Vampire Rosario Novels & Stories

aniya ni Bea at kinuhanan ng litrato ang mga armadong ito. “Kanina na pinagbabaril kayo dito sa parking lot, isa sa inyo, Roswell, Ross and Dove ang target ng mga gunggong na ito,” sabat ni Ziena. “B-Baka ako,” sagot ni Ross na nakatingin sa akin. Hindi ko alam pero nakikita ko sa mga mata niya ang pag-alala. Napaigik naman ako dahil nakaramdam ako ng sakit sa aking tagiliran. Kinapa ko naman ito at naramdaman ko ang malagkit na likido.

Bata pa lang si Andreana Velasquez nang maulila siya dahil sa isang madugong ambush. Ang target sana ng pag-atake ay isa sa mga miyembro ng makapangyarihang pamilyang Vergara. Ngunit sa halip na ang mga ito ang tamaan, ang magulang ni Andrea ang nasawi—dahil kasunod nila ang sasakyang dapat sanang ambush-in. Sa isang iglap, nadamay sila sa malawakang putukan na para sa mga Vergara. Simula noon, isinisi ni Andrea sa pamilyang Vergara ang pagkawala ng kanyang mga magulang. Bitbit ang galit at sakit, pinangako niyang hindi siya titigil hangga’t hindi niya napapanagot ang pamilyang responsable sa lahat ng kanyang pinagdaanan. At ngayon, oras na para singilin ang mga Vergara.

[The Mark of the Rose] Ang usok mula sa smoke bomb ay dahan-dahang humuhupa, iniiwan ang isang nakabibinging katahimikan sa loob ng Opera House. Nakaluhod si Vladimir sa tabi ng malamig na bangkay ni Viktor Romanov. Ang kanyang mga kamay ay nanginginig pa rin mula sa kuryente ng trigger chip, at ang dugo ni Ryella ay nananatiling malagkit sa kanyang mga palad.

Ang kanyang primal na instinto, na tila matagal nang natutulog, ay nagising, tila sinisigaw na ang babaeng ito ay kanya at wala nang iba. Sa kaguluhan ng kanilang pag-aalitan, hindi malinaw kung sino ang unang nadulas, ngunit sa isang iglap, bumagsak sila sa malambot na kama. Napunta si Rosa sa ibabaw, ang magulo niyang buhok ay bumalot sa kanyang namumulang mukha. Ang kanyang malalaking mata ay nagpakita ng gulat at galit.

Gayunpaman, mas nakakatakot pa rin ang mukha ng katulong na ito kaysa sa totoong multo kaya hindi siya makalabas. “Takot na takot ka ba sa akin?” Tanong ni Rosie kay Ivy. Pagkatapos maglagay ni Rosie ng makeup at disguise ay hindi na niya tiningnan pa ang kanyang sarili sa salamin dahil agad siyang pumunta sa silid ni Ivy, kaya hindi siya sigurado sa kung ano man ang itsura niya ngayon. “W-who wouldn’t? You’re scarier than an actual ghost! Layuan mo ako! Fine! As long as I don’t see you, I can do anything. Just get out,” ani Ivy na tila tuluyan nang sumuko.

Pakiramdam niya ay napakarami ng nangyari sa maghapon niya. “Miss Vasquez, come here.” Gulat pang napatayo si Roselle ng marinig niya sa intercom ang boses ng boss niya. “Yes sir!” sagot niya kaagad. Napapasipa na lang siya sa sahig dahil sa inis. Hindi pa nga umiinit ang pwet niya sa upuan, may gagawin na naman siya. Pinilit ni Roselle na ngumiti nang makapasok na siya sa loob ng office ng boss niya.

Tango lang ang tanging naisagot ko sa kanya. Ang mga mata n'yang nakatuon lang sa aking mga mata at ganoon din ako. And with that, the color of his eyes changed. Ang kaninang kulay green ay biglang naging ginto. At para akong sinisilaw nito sa ganda. "We are something else entirely... existing between the living and the dead." "You mean?" "But we're different. Pinanganak kaming pure blooded. We're vampires, Arissa."

Ang mundo ni Maria ay tila tumigil sa pag-inog. Ang bawat salitang binitawan ng "Unang Rosas" ay tila mga pako na itiniop sa kaniyang puso. Tumingin siya kay Javi—ang lalaking ipinaglaban niya, ang lalaking naging inspirasyon niya para mag-Glow Up, ang lalaking ama ng kaniyang anak. Ang makita ang katawan ni Javi na dahan-dahang nagiging transparent, tila isang hologram na nawawalan ng signal, ay isang uri ng pighati na hindi niya akalaing mararanasan niya muli.

nag-aalalang tanong, nagdadalawang-isip na lumapit sa binata. Xavion stood by the sink, his complexion paler than usual, his arms streaked with crimson. Bumaba ang tingin ni Rose sa braso niya, and there, she noticed a dark stain on his arm, the metallic scent of blood hanging heavy in the air. Hindi na ito nakasuot ng pang-itaas at kasalukuyang basa ang bandang braso na sa wari niya ay nililinisan nito. Nanlaki ang mga mata niya at agad na lumapit kay Xavion.

Boses ni Wena. Hindi ko napigilang mapa luha kahit naka pikit ang mga mata ko. Bakit antagal niyang bumalik? Saan ba siya nag punta? Muli nanaman akong dinalaw ng antok kaya naman natulog akong may nga luha sa mga mata. Sana pag gising ko nandito na siya. Miss na miss ko na siya. =========================== Xyrus "Hindi ka maaaring bumalik Xyrus! Tandaan mong isa kang pure blood Vampire!" sigaw ng aking amang hari.