What Time Is Midnight Novels & Stories

Nakakainit talaga nang ulo ang isa na yun, huminga ako nang malalim, sakto naman na dumating ang taxi na binook ko kanina pa. The clock had just struck 7 PM when I arrived at Midnight Society. From the outside, the place barely stood out—no flashy neon signs, no grand entrance, just a sleek black façade with subtle gold accents. It had an air of mystery, the kind that made people stop and wonder if they were even supposed to be here.

gulat kong tanong sa bata at napalingon sa orasan. 'It's freaking 1AM in the midnight! '

Napabalikwas ako ng bangon nang makarinig ako ng isang bulong na nanggagaling sa kung saang sulok ng kwartong aking tinutulugan. Napatingin ako sa wrist watch ko nang tuluyan akong makaalis sa kama. It's 12 in the midnight.

Tuluyan. At hindi ko na napigilan ang pagngiti. Maliit lang. Pero totoo. At iyon ang lalong nakakainis. Dahil habang nakatitig ako sa screen... Bigla kong napansin ang oras. 12:47 AM. Midnight na pala. Napailing ako. Me: "You should sleep." Khaizer: "You too." Me: "Goodnight." Ilang segundo ang lumipas.

Nakaupo sya sa aking paanan, malapit sa maliit na hagdanan pataas ng deck. "Ah Hi-i, I'm Zamara. Pasensya na sa istorbo pero kailangan mo ng gumising. Malapit nang mag alas tres. Actually, kanina pa nga silang 1 nagsisimula roon." Mahinhin na sambit neto. Hindi ko ito kinibo. Lumipat ang tingin ko sa kabilang kisame at nakita ang oras roon. It's 2:30 am. Why the fuck should I be ready in the midnight?

Hanggang sa ginupo siya ng antok at nakatulog. Naalimpungatan si Haven nang marinig ang seradura ng pinto na parang may gustong magbukas niyon! Napabalikwas agad siya ng bangon! Who would that be!? Tinignan niya ang orasan it was twelve midnight! Tatlong oras din siyang nakatulog.

mahinang wika nito habang nakatingin sa kanya ng mataimtim at hinaplos ang buhok niya. “Ahm… hindi naman. Napa-idlip lang…” wika niya. “Anong oras na ba?” “It’s already 12 midnight.” “Huh? 12 midnight na?” ‘Di siya makapaniwala. Ganun kahaba ang idlip niya? “Sabi ni Mommy hindi ka na daw kakain ng dinner kaya ‘di na kita ginising.” “Ahm… nabusog kasi ako kanina sa kinain namin ni Hazel.” Yumuko siya dahil hindi niya masabayan ang malagkit na tingin ni Clark sa kanya.

sabi ko. “Hm?” “It’s almost midnight.” Napatingin siya sa relo niya. “Oh wow… 12 AM na pala.” Napabuntong-hininga ako nang mahina. “Let’s go,” sabi ko. “We should rest.” Tumango siya. “Yeah… tomorrow we still have things to do.”

May hawak siyang isang alas. Ringg. . . Sinagot niya ang tawag ni Rochelle sa kanyang phone, “Ano na naman iyon?” tila naiiritang tanong niya rito, “Gabing-gabi na ah.” “12 midnight pa lang. . .saka kung gabing-gabi na, bakit hindi ka pa rin natutulog?” Tanong nito sa kanya. Rumulyo ang kanyang mga mata, “Kailangan bang lahat ng ginagawa ko, nalalaman mo?”

Cade asked me. “I’m going home too, just wait bye.” I said. Hindi ko na inintay na sumagot siya binabaan ko na siya ng call tiningnan ko kung ano oras na. It’s already 3:00 midnight dahan dahan ako tumingin sa babaeng nakatabi ko. She’s pretty pero isa lang siya sa mga babaeng laruan ko.