Novel & Cerita What Is A First Love

Hindi ko na kailangan ng tulong niya ngayon, pero kung meroon mang mangyare sa akin, ay sana makita ko man lang sila Auntie Mialyn at Uncle Benjamin dahil sila ang nakakaintindi sa akin at sinusupportahan ako. Magfofocus na lang muna siguro ako sa magulang ni Daylon kaysa sa pag-ibig na ineexpect kong mangyayare. Si Daylon ang first love ko at siya na rin sana ang gusto kong makasama habang buhay, pero mukhang malabo na. Parang isang bula lang ang relasyon namin. Lumapit ako sa pintuan at tinignan ang labas sa pintuan.

Hindi talaga malilimutan ang first love dahil ito ang unang beses na nagmahal siya. “Hindi ba’t ikaw ang unang nagbanggit sa kanya?” Asar ni Tammy, “Ikaw ang nakaramdam ng kakaiba pagkatapos siya makita ngayong gabi, tama? Sa huli kasi, pinatuyan niya ang nararamdaman niya sayo sa harap ng lahat.” “...”

mahabang wika nito sa banayad at sinserong tinig. Hindi niya maunawaan kung bakit nangilid ang mga luha niya. It was the first time she felt something really special. It was the first time she felt that she was really love. Kay tagal ng panahon noong huli niya iyong maramdaman, ni halos hindi na nga niya iyon maalala pa. She was loved once by the person she treasured the most. However, that person was taken away from her early. Kahit ang masasayang alaalang pinagsaluhan nila ay halos aninag na lang ang nakikita niya sa isip. Even the face was blurry. Unti-unti ng naglalaho lahat.

he chuckled. “Pero anak, hindi ba siya ang matagal mo ng hinahanap?” tanong ni dad dahilan para pumasok sa isip ko ang kababata na nakilala ko sa training ground noong bata ako. “H-Hindi sigurado dad kung iisa ba sila, ngunit hindi rin malabo na siya nga ang kababata ko,” bulong na sabi ko at malalim na napaisip. Ang kababata ko na ‘yon ay ang masasabi kong first love ko, nakakatawa mang isipin ngunit sa gulang ko na nuebe ay nagkaroon na ako ng tinatawag na first love.

At sa palagay niya'y iyon ang unang minahal sa kanya ng babae. Ipinilig niya ang kanyang ulo ng may isang mukha sa kanyang nakaraan na biglang pumasok sa kanyang isipan. Si Janiz Mendez, his first love. At ang unang babaeng pinili niyang mahalin pero natuklasan niyang mas minahal lang nito ang kanyang pera. Noon kasing panahon na iyon, highschool time, ay payat siya at maraming pimples. Sa madaling salita pangit siya. Kaya, pinili lang nitong paglaruan ang kanyang puso. Ini-enjoy lang nito ang karangyaang ibinibigay niya pero ang totoo ay mayroon itong bf.

“Nako! Hindi ako naniniwala na basta mong matanggal si Lexy. Childhood sweetheart mo siya, eh. Siguro siya rin ang dahilan bakit hindi nagtagal ang first love mo.” He was stunned and stared at Yana intently. Hindi niya maalala kung nasabi na ba niya rito ang tungkol sa first love niya. Ang alam niya ay nasabi lang niya na nagmahal na siya noon. “Ano’ng alam mo sa first love ko?” pagkuwan ay tanong niya. “Hm, hula ko lang. Naisip ko lang bakit ayaw mo sa strawberries, purple stuff kasi naalala mo ang ex mo. Tama ba?”

Hindi nawawala sa puso, kaya nga siguro isinilang ang kasabihan na first love never dies. Pero ang sa kanya masasabi niyang hindi lang simpleng tamis ng unang pag-ibig. Dahil si Jason ay ang kanyang first and last, ang kanyang great love. Kaya hindi niya ito nakalimutan, kaya ito lang ang kilala ng puso niya. Dahil ito ang nagparamdam sa kanya ng klase ng pagmamahal na hindi kayang ibigay sa kanya ng iba. Dahil iyon ang pinaka dakila, at ang kadakilaan na iyon ang dahilan kung bakit nandito sila ngayon.

He whispered. "Do... you love me?" "I love you..." He kissed the top of my head at naramdaman kong may basang nahulog sa ulo ko. He's crying.. "I also do." I wiped my tears, I looked at him and smiled, "Let's enjoy our last day, L-love.." He smiled and nodded, I will definetly miss him. My first love, my first kiss, my first hug and my first heartbreak. Maybe some things are not really meant to be, and that's where Clyde and I located. To those things that are not meant to be.

May angkin. “She’s my first love.”

She couldn’t answer. Siguro dahil hindi gano’n katatag ang pagmamahal niya sa akin. I understand, but I was hurt. So much. Because she was my first love. Or . . . is that really a love? Kasi kung oo, bakit hindi sobrang sakit gaya ng inaasahan ko? Ang sabi nila kapag first love mo ang isang tao, o kung totoo man na mahal na mahal mo siya, sobrang sakit daw kapag ginawa ito sa ‘yo. Na mahirap siyang kalimutan dahil siya ang una at totoo mong pag-ibig. Pero bakit ganito? Oo, masakit pero bakit hindi sobra gaya ng sinasabi nila? Was that my ego hurting? I don’t know. I don’t really know.