What Time Is Sundown Novels & Stories

Pumasok si Sunshine sa kumot para sumilong sa lamig na tumatagos sa balat. Ang panahon sa gabi sa Maldives ay napakalamig. Ang pagkulot sa ilalim ng makapal na kumot ay lalong nagpainit sa katawan ni Sunshine hanggang sa muli itong nakatulog. Hindi nagtagal, nagising si Sunshine na may gulat na mukha. Sana hindi siya oversleep. Tiningnan ni Sunshine ang kanyang espesyal na relo at nalaman na 11 pm pa lang ng Maldives time.

iritadong tanong ni Yvee. “Ahh! Gusto ka kasing imbitahin ni Atlas bukas na manood ng sunset. Kung papayag ka lang naman,” kabadong wika ni Gideon. “Anong oras ba bukas?” tanong ni Yvee sa kabilang linya. “Mga alas kuwatro y medya sana. Mag-e-early dinner muna habang hinihintay ang paglubog ng araw. I will send you the details tomorrow, Yvee.”

"Huwag ka munang kabahan. Noon pa man may problema na ang paningin mo, ‘di ba? Baka lilinaw din mamaya. Tulungan kitang magbihis at baka mawala rin agad ito." Nang hindi pa rin bumalik ang paningin niya ay bumaba sila sa sala, at doon nadatnan nila ang inang si Sandra. “Ma!” sigaw ni Alonzo. Nangangapa siyang bumababa. "Alonzo, what’s wrong with you?" tanong ni Sandra. "Mom, can you tell me what time it is now? Is it still dark?"* "It’s almost 7:30 in the morning and the sun is about to come out. Alonzo, hindi mo ba ako nakikita?”

Dumating ang dilim at kinailangan ko nang i-on ang mga ilaw, pagkatapos kong gawin 'yon ay tinignan ko anv phone ko para makitang 6:40 PM na. Kaagad naman akong nanghinayang. Inez told me his schedule once and he's usually done for the day by around 6 PM. I sighed as the meal is still simmering, I stand just right in front of it, staring, letting the emotions get me.

tanong ko dahil hindi ko siya maintindihan. "Nothing. What time is it?" tanong niya at tumingin sa relo ko. "7:43 PM na po." "The rain has stopped, but still, we can't walk to the tent kung wala tayong ilaw. Maliligaw lang tayo."

“Sige, bayaw. Maraming salamat talaga sa tulong mo!” Tumango si Charlie saka siya nagtanong, “Anong oras ka madalas na natatapos sa trabaho mo?” Tumugon si Wendy sa isang banayad na boses, “Madalas pumupunta ang mga kostumer ng 10:00 a.m. para maglibot-libot at suriin ang mga bahay. Natatapos naman ng 7:00 p.m. ang tour nila. Nakakalabas kami sa trabaho ng 7:30 p.m.”

na-excite silang dalawa sa sinabi ng mommy ni Anthony. "There's still a sunset?" gulat ngumiti excited na tanong ni Brealle dito. tumango-tango dito ang ginang. "kahit 6 p.m na dito may sunset parin. Minsan malapit na mag 6 p.m lumalabas ang sunset dahil doon palang nagsimulang lumubog ang araw dito. It's pretty amazing actually, the sunset in the garden is pretty amazing. Come on you two and let's watch it." anito pa at dali-daling sumunod ang dalawa sa ginang.

Aiden wants to fucking know too. It happened one afternoon or night, since it was close to seven in the evening that time. Naghahanda na siya umuwi dahil alas-siete ang tapos ng kaniyang duty. He was busy wiping the counter down nang lumapit sa kaniya si Evelyn.

"Punta tayo ng 7:00 p.m. Matulog ka, mahaba pa ang oras." "Susunduin mo si Wendy, 'diba?" "Yes. Susunduin natin," may diin pa ang huling salita niya. "Ihahatid din natin?" "Hindi na siguro. Depende." Ipinikit ko lang ang aking mga mata hanggang sa tuluyan nga akong nakatulog.

Dumadaan iyon dito sa bahay para magpakain sa umaga at hapon, kadalasan bago o lampas ng alas singko. Ang oras, 4:45 PM na.