Novel & Cerita Wakaranai In Tagalog

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

"Yeah. Wala. It's not my loss if they don't want me to be their friend." Napabuntonghininga ako. Oo nga naman. This is Iwatani I’m talking about. Kahit wala ako rito ay mabubuhay siyang mag-isa. Kahit wala siyang kaibigan ay kaya niya ang sarili niya, unlike me.

Umirap Ako sakanya "Wala ako dito 1 month" Sabi ko. Taka namang siyang tumingin Saakin "Magtanan na ba kayo ni Zantyr?" Kunwari gulat niyang kaya sinamaan ko siya ng tingin "May magtanan ba na 1 month lang?" Sarcastic kung tanong "Saan ka pupunta?" Tanong niya "Kung saan wala ka" Pilisopo kung sagot

wika nito. "Ano nga po?" tanong ko ulit dito dahil ngayon lang ako nakarinig ng pangalan na pachushay. "Hay na ko, pachushay ang ibig sabihin ay puke, bisong kung sa bisaya pa kapang Tagalog ay bilat!" walang prinong sambit nito kaya ako na lamang ang nahiya sa kanya sinabi. 'Lord, kayo na po ang bahala sa aking ina. Talaga lang po ay ganyan na po ang kanyang bibig walang preno kong masalita!' piping sambit ko.

Nagawa niya 'yon? Nang makabalik siya ay inakay na niya ako. "Halika na umakbay ka sa 'kin. Ikaw kasi takbo ka nang takbo. Tinatawag na nga kita para tumigil ka dahil may sasakyan, ayaw mong paawat," sermon na naman nito sa 'kin. "Saan pa ang masakit?" alam kong nag-aalala siya talaga sa 'kin at natutuwa ako. Ewan ko parang ibang Aki ang nakita ko kanina, para talaga siyang babae.

Naaakit ako. Wahhhh! ************************************

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

Ang weird. "Mauna kang maglakad, huwag kang lalapit sa akin." "Baka makatapak ka pa ng tae-" "Hindi ako bulag! Tara na at baka masapak pa kita, huwag na huwag kang lalapit sa akin!"

aniya niya napa 'tsk'. “Wag ka nga masyadong overacting malapit lang naman ito sa bahay. Kaya ‘wag masyadong mag-isip ng ano-ano r’yan,” wika ko pa. “Wala kang driver. Anong malapit! May kalayuan din diyan—”

maawtoridad na wika nito na nagpapa alaala sa akin. "Relax love, hwag kang OA dyan, wala naman ng aagaw sa akin. I'm all yours. Smile ka na nga dyan, dali na. "Ayoko nga!! "I-i-smile na 'yan.. "Ayoko nga sabi." "I-i-smile na 'yan, ayan malapit na oh." parang batang pang-aasar ko pa dito. Kaya naman nag smile nga ito pilit naman. Kaya nabadtrip lang rin ako.