White Bird In A Blizzard の小説・ストーリー

Medyo dumulas ang kumot, dahilan para malantad ang hubad kong balakang sa malamig na hangin. "Sino ba 'yan?" bulong ko, habang hinihila pabalik ang tela, ang orasan sa dingding ay lampas na ng hatinggabi, opisyal nang Pasko ngayon at ang blizzard sa labas ay hindi pa rin tumitigil. Walang dapat na nasa labas.

It was so beautiful and astonishing. Huminto si Ziyu sa paglalakad. Tumingala siya sa kalangitan. I was too curious to know what he is looking at kaya't tumingin din ako sa langit. The snow flakes are falling. Ang unang paglaglag ng nyebe. Dumampi sa balat ko ang kulay puting nyebe. Sinahod ko ang kamay ko at napangiti. Ang tagal na noong huli kong naranasan na makakita ng snows. Hindi naman nagso-snow sa Seria.

Magkikita naman siguro kami later. “Champagne, Ma’am?” a waiter offered. I smiled at him and took a glass. While sipping my champagne looking around a painting caught my attention. It is a rainbow butterfly coming out from a cocoon. Unti-unti akong lumakad palapit doon at muntik ng mapasigaw nang may mabunggo. “I’m not looking, I’m sorry.” Paumanhin ko sabay check kung natapunan ko ba siya ng hawak na inumin.

"7475! Please! 7475! 7475--" "She's now fine." A deep and husky voice was what I heard on the phone. Binilisan ko ang pagpunta sa silid kung saan dinala ni Jake si Snow at buti na lang ay nakita ko kaagad sa labas ng isang silid ang kambal! Pumasok ako agad sa loob ng kwarto at... I saw that Snow is already okay...on her side Jake while holding Snow's hands...then I saw a man in all white...there's a big 7475 on his white dress.

paliwanag ko at bumalik na sa higaan ko. "This will be my first time real snow experience grandma! Excited na ako!" may kilig na pagkikwento ko sa kanya nang sa wakas ay nag-anunsyo na ang piloto na lalapag na kami. Hindi ko mapigilang tumili nang may maramdamang kakaiba sa tiyan ko dahil pababa na ang sinasakyan namin. Natinig ko ang pagtawa ni Blaze na nasa katapat ng upuan namin ni grandma. "You don't have a mittens, Dahlia? Malamig sa labas, sobra!" aniya habang pababa na kami.

But Elijah is a person who will not care once he's decided. "Hold on, we will just do some light walking around the vicinity." Saad niya sa akin kaya napahawak ako sa likuran ng kabayo at nagsimula na ngang patakbuhin ng mabagal ni Elijah ang winter horse. Mas ramdam ko ngayon ang lamig sa aking mukha dahil sumasalubong sa akin ang malamig na hangin. Ngunit ininda ko iyon at tiningnan ko ang paligid. Everything is white and seems lifeless. Pumasok kami sa kasukalan ng mga puno ng pino. This is what white christmas means. Ilang araw na lang ay pasko na. Pakiramdam ko ay magpapasko na hindi ko makakasama si Elijah. Sampung araw mula ngayon ay pasko na. Pero sana bago magbagong taon ay makabali

Ang katawan ni Ambrose ay tumutulo sa dugo, at mayroon siyang maraming mga sugat, na ang lahat ay nakalmot ng Fiery Black Vultures. Ang Golden Wing Eagle ay hindi naging mas mahusay. Marami sa mga gintong balahibo sa mga pakpak nito ay nakalbo, at mayroon pa ring maraming mga marka ng paso sa likuran nito mula sa pagkasunog ng mga apoy. Ito ay lumitaw na maging ganap na kahabag-habag. Chirp! Chirp! Nang makita ng Snowball at Grayball sa kuweba na, tumalon sila sa lugar, nais na magmadali upang tumulong, ngunit sila ay mga fleglings, kaya maaari lamang silang manood at mag-alala.

Tuwang tuwa siya sa mga nakikita niya. Ang paligid ay parang isang obra maestra malalawak na kabundukang kumikislap sa ilalim ng araw, may mga pine tree na nababalutan ng makapal na niyebe, at ang asul na kalangitan na tila mas maliwanag kaysa sa karaniwan. Puting puti ang buong paligid para kaming nagbalik sa pagkabata. Ito pala ang unang beses ni Claire na makakita ng snow. Pagdating namin sa bahay ay agad na nag-aya si Claire sa labas para makapaglaro sa snow, saktong umuulan ng malakas na snow ng mga oras na iyon.

Makalipas ang apat na oras, may isang puting ibon na may nakasabit sa kanyang mga pakpak, na tinatap ang ulo nito sa salamin ng silid. Nang makita ni Jordan ang puting ibon, naisip niya sa sarili, 'Ito siguro ang White Spirit Bird na binanggit ni Manager Lincoln.' Mabilis na binuksan ni Jordan ang bintana, at iniabot ng White Spirit Bird ang isang sobre kay Jordan. Pagkabukas nito, napagtanto niyang may dalawang card sa loob. Ang isa ay ang ID ni Jordan, at ang isa ay ang Purple Gold Card ni Jordan.

If a thing is so, it is so, and at present it is terribly cold. Terribly cold it certainly was. The little Squirrels, who lived inside the tall fir-tree, kept rubbing each other's noses to keep themselves warm, and the Rabbits curled themselves up in their holes, and did not venture even to look out of doors. The only people who seemed to enjoy it were the great horned Owls. Their feathers were quite stiff with rime, but they did not mind, and they rolled their large yellow eyes, and called out to each other across the forest, 'Tu-whit! Tu-whoo! Tu-whit! Tu-whoo! What delightful weather we are having!'