Ust Hospital Mga Nobela at Kwento

Matapos makitungo kay Jace Lee at sa iba pa, tinawagan ni Harvey York si Irene Johnson bago pumunta sa Blackburn City Hospital. Ang Blackburn City Hospital ay isang pribadong ospital. Ito ay hindi kasing laki, ngunit ang mga kasangkapan ay napakarangal hanggang sa punto kung saan malalaman ng bawat tao ang tungkol sa ospital. Iyon ay sinabi, ang mga kasanayan sa medikal ng ospital ay katamtaman. Ang reputasyon ng ospital sa lungsod ay medyo mababa.

Medyo unti-unti na ring kinakapos siya ng hininga sa loob at nanlalabo ang paningin hanggang sa bumukas ang elevator at nawala na rin siya ng malay. Dinala si Harris at Stella sa Westrige Hospital ang pinaka malapit na ospital sa airlines. Mabilis silang nabigyan ng treatment kahit nasa E.R pa lamang sila. Lumipas ang dalawang oras bago pa nagkamalay si Stella. Nagulat pa siya ng makita kong nasaan siya mag mga dextrose na ring naka kabit sa kaniya. Ipinikit niya ang kaniyang mga mata at inalala kong, ano nga ba ang talagang nangyari. Hanggang sa unti-unti niyang maalala na.. "Harris, nasaan ka?" tanong ni Stella ng 'di makita ang kasama kanina.

Swerte lang kapag may umalis sa kanilang doctor, doon sila nangangailangan talaga ng kapalit dahil kukulangin sila doon at magugulo ang sistema ng ospital. Malapit na sana akong maubusan ng pag-asa at magmakaawa sa nanay ni Owen na ibalik ulit ako sa ospital nang may makita akong himala. Ruby Valley Medical Center – the ONLY ISO – Certified Teaching and Training Hospital in the City is NOW HIRING!

Ang maliit na bahay na gawa sa kahoy ay tahimik na nakatayo laban sa kumukupas na liwanag ng hapon. Huminto ang lumang kotse ni Rick sa harap ng rural clinic. Tumalon siya, muling niyakap si Andrea sa kanyang mga bisig. Sinipa niya ang pinto ng clinic gamit ang balikat niya. "Sir! Anong nangyari!?" Napabuntong-hininga ang isang nurse sa reception “Siya, siya ay bumagsak na lang bigla, may sakit ata sa dibdib tulungan mo siya!” sigaw ni Rick, basag ang boses.

“Hang on. We're on our way." Nag over speeding na si Mr. Huff kaya wala pang limang minuto ay nakarating na sila sa pinakamalapit na private hospital. Bagong tayo lamang iyon sa Monte Carlos at pagmamay-ari iyon ng mga Thompson at Larson. “Nice choice," Yael murmured as he saw the new hospital building. Tutulungan pa sana ni Mr. Huff si Yael sa pagbuhat kay Luna nang sawayin siya nito.

"Iba't ibang lason ang natukoy sa kanyang katawan. Ang lahat ng mga ospital ay nagsabi sa amin na wala silang magagawa para tumulong. Siya ngayon ay nasa Union Medical College Hospital na nagsabi sa amin na maaari nilang pahabain ang kanyang buhay, ngunit hindi nila alam kung maaari nilang gamutin siya." Nang marinig ni Jessop ang sinabi ni Alex, nakaramdam siya ng matinding kirot sa kanyang dibdib at muntik na siyang mahulog sa lupa. Mabuti na lang at nahawakan siya ni Rufus bago siya nahulog.

Nagpakawala muna s'ya ng hangin at kinalma ang sarili bago sumunod kay Hailey na pumasok na sa loob ng hospital. Pumasok sila sa elevator at nagpahatid sa pinakataas na floor ng hospital. Wala na si Henry at ang kambal at si Hailey ay mukhang kabisado na ang hospital na ito dahil alam nito kung saan patungo. "Hailey nakapunta ka na ba dito?" hindi nakatiis na tanong n'ya. "Yes Autumn! Henry owns this hospital at dito na din ako nagtatrabaho para daw madali para sa kan'ya ang hanapin ako," bungisngis na sagot ng babae.

Pero ngayon, after one month, magiging parang gulay na ito? Hindi niya matanggap. “G-Gusto ko siyang makita.” Nagsalita si Hanson, “Okay, I will arrange it.” Bukod sa severe concussion at compression fracture ng lower back, puno rin ng pasa ang katawan ni Hades. Dahil sa risk, nasa sterile ICU ito ngayon. Kaya dinala muna si Persephone para magpalit ng protective clothing. Tinanong ni Sherwin si Hanson Chuck, “Wala na ba talagang ibang paraan?”

“In what department you are?” Tumingin siya sandali sa kaharap, nababasa niyang mabait at malinis ang intensyon ng lalaki kaya ngumiti siya. Nakakabagot kasi kung si Hudson ang kaniyang kausap, walang kwenta. “Hayes Group of Hospitals.”

Sa mga oras na huminto ang kotse sa tapat ng ospital, mabilis na binuksan ni Tristan ang pinto at naglakad nang malalaki ang hakbang habang pumasok sa loob ng gusali. Mabilis namang bumaba si Liam mula sa upuan ng drayber, at halos tumakbo para lang makahabol sa kanya. Ilang beses niya pang tinawag ito sa isang mahinang tawag, pero mukhang hindi siya nito narinig. Nanatiling mabigat, mabilis at puno ng takot ang bawat hakbang nito. Ang Capital ENT Rehabilitation Center ay nasa ikapitong palapag ng gusali. Ang koridor sa harap nila ay parang walang katapusang madilim na lagusan at ang amoy ng gamot sa ospital ay napakatapang.