Unsolved Case Files Novels & Stories

But the first thing I did as soon as I woke up, bumalik ako sa ICU pero hindi pa rin sila gising. Weeks had pass and Shobe woke up, nasa loob kami ng ICU at ang una niyang kinumusta ay ang anak niya. “Don’t worry, I’m working on the case right now. As soon as kaya na ni attorney siya rin lang ang mag-lead ng kaso na ‘to.” Espi announced. “Sa ngayon laya ang lalakeng ‘yon, our main suspect is Santiago’s pero without enough proof, hindi natin pwede ipunta sa korte o maaresto man lang siya.” Lahat kami ay stressed sa nangyayari.

Alex, tapos ka na, naisip niya. “Paumanhin, ngunit nalilito ka, binibini. Hindi kami tumutugon sa isang tawag sa 911. We're here based on other evidence that we've gathered,” mataimtim na sinabi ng isa sa mga opisyal. “Ano?” Natigilan si Cathy. “Pero parang same case ang pinag-uusapan niyo. Nandito kami para arestuhin ang suspek." “Ang sarap pakinggan, Officer. Sige na,” nakahingang maluwag na sabi ni Cathy.

Mabuti na nga lang at pumayag naman ito. Maya lang ay may mga pulis ng dumating dito sa hospital at gusto daw makuha ang statement namin about sa nangyari. Kaya pinaunlakan ko naman at sinabi sa mga ito ang lahat ng nalalaman ko. Case solve naman na daw kasi wala ng kakasuhan at namatay na nga si Noli.

“Sir. totoo po ba na ako lang ang walang malaking kaso na hawak sa buong department? Sir, naman. You know I can handle any case, maliit man o malaki. It doesn't na hindi niyo ako pinagkakatiwalaan dahil hindi ko kaya, kundi dahil sa apelidong dala ko.” Bumuga ng hangin ang may edad na lalaki, aminado ito sa pagkakamaling ginawa. Nilapag nito ang isang folder sa mesa, nang buklatin ito ni Rose ay nabigla siya. Naglalaman ito ng record ng tinamo niyang pinsala sa ulo four years ago, nakalagay din dito na meron siyang unstable mental state. Sino ang nagpadala nito sa firm nila gayong confidential ito at lihim ng kanilang pamilya.

Pumihit ako paakyat sa hagdan ngunit maliliit na hakbang lang ang ginawa ko paakyat. "What file are you talking about, Ashley?" dinig kong taning niya sa dalaga. "I found the missing files for the case of your parents, Delton. This is about how they were killed—" Nanlaki ang mga mata ko roon at gusto pa sanang makinig ngunit paglingon ko ay wala na sila sa sala. Papasok na sila ng kusina at pareho na lang na nagbubulungan. Alam kong tama ang narinig ko. Ibig sabihin ay pinatay ang mga magulang niya. Pero nino? Is he still solving the case?

wala sa sarili niyang tanong dito. "It's been years, September. Lumipas na ang mga balita tungkol sa'yo--" "Pero mauungkat iyon pagnakita nila ako!" sikmal niya. "They still don't know who is the suspect. Hanggang ngayon ay nananatiling sarado ang kaso. Wala pang nahuhuli, September--" "Kasi nandito ako." putol niya. "Pero paglalabas ako ay baka makita ako nila Mama--" napatigil siya sa pagsasalita nang mabanggit ang salitang iyon.

Nahihirapan ang mga pulis kasi matagal ng hindi gumagana ang mga CCTV sa bahay nila Papa. “If they can’t solve the case, mapipilitan akong utosan ang aking mga tauhan ko na hanapin si Governor Madelo,” saad ni Mark habang nasa TV ang atensiyon niya, pinapanuod ang mga statements ng mga pulis tungkol sa dalawang kaso. “Weeks had passed. Nailibing na natin si Tita Myrna, pero hindi pa rin umuusad ang kaso. Nagtataka na ako kung bakit hanggang ngayon wala pa rin tayong bagong balita na nakukuha galing sa kanila.”

May mga corrections doon na handwritten ang gamit. Ang record ay para sa buwan na ito lamang. Napatingin naman ako sa computer at may nakita naman ako na folder doon para sa criminal case record kaya binuksan ko kaagad iyon. Nagsimula na akong tumipa para sa buwan ng Abril. Patapos na rin kasi ang buwan ng abril kaya nandito na ang mga reports. Pero napapakunot noo ako sa mga nakalista na may mga unknown killings doon. It's obvious na hindi pa iyon na resolba.

Hindi ko na alam kung kailan ako nakakuha ng maayos na tulog mula nang puntahan ko si Roy sa ICU. At ang inakala ko na mas magiging mabilis na mahahanap namin ang driver ay naging kabaligtaran. Hindi ko alam kung sadyang nahihirapan ang mga police dahil wala sila gaanong update o hindi talaga nila iniintindi ang kaso namin. Dumaan ang mga araw at linggo pero hanggang ngayon ay hindi pa rin nareresolba ang lahat.

Tanong ko sa mga ito, hindi naman sila nag bagal at agad akong sinamahan sa loob ng Villamon Storage kung saan ko inutos ang pagpu-pwestuhan nila. It was dark even though it was morning. Sinugardo ng mga tauhan ko na malinis ang pagkakagawa at walang sino mang makaka-alam nito. When we walked inside I instantly saw the same old cops who told us that the case can no longer process due to the lack of evidence. Tandang tanda ko ang pagmamaka-awa ko sakanya na ibukas muli ang kaso ng nanay ko cause I know that evidences are everywhere.