What Time Is Midnight Novels & Stories

Nakakabaliw talaga ang kanyang mga halik na hindi ko pagsasawaan na gawin. "Ano'ng oras na ba, baby?" mahinang tanong niya sa akin makalipas ang ilang minuto. Naghiwalay na rin ang mga labi naming dalawa sa isa't isa. "Hindi ko alam, baby..." sabi ko sa kanya. Tumingin siya sa orasan na nandoon sa loob ng kuwarto ko at sinabi kung anong oras na. Sinabi niya sa akin na twelve midnight na pala.

She sat right across me and laid her head against the backrest of our seat. In a sudden moment, biglang lumakas ang tibok ng puso ko. "Good Morning!" Just in case you're wondering, it's 9:00 PM pero sa mundo ng BPO, good morning and batian kahit gabi. The reason? Dahil lahat kami, kailangang masanay sa US time zone. So bawat tao sa loob ng building na iyon, kahit guards ay binabati ka ng good morning kahit natutulog na ang araw.

Nasa lamesa ako, kaharap ang laptop at ang mga notebook na kailangang sulatan. Napahikab ako. Binalingan ang sanggol na mahimbing ng natutulog sa ibabaw ng kama. Napatayo ako. Marahang umupo sa gilid ng kama habang pinagmamasdan ang inosente at maamo nitong mukha. Napabaling ako sa maliit na orasang nakapatong sa cabinet, sa gilid ng kama. It's exactly 12 midnight.

Damn it! Mabilis siyang tumayo at tiningnan ang oras. It’s only 9 pm. Nakapagdinner na sila at siguradong tulog na ang mommy niya kasama si uncle Solomon. Siguradong 12 am pa ang alis ni uncle Solomon at Rocco kaya may oras pa siya.

With all the things that is going on in my head, I dozed off to sleep and when I wake up, it’s already 12 midnight! Dammit!