Vicious In Tagalog Novels & Stories

"Oh! Ikaw nga! The girl from last night, right? The girl from Hell?" "The only one!" sagot niya. "I see," wika nito. "Let me just clarify. I'm not from Hell," he quoted his fingers in the air, "literally. What I meant was I came from undesirable situation which was like Hell for me, you know, figuratively." "Ah..." sabay silang napanganga ni Maya. Bakit ba kasi hindi niya agad naisip iyon? Nagkibit balikat siya. "Well, it's settled then. Excuse us."

And the moment she hugged me, she cried again. “Mich, ang sakit. Sobra sobra ang sakit. Para akong pinapatay. Ang daya. Nagmahal lang naman ako pero sinasaktan ako ng ganito! Mich, ang sakit. Ayaw ko nito." Parang bata niyang sumbong sa kanya.

Gustong-gusto ko mahal pero hindi ko magawa dahil hindi ko kaya. Darwin ito tubig ipainum mo muna sa kanya para mahimasmasan. Akin na, ito mahal uminom ka muna tama na ang pag-iyak ok na ang lahat. Pariho na silang nakakulong. Makakabayad na sila sa ginawa nilang pagpatay kay Lolo. ABANGAN..

pakiusap pa nito. "Pasensya ka na, huli na ang lahat," aniyang itinutok ang baril sa noo nito pero hindi iyon pinutok bagkus dineretso iyon sa hinaharap nito at doon pinaputok. Napaigik sa sakit ang matanda at tuluyang humdusay sa sahig. Naabot nito ang baril ng isa sa mga tauhang wala nang buhay sa tabi niya at mabilis iyong kinuha. Pero bago pa man maiputok iyon ay kinalabit na ni Violet ang gatilyo. Diretso ang bala sa noo nito. Nakadilat pa ito nang tuluyang mawalan ng buhay.

"ummm... Nikko.... ohhh... Nikko, sige pa! i love you, Nikko!!! please, I want more." bigla syang napahinto sa ginagawa. tinignan ako gamit ang mapungay at malungkot nyang mata. "what did you just say?" he looked at me darkly. he cursed. nagpanggap ako na parang walang alam. kunwari ay hindi ko sadya ang aking nasabi. "ha? ano bang sinabi ko? bakit ka huminto?" maang maangan ko. sa totoo lang ay natutuwa akong makita na nasasaktan sya.

Halos baliin niya ang braso ko kaya isa siyang p*****a! "Espèce de bête idiote! (You Idiotic beast) Suffer your face!" Ako na ang unang tumalikod at tumakbo. Mabuti nalang at hindi siya sumunod. Hawak ko parin ang braso habang bumabalik sa building. Malakas ang kabog ng puso ko, natatakot ako. Ang akala ko katapusan ko na kanina kaya mas pinili kong tumakbo paalis. Hindi pa ako nakararating sa building ay nawalan na ako ng lakas ay napasalampak sa gilid. Pinahid ko ang luha na tumulo sa mga mata ko.

buong tapang na asik niya. Sa narinig ay nawala ang ngisi ni Alejandro sa pagmumukha at napalitan ng nanlilisik na mga mata. Matapos ay dali-dali itong naglakad papalapit sa kan'ya sabay unday ng magkasunod na suntok sa mukha at sikmura. Hindi pa nakuntento ang hayop, malakas pa nitong tinadyakan ang sugat niya binti na sanhi ng pagkakabaril nito sa kan'ya. "Hijo de puta! Te mataré! (Motherfucker! I'll kill you!)" nanggagalaiti nitong sigaw.

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

I'll always treasure our memories papa, rest in peace. Tumalikod na ako atsaka napahinto noong namataan ang kotse ni Zac di kalayuan, nasa labas nito si Zac habang nakasandal sa pintuan ng front seat. Napangiti naman ako. Pa, sayang at hindi mo nakilala si Zac, pero alam ko naman na sa loob ng ilang araw na nakasama natin siya sa burol ay mabuting tao ito. At huwag po kayong mag-alala dahil magkaibigan pa lang kami.

pigil ni Veronica rito. "I know it's hurt, pero mawawala rin iyan maya-maya," bulong ni Vince. Tumango naman si Veronica, at muking naramdaman ang pagtaas baba ni Vince. Napapakagat labi na lamang siya habang nakayakap sa lalaki. Bawat mahihinang ulos ni Vince ay siya namang baon ng mga koko niya sa likod nito dahil hindi pa rin nawawala ang sakit.