Novel & Cerita Value The Person Quotes

There may be pain in my heart now pero nananaig ang pagiging independent at matapang ko. My mother taught me how to value my own worth as a person. She raised me to understand that I can stand on my own feet without no one's help. I'm a Miller, I'm an heir to The Miller Jewelries. We have businesses all over the world and walang ibang mamamahala no'n kung hindi ako lang. Wala akong oras mag-aksaya ng luha sa lalaking walang ginawa kung hindi suklian ng kataksilan ang pagmamahal ko. I don't see some benefits for me to stay by his side anymore. Ang lalaking piniling magloko ay dapat hindi na binibigyan ng importansya at halaga. Hindi naman kasi 'yan magloloko kung talagang mahal ka. He cheated

"Eh para saan pa? Huwag mo akong simulang bolahin tungkol sa value of life na 'yan." Nairita si Celestine sa tono nito. "Oo, alam ko na para sa'yo na CEO ng isang dambuhalang kumpanya, maliit na bagay lang kami. Pero ang lipunang ito ay binubuo ng mga nobody. Ang mayayaman ay minority lang. Maaaring maliit ang value ng bawat isa sa amin, pero parang mga sapa na dumadaloy patungong karagatan, ang maliliit na halagang ito ang bumubuo at sumusuporta sa takbo ng mundo."

“I believe in your abilities, Queenie. Ilang beses ko ng napatunayan ang kakayahan mo? Hayaan mo na ako. Para rin naman sa future natin dalawa ang iniisip ko.” Queenie laughed. Tawang hindi man lang umabot sa kanyang mata dahil inuusig na rin siya ng konsensya. “Okay, I'll make sure you win again this time, babe.” Queenie smiled again, but as usual the smile didn't reach her eyes. Alam niyang ang value ng stock na iyon ay hindi naman tataas, ito ay babagsak lamang. “Thank you so much, my Queenie…”

dagdag ko habang pilit ngumingiti, “darating ka talaga sa punto na maniniwala ka na rin.” Biglang bumigat ang katahimikan sa loob ng sasakyan. Pagkaraan ng ilang segundo ay marahan siyang napabuntong-hininga. “Then let me teach you something, Betty.” Napatingin ako sa kanya. “Hindi sukatan ng halaga ng tao ang pera o estado sa buhay.”

“Ha! Respetuhin? Sinong hindi makakarespetong kayang bilhin ang kahit ano?” Sa tono ng boses niya, nakaramdam ako ng matinding inis, pero pinilit kong magtimpi. Tumayo ako mula sa sofa at tumingin diretso sa kanya. “Avelina, kung iniisip mo na ang halaga ng tao ay nasa pera, mas kilala mo na ang yaman kaysa ang respeto. Hindi kita minamaliit, pero sa totoo lang, ako ang nagtratrabaho para sa lahat ng ito.”

"Sobra kasi hindi naman kailangan ng tao ng ganito kalaki para mabuhay. Isa ka lang naman. Hindi mo naman malalakaran lahat ng iyan mag-isa." "That’s why I have people," sagot niya agad. "And besides, this is not just land. It is power. Influence. Wealth. Things you cannot understand yet." Napailing ako. "Hindi ako tanga, Mr. Vale. Naiintindihan ko. Hindi lang ako impressed." Naglakad siya pababa ng hagdanan at tinignan ako na para bang inaaya akong sumunod. At dahil wala naman akong choice, bumaba rin ako.

Pero habang tumatagal, mas lalo niyang napapansin ang kawalan nito. Ang katahimikan sa bahay. Ang pagkawala ng taong dating laging naghihintay sa kaniya gabi-gabi. At ang pakiramdam na kahit gaano kagulo ang buhay niya noon, may isang taong handang manatili sa tabi niya. “You don’t realize someone’s value until they’re gone,” mahina nitong saad na tila kinakausap ang sarili.

"I... I thought you wanna explain that painting?" "I am. I'm telling you right now. Someone will come and see your worth just like this painting you see. No one compliments this painting since it appears dull, complicated, and unattractive at all, but it costs 8 million dollars and is displayed here in an art museum. What I mean sweetheart, someone will come for you and that someone will heal your wounded heart and recognize your true worth. You're worth a million dollars, sweetheart. Now smile." Napangiti siya sa sinabi ng matanda at tumango. Tama nga talaga ang kaniyang desisyon na magpunta rito. Nakahinga ang kaniyang puso.

Pinilit kong huminga nang malalim, kahit parang binibiyak pa rin ang dibdib ko. Hindi ko alam kung paano ko haharapin ang meeting namin bukas. Hindi ko rin alam kung anong isasagot ko kay Larkin, o kung pipirmahan ko ba agad ang annulment papers. Pero isang bagay ang sigurado ako—I will never again allow someone to define my worth based on what I can or cannot give. My value does not start—or end—in my womb. Pipiliin kong maniwala. Sa sarili ko. Sa posibilidad ng bukas. Sa pagmamahal na hindi nakabase sa kakayahang magluwal ng anak kundi sa kakayahang magmahal nang totoo.

She was under the impression that this would be simple and she’s damn wrong. Tumawa ang lalaki saka ngumisi. “I'm not something you can afford, Miss Villar, despite the fact that you have a lot of resources. I'm just too valuable to be worth anything.” Nagtagis ang bagang niya. “I am too priceless,” sarkastiko niyang sabi. Walang ibig sabihin ang pera kay Esteban dahil marami siya noon. Napamaang siya sa lalaki. Tumaas ang kilay niya. She try to calm herself. She'll try her very best.