Value The Person Quotes の小説・ストーリー

-=Ram's Point of View=- I know it's too good to be true when I found out about the help that was being offered, bilang isang businessman hindi basta basta maglalabas nang pera ang taong iyong unless may makukuha siyang kapalit ang hindi ko lang inasahan na hihinging nitong kapalit ay ang kalayaan ko, at mula noon hanggang ngayon ay ayokong may magmamando sa buhay ko, I value my pride more than anything.

Nacurious ako kasi ito na yung pangalawang pagkakataon na sinasabi nila na mababa raw ang value ng kwintas. "Ah, eh, manong, sa tingin niyo ho ba mga magkano ko ho ba maibebenta ang kwintas na ito?" tanong ko na lang, nawawalan na walang pag asa. Ang balak ko na lang, kung magkano man ang ipresyo ng matanda sa kwintas na yun ay papayag na ako at least hindi ako uuwing walang hawak na pera pero nang sabihin sa akin ng matanda ang presyo ay na shocked ako. "It's priceless."

tanong ni Vivian, sabay tingin sa akin nang may kunot sa noo. Umiling lang ako at ngumiti. “Wala. Na-realize ko lang… hindi ko pala kailangan ng maraming tao para maramdaman na valuable ako. Isa o dalawang totoo lang… sapat na.” Napangisi si Vivian, halatang proud. “’Yan ang sinasabi ko sayo dati pa. Quality over quantity. Hindi ka trophy na pwedeng iparada kung kani-kanino. You’re Estella. You’re Alletse. At higit sa lahat, you’re you. That’s enough.”

Natamaan ako roon sa sinabi nya at napaisip. Nagkakagusto na nga ba talaga ako kay Kelvin? Kailan pa? Hala? Hindi 'no! Hindi! Feeling ko dala lang ito ng pagod ko. Itutulog ko nalang ito agad mamaya pagkauwi. "Hindi ko hahayaan ang sarili ko na mahulog sa kanya, freny. Alam ko ang halaga ko," Nginitian ko sya. "Dapat lang 'no! Knowing your worth is a must. Pero hindi parin ako kumbinsido, e," Nagkibit-balikat sya. Bumuntong-hininga nalang ako at hinayaan sya sa naiisip nya.