Clark Hospital Novels & Stories

Isa ring doktor sa ospital na ito. At oo, minsan na niyang nakilala si Claire—noong unang dalaw niya sa Smith Medical Center. Pormal lang ang pagkakakilala nila, pero sapat na para maalala niya ang mukha at ang pangalan. At ngayon, sa harap niya, kitang-kita niya kung gaano kalapit at kasaya ang dalawa habang nag-uusap.

I am confident that I'm not going to lose against my opponent but knowing the agreement between the headmaster and Claire made me want to do my best and win. Nagpapagaling parin si Claire sa hospital hanggang ngayon but she doesn't want to stay there any longer so she's planning to go back in the dormitory today. Siguradong naiinip na siya kaya hindi na ako tututol, si Jared lang naman ang nagpupumilit na manatili pa siya ng hospital hanggang sa tuluyang maghilom ang sugat niya.

I'm in hospital. "Doc, how is she?" I heard Clark's voice. "She's okay. Hindi lang talaga nagkalaman ang tiyan niya buong araw and she have period pa." the doctor's said. "Thank you, Doc!" Clark's said before the Doctor left. Lumapit agad sa'kin si Clark. Looks worried and not like what he said na kapag mahohospital ako at hindi niya ako sasamahan. "Are you okay?" Clark's asked.

Nahihiya siya sa ginawa nila sa likod bahay. “Sige anak, aalis na ako. May duty ka ba sa ospital ngayon?” “Opo, daddy mamayang gabi po.” Unang araw niya sa clerkship training. Isang taon siya dito sa ospital kung saan nagtatrabaho din ang kanyang mga magulang. Ang Miracle Hospital ang pinakamalaki at kumpletong pribadong ospital sa kanilang probinsya. Dinadayo din ito ng mga kalapit bayan.

Ibinilin pa ng Doctor na magpahinga siya ng isa pang araw sa hospital pero nagpumilit na siyang umuwi. “Kuya, heto na yung mga pinaku- oh! Bakit nakatayo na ‘yan?” Gulat ang ekspresyon ni Kuya Carlo nang makita kaming inaasikaso na si Clark para umuwi. Hawak ko ang hospital gown na suot niya kanina habang siya naman ay isinuot ang damit na ipinabili kay Adrian. Red polo shirt ‘yon at black shorts na hanggang tuhod. Grabe, parang hindi man lang nagkasakit. Ang gwapo pa rin!

Bahagyang pumiyok ang kaniyang boses. "Nasaan ka ngayon at pupuntahan kita." Hindi na nagdalawang isip si Dean at hinanap ang jacket. Sigurado siya na kailangan siya ng dalaga lalo na at napatawag kahit gabi na. "Hospital," halos pabulong na tugon ni Clara. Hindi na nagtanong pa si Dean at inalam ang pangalan ng hospital. Nagpaalam lang siya sa mga magulang at nagmamadali nang umalis.

ani Grant at ibinaba ang cellphone saka tumingin sa kanya. "B-Bakit tumawag si Clark?" "Marion, 'wag kang mabibigla, ah? Si Shin nasa ospital..."

Dumaan muna sila ng flower shop at bumili ng bulaklak at mga prutas para sakaling magising si Clark ay may makain ito. Pagdating ng ospital, ay agad silang pumunta sa kwarto ni Clark. Malayo pa lang ay madami nang nakabantay na mga pulis sa buong ospital, sinisigurado ng management ng ospital at ng gobyerno na wala nang mangyayari kay Clark.

Bumuntong hininga siya at bumalik sa kumpanya. Sa pribadong ospital na pinamamahalaan ng Dee Corporation, si Claire ay sumailalim sa ilang mga pagsusuri at napag alamang maayos, bukod sa pagkabigla at concussion na dulot ng aksidente. Nabanggit din ng doktor na magiging maayos siya pagkatapos ng ilang araw na pahinga. Nakaupo si Clifford sa tabi ng kanyang hospital bed. Nang mapansin ang bukol sa kanyang noo at ang kanyang maputlang mukha, inaliw niya ang kanyang sinabi, 'Huwag kang mag alala, kailangan mo lang manatili dito ng ilang araw para sa mga layunin ng pagmamasid.'

sigaw nito sa kaniya na ikinangisi naman nito. “Maling kwarto ang napasok niyo… Now!” sigaw niya at biglang lumabas si Clark at hinila ang paa ng dalawang lalaki na nakatayo sa may hospital bed na ikinatumba niyon. Si Tanner naman ay madali niyang naagaw ang baril ng dalawang lalaking iyon at binaril agad ang dalawa. Pagtingin niya kay Clark ay kakabaril lang ‘din nito sa dalawa pang lalaki.