Unsolved Case Files Novels & Stories

Hindi ko alam kung maiiyak ba ako o sisigaw. I wanted to blame someone. I wanted to blame her. I wanted to blame myself. Pero higit sa lahat, gusto kong sisihin ang limang taon na lumipas na parang wala lang. I thought I had escaped. Apparently, I didn’t. “Atty., what happened?” “May mga documents na hindi na-file properly. There were also some issues with the court processing.” “Then why didn’t you tell me?” “We tried contacting you.”

Mas lalo kong inilapit sa'kin ang laptop dahil hindi ako makapaniwalang after five years my progress ang paghahanap ko ng impormasyon na 'to. "Nakita niya ang sulat na 'yan sa year book na nasa library nito, kaklase at kaibigan siya ni Tito Theo bago pa sila maging agent. At siya ang unang head agent na nakatanggap ng kasong ibinigay niya kay Tito Theo," paliwanag niya. Anaxy is known for being a man of few words but he's resourceful especially in investigations. Siya ang katulong ko sa paghahanap ng hustisya para kay daddy mula pa noong nagsimula akong maging agent. "And Armando Trei is the man behind that unsolved case. From Tito Theo walang nakalutas ng kaso, and yes, it is the same case

Iminuwestra niya ang bakanteng upuan sa harapan niya at inabot ang mga papeles sa akin na kaniyang binabasa kanina habang nag-tsatsaa. "Together with the fusion of the Cops, we found the lead suspects for your family's massacre, Sandra... Hindi basta-basta ang pamilyang kinalaban ng iyong daddy... Mga maimpluwensiyang mga business tycoons." Sambit ni ninong dahilan upang manigas ako sa aking kinauupuan. Apat na taon na ang kasong ito ay naging cold case na pero kailanman ay hindi kami sumuko ni ninong upang matuklasan ang tunay na mga nagkasala.

Nagsama sila ng ilang tauhan upang tumulong sa pag-iimbestiga. Nag-umpisa silang mag-imbestiga sa presinto upang tanungin ang kaso tungkol sa sunog na halos sampung taon na ang nakalipas, pero napag-alaman nila na hindi naresolba ang kasong ito. Isa pa, ilang tao na rin daw ang nagtanong tungkol sa record na ito sa pulisya. Wala silang nakuhang lead mula sa presinto at kahit nang magtanong sila sa mga naging kapitbahay ni Claire noon, wala ring alam ang mga ito. Their investigation was fruitless. Manson felt disappointed, but became eager to learn about the truth. Sa palagay niya ay may taong gustong takpan ang tungkol sa nangyaring sunog.

Inis at hindi niya maintindihan at maisip kung bakit ang makulit niyang partner nais pang buksan ang case na matagal ng sarado at natapos. “Hindi na nga umapila ang anak ng mga biktima. So meaning ay tapos na ang case sarado na. Saka nakalagay diyan. Hindi mo na nabasa? Nahuli na ang mismong suspect. At sa kasamaang palad. Nito lang. Nakita sa banyo ang biktima. Patay na. Paano mo pa kakausapin at tanungin kung bangkay na ang aabutan mo sa kulungan? Wala ka na magagawa. Kaya tigilan mo na ang kabaliwan mo sa pagbubukas ng isang kaso na wala naman maitutulong sayo ng maganda. Andami natin case ngayon na mas dapat mong pagtuunan. Hindi iyang walang kwenta na case na wala naman nangyari kasi...

Hindi ako agad sumagot sa tanong sa akin ni Marco habang nakatitig sa folder na hawak ko. Sa loob nito ay mga litrato, reports, at mga pangalan—mga taong nawawala, mga kasong hindi naresolba, at isang pangalan na paulit-ulit lumilitaw sa gilid ng bawat imbestigasyon. Mga Montenegro. Hindi man direktang nakalagay, pero parang multo silang nakadikit sa bawat kaso. “Kung hihintayin pa natin ang chief, hindi mareresolba ang kaso.” sagot ko sa kasama kong si Marco.

sagot sa kanya ni Celyn. Tatlong araw na hindi umuusad ang kaso dahil wala kaming makitang lead kundi sa sampung bala. Hindi rin namin na-recover sa crime scene ang lagaring bakal at baril na ginamit nang suspek. Napaupo ako sa aking sofa at binuksan ang telebisyon. Nabasa ko ang isang report galing sa medya patungkol sa murder case ni Mister Robert Malinao.

“Ang pagpatay sa hostage pagkatapos matanggap ang pera ang karaniwan sa mga ganitong kaso, lalo na kung mabigo ang mga salarin na makuha ang ransom. Aakalain ng lahat na nasira na si Quinn Golding, at imposible na para sa kahit sino na mahanap siya. Magiging hindi nalutas na kaso ang pagkawala niya. Kahit may mga mag-aalala nang sobra at susundan ang kasong ito nang deka-dekada, mananatili pa rin ito na hindi nalutas na kaso.” Hindi mapigilan ni Homer na tumawa, nalulugod. “Magaling! Sa ganitong paraan, habang buhay na mawawala si Quinn Golding at ang matitira lang sa pulis ay isang hindi malutas na kaso. Marahil ay pag-usapan ito ng mga netizen ng deka-dekada. Marahil pa ay ilista ito bilan

Tinanguan nito si Pamela at pasimpleng lumabas ng opisina ang babae. “I admit, I was thinking of my early retirement. Kaya lang, wala na ngang thrill ang buhay ko, itong trabaho na lang ang nagbibigay sa akin ng kakaibang adrenaline rush e. So, no. I’m not retiring anytime soon. Besides, I’m too young.” “I stumbled on an interesting case while you were gone. Mind you, this is wild. There was a series of kidnappings a few days ago, and upon initial investigation we found out the Triad is involved.” Napapailing na saad ni Daniel.

off-center. Not uncomfortable. Just—different. Napansin niya kung paano naglalakad si Seiichi habang sinusuri ang mga case folders. Precise. Efficient. As if he already memorized the layout of every cabinet. At kung minsan, kung mapapatingin ito sa kanya—just for a second—napapansin niya rin. Hindi lang basta glance. Para bang may hinahanap siya. "I think we’re missing the 2016 case file ng Serrano Holdings," sabi ni Cesca habang binubuklat ang folder. "Yung may dispute sa land easement."