Expect The Unexpectable Novels & Stories

wika ko sa kanilang lahat na inayunan naman nila. "Well expect the unexpected" makahulugang wika ni Mrs. Wong. Hindi na lang ako umimik at nagpaalam nang aalis na.

Mabuti nalang at napigilan ko pa ang sarili ko. Pagkarating namin sa isang napakalaking bulwagan ay sinalubong si Acheros ng maraming panauhin. I keep on reminding myself about my plans. Pinaalala ko sa sarili ko na hindi dapat ako nagpapatinag. I expect for the worse. I shouldn't fall back. I should expect for the worse so that nothing would shock me.

Epilogue Things I didn't expect to happen. People I didn't expect that will come into my life, love I didn't expect to receive, and a woman I didn't expect that I will going to spend my whole life with. Unexpected things really do happen, na dati ay hindi ako naniniwala, pero simula ng dumating siya sa buhay ko lahat nagawa kong paniwalaan, lahat ng imposible ay naging posible para sa akin.

Umayos ka tadhana, ayoko maging traydor sa buhay ng isang tao. Alam ko kasi kung saan mapupunta ang taong traydor. Isinusumpa ng mga tao na mahirapan siya. Okey, wag ako. Tulog na Missamy, since di mo nga masabisabi kay Jeff yung darating na prom. Paano ba nito? Nakakainis din minsan yung mga unexpected na mangyari. Kaya do note sa buhay. Expect the unexpected. Yun lang naman ang motto na dapat lagi kang magpaka girl scout, para lagi ngang handa.

-Dianne's- Hindi ako makapaniwala na unang tapak ko ulit sa Manila after Six years ay muli kaming pagtatagpuin ng tadhana. Ganon ba talaga ka hamit ang koneksyon namin sa isat-isa? Na agad-agad ay pagtatagpuin kami? Totoo nga naman ang kasabihan na Expect the unexpected. Halo-halong emosyon ang aking naramdaman nang magtama ang aming mga mata kahapon. Nakaramdam ako ng saya sa aking kalooblooban pero mas lumamang ang kirot nang makita kong may kasama siyang batang lalaki. At ang pinakamasakit ay nung marinig ko na tinawag siyang Daddy ng bata. Nakaramdam ako ng mabilisang guhit na dumaan sa aking dib-dib. Kumirot ang aking dib-dib na para bang nilalamas yoon sa loob para sumakit ng ganon ka

Ayaw kong may masabi kaming pagsisisihan lang namin pareho. Pero.. ayon nga hindi na siya nagtangkang kausapin ako. Nag-expect pa naman ako na kukulitin niya akong mag-usap kami at hindi niya hahayaan na ganito ako pero mali pala ako. Tama nga yung kasabihan na expect the unexpected para hindi masakit. I never knew that it was real. Not until it happened it to me.

Siya na ang nagpapasaya at nagpoprotekta sa akin. Napa-unexpected talaga ng mga bagay-bagay sa mundo. Tulad ng love story ko, unexpected. Kahit kailang ay hindi ko inasahan. Hindi ko inaasahan na sasaktan ako ni Gemar. Hindi ko inaasahan na mas pipiliin niya si Herisha. Hindi ko inaasahan na muli akong magmamahal. Hindi ko inaasahan na si JM ang magiging ama ng anak ko.

Don't expect too much because it will hurt you too much. Ako, inaamin kong nag-expect ako sa kanya. Noon pa man. Ang assuming ko nga, eh, subra. Nag-assume akong mahal niya ako, pakiramdam ko pinilit ko lang siya sa relasyon namin noon. Paano kung hindi ako nagpapansin? Paano kung hindi ako umamin? Paano kung tinantanan ko na talaga siya? Paano kung hindi ko nga siya nakilala? Mangyayari kaya ang lahat ng ito sa buhay ko? Kahit nasasaktan ako noon hanggang ngayon ay nagpapasalamat akong dumating siya sa buhay ko, umalis man siya pero may pumalit naman... Ang anak ko na nagbigat ulit ng rason para bumangon mula sa pagkadapa.

muli na lang akong napaiyak habang nagbibihis, he made my life in disgrace, messed and I felt so terrible and doomed. Itong mga oras na sanang ito masaya akong nag-ta-travel dahil flight ko sana dapat ngayon pa Europe pero hindi natuloy dahil nga kinasal ako. I've never imagined myself being in a situation like this. Nakakatawa na lang na mapapaiyak ka habang iniisip ang kasalukuyang buhay na kinasasadlakan ko...

Pero hindi na nakakailang. “Alam mo,” sabi ko habang nakatingin sa malayo, “ngayon ko lang naramdaman na pwede pala akong huminto.” Napatingin siya sa akin. “What do you mean?” tanong niya. Huminga ako nang malalim. “Sa buong buhay ko, parang lagi akong may hinahabol,” sagot ko. “Expectations. Responsibilities. Image.” Napatawa ako nang mapakla.