Untouchable Lady Novels & Stories

Tsk, display ang mga tanga. Mapang-asar akong tumawa at natigilan sila roon. Humalukipkip ako at mataray siyang tiningnan. "Beautiful queen meets her stray dog? You mean.. I finally meet you?" I mocked her up. Her lips parted. "You b*tch. I'm the beautiful queen! Not you!" she looks pissed. "Alam mo, Pearl, dapat kasi nililinaw mo talaga eh. Ayan tuloy.. ang pangit mo talaga. Hays."

Subalit, sila ay siguradong walang karapatan na hawakan ang ganito kagandang upper-class na babae tulad ni Yona Lynch. Pero, ang babaeng ito, na kilala bilang first lady ng Mordu, ay talagang sinusuportahan si Harvey sa sandaling ito. Matagal na nilang hinulaan ito, pero ang katotohanan ay ginulat pa din sila. Ito ay gulat na hindi tulad ng iba. Si Elisa ay kalahating nakangiting nagpatuloy, “Kung gayon Miss Lynch, poprotektahan mo ang iyong kasintahan?”

Tig-tatlo ang available na upuan at balak ko sanang sa gitna namin ni Jake si Snow ngunit ang gusto ni Snow ay tabi sila nina Take at Lake kaya hinayaan na lang namin. Nasa harapan namin ang mga bata habang ang upuan naman sa tabi ni Jake ay bakante pa. Nasa may bintana ako dahil mas gusto ko rito at mas dama ang payapa at sarap ng byahe. But then, I felt like my decision was wrong when a beautiful girl in her nude, see-through dress came in and chooses the seat beside Jake. The girl is wearing shades and when she already seated, she removed it only to emphasize her beauty more.

Dumistansya ang babae, tumitig siya ng malamig kay Wilbur. Ngumiti si Wilbur. “Hindi ba ito sinabi sayo ng taong kumuha sayo?” “Ha! Wag kang masyadong mayabang!” Sumigaw ang babae, at may aura na namuo sa paligid ng mga dagger niya. Kumalat ang isang wave ng energy. Ang babae pala ay isang aura expert din. Umiling si Wilbur. “Alam mo, hindi mo ako mapapatay.”

naramdaman kong bigla ang tila unti- unting pagkapunit ng puso ko bunga ng nakikita kong kalagayan ni Tita Carmen. She was so pure. Malas lang at tinadhana siyang maging ina ng isang lalaking animo'y wala nang pakialam sa kabutihan at katarungan. Huminga siya ng malalim. I want to comfort her but... I can't manage to feed her any word.

Inaasahan ko na may mga taong hinuhusgahan na ang buo kong pagkatao kahit noong hindi ko pa man iniapak ang mga paa ko sa lugar na ‘to. Alam kong hinuhusgaan na nila ako noong nalaman nilang anak ako ng babaeng tinatawag nilang Lady Cassa na isang lobo na nagpakasal sa isang tao na mortal na kaaway ng kanyang mga kalahi. The odds were going against their way yet they stood up for each other and fought together.

deadly handsome. I was about to call him when a woman with her sexy white spaghetti dress clung on his arm. She was holding her silver shoulder bag, smiling so beautifully with her red lipstick. There's something red in her long curvy hair that almost touched her waist... a red butterfly clip. Wearing a red two-inches heel that made her look so.. sophisticated. She was with a woman... in this event. Event that my family hosted. An event for me and for my family, including him... but he didn't even invite me for this. If it is not because of my brother, I would never know.

Palihim nitong pinunasan ang luha sa gilid ng mata. At nang makita iyon ni Anton, lalo lang tumindi ang galit niya kay Carmelle. Sa isip niya, kahit anong sama ng loob nito, hindi dapat idamay si Morgana. Nanginginig sa galit si Luisa habang paulit-ulit tinatawagan ang number ni Carmelle. Pero cold automated voice lang ang sumasagot. Blocked na naman. Matagal na pala siyang bina-block ni Carmelle.

Ngunit ngayon na biglaang ito ang nagkaroon ng tulong sa kaniyang negosyo ito pala ang tunay na anak niya. Nakakatuwa pa dahil hindi niya kita ang muka nito noong una. Ang pagkakakilala niya lang kay Lira ay isang misteryosong babae na hindi handang sabihib o ipakilala ang katauhan nito sa lahat ng tao. Well, ang kaniyang katauhan naman ay ganon. Si Lady in mask ay misteryosong tao. Walang ibang nakakakilala kundi ang maneger nitong siyang nag aasikaso sa kaniya.

“Véraise by Yssabelle Laurent. International. Untouchable. Undeniable.” Napatawa si Yssabelle kahit puno pa rin ng luha ang mata niya. Mula sa kalsadang tanaw niya sa ibaba ng building, nakita niya ang mga sasakyang dumadaan — iba-ibang mukha, iba-ibang buhay. At doon niya naisip, sa milyon-milyong taong iyon, isa na lang siya — pero isa siyang Yssabelle na hindi na mauulit.