Novel & Cerita Unfair Treatment Quotes

“Mukhang pera?” “Sia?” paninita ko rito. “Who isn’t?” balik tanong ni Pesci. “We do things for a living. We do things for money. I keep my mouth shut in exchange of a huge price. Sinong hindi, ‘di ba?” “But were talking about your bestfriend. How can you sleep soundly at night knowing someone is falsely accused?” hindi makapaniwalang sambit ko. She smiled and took a sip of her coffee. “Because life is unfair.”

Humarap niya sa akin at hinawakan ang dalawa kong kamay. “World is not unfair especially the God apo.” Seryoso niyang aniya. “You’re not mad? Are you not going to hurt me? slap me or do what you want?” litong lito kong tanong. Umiling naman siya. “Tao ang hindi makatarungan apo, masyadong malihim ang mga tao kaya maraming nasasaktan.” Salubong na salubong na ang kilay ko pero hindi ko pa rin maintindihan ang sinasabi ni Lolo. Anong kinalaman ng kasinungalingan ng tao sa inamin ko sa kaniya ngayon? Masyado akong naguguluhan.

"Can't you just give them a chance, Ma'am? We are a part of The Rank Five." She sighed. "Fin—" "But isn't it unfair, Ma'am?" "Markus!" suway ko. Hindi niya ako pinansin at hindi inalis ang tingin sa aming teacher. "It's unfair for those who wants to be a part of The Rank Five. Mababawasan po ang oras namin sa pagsasagot kapag hinintay pa sila. I'm afraid that they are abusing their power, Ma'am." My brows snapped together as I my hand tightened into fist. "What the heck are you saying, Markus?!"

Napansin niya iyon kaya bahagyang kumunot ang noo niya. "What?" tanong niya habang nakatingin sa akin. Napakagat ako sa labi bago umiwas ng tingin. "Wala," mahina kong sagot habang napapailing. "Iniisip ko lang na ang unfair mo." Bahagyang tumaas ang isang kilay niya. "Unfair?" Tumango ako habang pilit na pinipigilan ang pagluha ulit. "Oo," sagot ko habang mapait na napapangiti. "Pinapaiyak mo ako tapos aalagaan mo rin ako pagkatapos."

Maya maya, kumalma siya, bago mahinahong nagsalita. "Papapalitan ko ang upuan mo. Hindi maaaring ganyan ang upuan mo dito, tapos sa iba naman ay normal na upuan lang. Ayoko namang isipin nila na unfair ang treatment ng opisina sa iba. Walang favoritism dito." "Ikaw ang bahala.. Tutal, kasalanan naman ng mga kaibigan mo, kung bakit ako nabigyan ng ganitong upuan." Nagkibit balikat lang ako.

Ano bang nagawa kong Mali para gawin nilang miserable Ang Buhay ko,sinunod ko Naman lahat ng gusto at utos Nila Sakin. Maging mabait, Maging independent woman even though we have the previlege mag aral ako ng mabuti at maging first honor lagi sa Klase....pero bakit ganito parin Ang binigay Nila sakin. Why they can't reciprocate the love that I have given to them. “ Napaka unfair niyo!” umiiyak kong wika. “ Sana, Hindi niyo nalang ako binuhay. Sana ay di niyo nalang ako pinalaki!” umiiyak ko na wika.

malungkot kong sagot sa kaniya. "Naiintindihan ko naman ang takot mo sa maaaring mangyari, pero hindi mo ba naiisip na masyadong unfair kay Tyrell ang sitwasyon?" Hindi ko na mapigilan ang sariling mapangisi sa sinabi ni Austin. "Unfair? Kailan pa nagkaroon ng fairness sa mundo? Araw-araw namang unfair ang buhay kaya ayos lang." mapait kong sagot sa kaniya at napangiwi naman siya sa aking tono.

Yung walang special treatment just because I am his fiancee. Maybe I am being unreasonable at mapride pakinggan, but I just can't work peacefully kung unfair ang treatment. Baka kasi imbis na utusan ako ng mga kasamahan ko ay baka matakot sila at ako pa ang mag mukang boss. I also want to learn and earn hard, kahit na mahirap ay mas maayos naman, kesa sa hindi ko pinag hirapan para mairespeto ako ng mga tao sa paligid. My main point is if you want to be respected then you have to work for it.

"Ma'am, pagpasensyahan niyo na ang kaibigan ko at ganito talaga siya kataray." Pumiksi si Jesabell nang hawak siya sa braso ng kaibigan. Hindi siya nito tinutulungan kundi dinidiin lang na masama ang ugali niya. "Gusto mo akong tanggalin? Go ahead, pero asahan mo na makarating sa management ang unfair na trato ninyo sa inyong nasasakupan." Hamon niya rito.

Kitang kita ko ang sakit sa kanyang mga mata. "I am sorry! Alam kong mahirap tanggapin ang lahat Francine! Pero ito ang katotohanan! Ayaw namin na habang buhay kang maniniwala na kami ang kadugo mo. Alam kong masyadong unfair sa iyo ang lahat pero wala tayong magagawa kundi tanggapin ang lahat." sagot ko.