairap ako, pero hindi ko mapigilan yung ngiti ko. “Kayo pwede magsabi ng ganun… tapos kayo, kahit mukhang pagod, gwapo pa rin tignan.”

" Hindi porket inamin mo sa akin na gusto mo ako, gagawin mo na ang bagay na ito." He licked his lips and massage the bridge of hia nose. He sighed." You're so unfair." "Ay! Wow! Ako pa ang unfair?" Sarkastikong sambit ko. " Doon rin ang punta ko sa baba, sasabay ako sayo. " " Pwede kang pumunta doon sa pupuntahan mo at sumabay sa akin nang wala kang bitbit. Ano nalang ang sasabihin ng makakita na ang isang CEO pinabitbit ko ng basura? "