Untold Card Novels & Stories

Ngumiti si Michel at buong pagmamalaki, “Bibigyan kita ng pagkakataong umamin ng pagkatalo. May isa pang card.” Ipinatong ni Allen ang kanyang kamay sa mesa. "Ang huling card. Tingnan ko.” "Kung manalo ka, magiging iyo ba siya o akin?" “Iyo.” Tumango si Arya at hindi pinansin ang sinabi ni Michel. Hinayaan niya ang dealer na magpatuloy sa pamamahagi ng mga card. Ang huling card ay isang square three. Hindi ito nakinabang sa alinman sa kanila.

Lumabas ang pagiging tsismoso niya dahil siya ay nananabik nang malaman kung ano ang kayamanang nakuha ng babae na ito mula sa young master. Pinag-isipan ito nang sandali ni Cole at sinabing, “Binigyan ko siya ng card na naglalaman ng isang daang bilyong pera. Pero—” Noong maalala niya ang ekspresyon ng babae noong tanggapin nito ang card, halatang hindi ito naniniwala na mayroong pera ang card na iyon. Maraming araw na ang lumipas, ngunit hindi pa siya nakakatanggap ng kahit isang mensahe na nagamit na ang card na iyon.

“They probably won’t reopen your account anytime soon. Use this instead.” Tahimik na napatingin si Carmelle sa card. Hindi niya maikakaila na automatic na gustong umabot ng kamay niya. Pera iyon. At libre. Bakit niya tatanggihan? Ngunit bago pa niya tuluyang makuha ang card, mabilis iyong binawi ni Anton. Napakunot-noo siya. “Seriously?” Tiningnan siya ni Anton. “The wedding,” malamig nitong sabi. “As scheduled?”

Gumalaw ng bahagya ang kamay niya, at hindi iyon nakaligtas sa “Relax. I won’t touch you. Iaabot ko lang sa ‘yo ‘to.” Itinaas nito ang hawak na card. Anong klaseng card naman ‘yon? “Ito ang sorpresa ko sa ‘yo.” Inilapag nito sa bakanteng spasyo ng upuan at ngumiti. “May naghihintay sa ‘yo diyan. Sana, mabisita mo siya, isa sa mga araw na ‘to.”

Pina-carwash at pina-check niya kanina kay Kuya Joel ang paborito at iniingatan niyang sasakyan na Rolls Royce Cullinan Red SUV which he bought from the US. Hindi na nagtaka si Jack kung bakit tila'y nagtatanong na mukha ni Kuya Joel ang bumungad sa kaniya when he ordered him taken out of his car from the parking area. Jack doesn’t use very often such a car like one because it grabs the attention of the public. Isa pang dahilan ay iniiwasan niya iyon madumihan at masira.

SAMANTALA, kanina pa nakakunot ang noo ni Roman habang paikot-ikot niyang nilalaro sa kanyang mga daliri ang hawak na parker pen. Hindi kasi mawala sa kanyang isipan ang maliit na babaeng nakasabay nilang dalawa ng kanyang Uncle Marco sa elevator kanina. For the first time in the history his entire life ay mayroong babaeng nagkalakas ng loob na irapan siya nang harap-harapan.

"Hala! Sino kaya ang nagbigay nito?" Binaliktad niya ang card pero walang nakasulat na name at wala ring greeting. Wala talaganf kahit anong sulat. Pero may nakaukit na weird na logo na gold sa gitna. Mukha itong family crest ng isang napakayamang angkan. Hindi niya pa iyon kailanman nakita. "Ang sosyal naman nito." Mahina niyang sabi.

Sa sumunod na segundo, binuhat niya ito at mabilis na umakyat ng hagdan. "Young master!" sigaw ng butler, takot na takot. "Bawal pong manakit, sabi ni master!" "Manahimik ka!" sagot ni Shaun, sabay sara ng pinto. Pinaupo niya si Yesha sa gaming chair, binuksan ang apat na malalaking screen, at pinakita ang codes. "Anong kaya mong intindihin dito?" Tinitigan ni Yesha ang mga screen. Kumplikado ang mga character, kakaiba ang mga kombinasyon. Habang tumatagal, napansin niya ang isang maling linya sa pangatlong screen.

Malumanay na ngumiti si Gerald habang tinatanggap niya ang mga card, habang sumasagot siya ng, "Isa-isa lang, kukunin ko ang lahat ng card niyo... Huwag kayong mag-alala..." Hindi kilala ni Gerald ang karamihan ng miyembro ng pamilyang Futaba sa pangalan. Ngayong mayroon na siya ng kanilang mga name card, malalaman na niya kung sino ang hahanapin kung kailangan ng pamilyang Futabas ng tulong sa pagpatay ng mga ‘problematic individuals.’ Dahil ang lahat ay nakapaligid kay Gerald, si Takuya ay hindi pinansin ng iba habang nakaupo siya sa ‘seat of honor.’

wika nito nang pagbuksan ako ng pintuan ng kanyang red porsche. Pagkatapos kong makasakay ay umikot naman ito papunta sa driver seat. Kumindat muna ito sa akin bago paharurutin ang kanyang sasakyan. Hindi halatang nagmamadali siya. Hininto niya ang sasakyan sa tapat ng isang gusali. I know this place. A place for elites. Who wouldn't know? Tahimik lang akong nakasunod sa kanya hanggang sa makarating kami sa 12th floor kung saan naroroon ang unit niya. He slid his key card on the door and open it widely.