Zero O Clock Novels & Stories

Tanong niya nanaman saka marahas na napa iling, Faith sighed in frustration as her eyes caught the huge clock that were hung on the wall. The clock relayed the time 27 past 3 o’clock in the morning. Maayos naman si Zack noong gabi, tinulungan pa nga siya nitong matahan sa kaartehan niyang paiyak-iyak, bakit ba bigla na lamang itong nilalagnat ngayon? “Hayyy, para lang akong may anak na kailangang alagaan tuloy…” Bagama’t puno pa rin ng pag aalala ay nakuha niya pa ring ngumiti sa isiping walang ibang mag aasikaso kay Zack dito kung hindi siya lamang.

Bukas. Heavens' Port. 0100 hour.

|DAWN AZURE POV| "We're home." Napalingon ako sa pintuan ng marinig ang boses ni Zero mula roon "Bakit natagalan 'ata kayo? 6 ang uwian niyo at 30 minutes ang byahe pauwi rito mga, 6:30 dapat narito na kayo pero ngayon 6:50 na. Late kayo ng 20 minutes." Seryosong sabi ni Zior kaya napakamot sa ulo si Zero at Zera

Ang kapal talaga! Hindi na alam ni Zoe ang isasagot. Tumingin siya sa artistic clock na nakasabit sa pader—alas-dos na ng madaling araw. Isang kakatwang isip ang pumasok sa utak niya bilang doktor: Maaari palang maging ganito ka-heavy na cardio ang exercise na 'to.

"Mommy? Mommy?" Umaalog-alog ang higaan niya. Dahilan para magising siya agad. "Gising kana po.." rinig niyang sabi ni Zeke at Zion. "Anong oras na?" Nakita niyang mainit na sa labas. Napasarap ang tulog niya. "Seven o'clock in the morning." Si Amari. Nakasandal ito sa gilid ng pinto, habang ang dalawang braso nito nasa dibdib.

"Miss Ta---," napahinto si Zander nang biglang lumingon si Ella sa kanya. "Tan, Tan pala," wika nito. "Yes?" ani ni Ella habang walang emosyong nakatingin sa binata. "Ano po kasi." Hindi alam ni Zander kung paano sasabihin kay Ellang uwian na. Hindi sinasadyang sumulyap ito sa wall clock na hindi kalayuan sa kanilang pwesto. Saktong alas-singko pa lang naman ngunit nagsisilabasan na ang karamihan. Nakita ito ni Ella, pasimpling tinignan nito ang kanyang relo, uwian na pala at hindi nito namalayan ang oras.

“Why?” “Nothing.” Napataas na lang ako ng kilay, he’s acting weird again. Pagtapos ng halos isang oras na byahe ay huminto na si Zero sa isang bakanting lote. May kinakalawang na gate at isang maliit na bahay mula sa dulo ng lote.

ELIRA POV Tiningnan ko ang digital clock sa dashboard ng itim na van. 8:12 AM. May kulang-kulang isang oras pa bago ang pormal na pagtatapos ng klase ni Zion para sa araw na ito. Sa labas ng bintana ng sasakyan, patuloy pa rin ang pag-agos ng tubig-ulan sa mga sementadong poste ng underground parking, lumilikha ng mga maliliit na sapa sa sahig na sumasalamin sa malalamig na ilaw ng neon. Si Azriel ay bahagyang lumingon sa likod, iniabot sa akin ang isang maliit na basang tissue para punasan ang kaunting natapong tsaa sa gilid ng cup holder.

Pinaikot ko muna ang tatlong magnetic rings sa aking mga daliring puno ng alikabok at amoy semento, habang kinakagat ang tip ng toothpick. The clock ticks faster than yesterday. Hindi mo talaga mamalayan ang oras dahil nakakalibang panoorin at bilangin ang mga tao sa baba ng building hanggang sa halos lahat ng ilaw ay namamatay isa-isa. I checked my tiny scurfa diver watch, and guess what? The time is, 0000 meaning in the civilian time conversion table it says, 'it's time to kill!" Excitement and adrenaline starts to consume my veins.

I need to talk to her! Tiningnan ko ang oras sa pambisig kong relo it's 11:56 Pm malapit ng mag-umaga pero marami pa ring tao. Tumayo ako para sundan si Zane ng makita kong sumasayaw pa ang lima sigurado naman ako na hindi nila pababayaan si Love.