Rosie Hazbin Hotel Novels & Stories

"Ano naman? Pumalpak ba ang plano?" "Kasi, inuto ko si Rosie para ikulong niya ang sarili niyang ina sa freezer sa hotel. E, hindi ko naman akalaing matindi pala ang mangyayari sa kanya. Hindi ko naman planong patayin siya, saka hindi ko naman akalaing ganun pala kahina ang katawan niya. Ngayon, nag-aagaw buhay siya dito sa ospital."

Pero ngayon ay hindi na sila mapipigilan ng mga ito. Pinagmamasdan niya si Rosie habang mahimbing na natutulog. Sa likod ng makapal na kumot na iyon ay isang hubad na katawan ng kanyang nobya... nadedemonyo na naman siyang angkinin ito. Actually, gustong-gusto pa ni manoy, tila isang drug ang hiyas ni Rosabel na nakakaadik. Para itong tsokolate na mahirap tanggihan kahit pa diet ka.

Rinig niyang pagsang-ayon ng binata na siya namang ikinatili ni Rosie sa tuwa. Kinagabihan ay naabutan ni Zarayah ang binata na nagluluto ng hapunan. Wala itong suot na pang-itaas na damit kaya malaya niyang napagmasdan ang maganda nitong katawan mula sa likod. Hindi na bago pa sa kanya ang ganitong tagpo dahil kadalasan ay hindi ito nagdadamit kapag nagkakarga ng mga ani. Kitang-kita ang abs at matitipunong mga braso. Iyon siguro ang dahilan kung bakit laging nakatambay dito sina Rosie. Makinis at maputi pa rin ang kutis nito kahit na laging bilad sa araw.

Yung init at pagmamahal na hindi niya naranasan sa sariling pamilya, dito sa loob lang ng isang araw, dama niya agad. At higit pa, nakita niya ang ibang side ni Darien. Halimbawa, nang takutin siya gamit ang hose ng tubig. Sino bang mag-aakalang isang seryosong propesor ng unibersidad ay may ganitong kakulit na side? Bago sila umalis, biglang iniabot ni Rosalie ang isang card kay Harmony. “Hindi pa namin alam ang mga gusto mo, kaya heto, may pera dito. Mamili kayo ni Darien ng mga damit at sapatos mo. Girls should always look beautiful.”

pang-aasar na sabi ni Rosie kay Saji. “Hindi ba’t ikaw rin?” sagot ni Saji. “Well, I can stop myself but I enjoy his company and him being head over heels for Polaris—” “Umalis ka na at nauubos ang pasensya ko sa’yo,” mahinang sabi ni Saji. Wala namang nagawa si Rosie lalo na nang talikuran siya nito at magkumot upang matulog. [Kent Axel’s Point Of View.]

Pinunasan ni Rousanne ang pawis sa noo habang panay kuskos sa sahig ng banyo. Ito ang pangalawang araw na nandito siya sa at magsimulang magtrabaho. Okay naman kahit mahirap. Hindi rin sila tipid sa pagkain. Sa room na pinag-i-stay-an niya ay may kasama siya, si Hazel. Kasing edad din niya. Friendly si Hazel at madaling kausap hindi tulad ng iba na tila walang nakikita sa paligid.

Si Rose ang mismong aktres na inirekomenda ni Lysandra. Matapos makasigurado na walang nakakakita sa kanila, mabilis na kinuha ni Director Tianzon ang key card ng hotel mula sa kamay ng dalaga bago ito bastos na piningot sa dibdib. Ang nakasulat sa key card: Imperial Hotel – Room 404. May bakas pa ng pulang lipstik ang isang sulok niyon.

the whole place looks like a bar, no, the room was definitely a bar! Agad na may lumapit sa amin at binati si Rosie sabay hinila kami papasok, kasama ako. Inalok naman ako ng isang babae ng isang baso ng beverage na tinanggap ko na lang at s******p lang ng kaunti habang pinapanood si Rosie na makipagkwentuhan at makipagtawanan, pero bigla niya na lang akong inakbayan at hinila para ipakilala. But... no one wants to talk about me.

Habang nasa honeymoon ay nakita niya ang malaking pagbabago kay Rosy na si Roxy. “No, it can’t be? It’s imposible!” “How could you do this to me, Ambrose? Does it mean you don’t know the difference between me and Roxy? How could you do this to me?” Napailing siya ng makatanggap ng anonymous message. Lalo siyang pinanghinaan ng makita ang mga malisyosong larawan na iyon. Tinitigan niyang mabuti ang babae habang natutulog. Tahimik na humagulgol sa iyak si Ambrose. Huli nan ang mapagtanto niyang iba ang kanyang napakasalan.

malambing pang sambit ni Everly na lalong lumapad ang ngiti sa labi niya. Kinabukasan, normal na nagtungo si Everly sa trabaho at pagkatapos na makalabas doon ay plano na niyang dumiretso ng hotel. Nang paalis na siya ay nakasalubong pa niya ang kanyang asawa na pinili niyang huwag na lang pansinin. Malamang ay patungo na naman ito kay Lizzy. Nagkatinginan lang sila at tila napapasong napaiwas na rin ang mga mata. Nais na ni Roscoe na sitahin ang asawa sa bagay na ginawa nito sa hotel. Hindi siya halos pinatulog ng isiping iyon ng nagdaang magdamag. Nakatulugan na lang niya iyon. Habang lulan ng elevator si Roscoe ay hindi nakaligtas sa kanyang pandinig ang usap-usapan ng mga ka-trabaho ng a