Novel & Cerita What Time Is Midnight

Ni hindi na napansin ni Lucas kung paanong puminta sa mukha ng dalaga ang pag-aalala. He’s too fixated on the idea that they have to kiss once everything goes downhill. Midnight. The answer to the riddle that they were solving earlier is possibly midnight! He just doesn’t know what time is it already since it’s been hours since they’ve separated from their group but Lucas sure hopes that time flew quick and one of these doors would indicted what decision should they make. But who knows how long have they been trapped in the waters...?

Hindi ko narinig ang oras—ang gabing iyon ay tila nauubos. Hanggang sa… 12 midnight na. Dumating siya. Nag-ring ang bell at ang mga yapak niyang pasuray-suray ay umaabot sa akin kahit nasa kwarto ako. Agad akong tumayo. Puno ako ng inis at kalituhan.

Midnight Me Time CASSANDRA POV “Alejandro, you owe me an explanation.” Introduction ko sa kanya ng magkasarili kami. Medyo tipsy na kaming dalawa dahil nagkaroon ng inuman sa bonfire. It’s almost twelve. At natutulog na ang mga bata. At maging halos lahat ng tao. Pinapayagan lang ang bonfire sa resort at inuman pero walang tugtugan to maintain kahit papaano ang solemnity. Puro hampas ng alon ang maririnig sa paligid.

Hindi ba ito nakakapagod para sa kanya? Nauna niyang naisip na eight o nine o'clock ng gabi nang kumatok si Mark sa kanyang pintuan kagabi. Maya-maya pa ay natuklasan niya na dumating si Mark ng one o'clock ng madaling araw. Pagkatapos niyang makipagtalik sa kanya, halos four o’clock na iyon ng umaga. Kung hindi siya natulog ng maaga kagabi, hindi na siya makakabangon nitong tanghali.

You want to sleep na? Binitang ko ito sa pagaakalang hindi na ito magrereply. Akio: I'm not sleepy. Me: Hmm, you should rest. May meeting ka pa yata bukas? Akio: As usual, can I see you? Please Napakunot ang noo ko at napatingin sa side table para silipin kung anong oras na. It's already 12 at the midnight. Me: Nagkita naman tayo kanina ah? Bukas nalang.

97. Ang dalawa ay umalis na. Tiningnan ni Mirael ang oras, halos alas-otso na ng gabi. Unti-unting nagsisimula ang night life sa Moss City. Ang mga ilaw sa paligid ay maliwanag at kumikislap na parang nang-aakit.

sambit ni Adrian “Hahaha, ganun din si moomy ito rin madals niluluto niya.” Hinid nila namalayan na inabot na pala sila ng 12 midnight sa pagkukwentuhan. Biglang humikab sio Gladyz “Inaantok na ako.” “Sige matulog na po kayo maam.” “Salaamt ulit sa pagligtas mo sakin,” ‘Kahit sino naman po gagwin yun”

Nakakainit talaga nang ulo ang isa na yun, huminga ako nang malalim, sakto naman na dumating ang taxi na binook ko kanina pa. The clock had just struck 7 PM when I arrived at Midnight Society. From the outside, the place barely stood out—no flashy neon signs, no grand entrance, just a sleek black façade with subtle gold accents. It had an air of mystery, the kind that made people stop and wonder if they were even supposed to be here.

Napabalikwas ako ng bangon nang makarinig ako ng isang bulong na nanggagaling sa kung saang sulok ng kwartong aking tinutulugan. Napatingin ako sa wrist watch ko nang tuluyan akong makaalis sa kama. It's 12 in the midnight.

Ngumisi siya. “Twelve midnight ang midnight snack, Maribel. 10 pa ngayon.” Napakamot siya. “E di ten oclock snack na lang, Ma'am.” Napabuntong hininga ako. Nanatiling nakatanaw sa labas ang mata ko.