White Bird In A Blizzard นิยาย & เรื่องราว

Dumulas ang snowboard niya nang malinis, nag-iiwan ng mahabang guhit sa niyebe at nagpapalipad ng silver-white snowflakes na parang kumot ng bituin sa paligid nila. Isang mabilis, malinis, at napakagandang rescue—parang eksena mula sa pelikula. At huminto sila sa mismong harapan ni Nathan, na nakabuka ang bibig sa pagkagulat. Nang tuluyan nang nakahinto ang mundo, sabay-sabay ang bulalas ng mga nakakita. “Grabe ‘yun!” “Holy cow…” “Ang lupet nung babae!”

Pagkatapos magdala ng isang bakas ng lamig, agad natunaw ang snow. Sa una, ilang snowflakes lang ang paminsan-minsan na pumapatay, pero makalipas ang sampung minuto, bumagsak na ang mga snowflake mula sa kalangitan ng gabi. Bihira lang talaga na magkaroon ng snow sa isang souther city tulad ng Aurous Hill. Parang isang bata si Claire habang sumasayaw siya nang masaya sa snow.

Whoosh! Noong sandali na tatama na sa ulo ni Harevy ang dulo ng talim, humakbang siya paatras at winasiwas niya ang kanyang palad, nagpakawala siya ng isang napakalakas na blizzard.

Ang snowmobile ay humahampas sa niyebe, ang liwanag nito ay nagpapahiwatig ng landas sa gitna ng kadiliman. Sa likod, ang gunship ay umiikot pa rin sa itaas ng abandoned dam, naghahanap ng anino na mabilis na naglaho.

’ … Mas naging maliwanag ang langit at tumigil na ng mag-umaga ang blizzard na kumalat noong gabi. Kitang-kita ang yellow na minibus sa snow. Nababalot ng makapal na snow ang bubong nito, at natatakpan ng manipis na layer ng frost ang bintana. Kailangan ng malakas na pwersa para buksan ang pinto, at nahulog sa sahig ang snow nang mabuksan nila ang pinto. Si Nollace ang unang taong lumabas sa bus. Naningkit ang mata niya at tiningnan ang paligid.

Janessa POV Nang maramdaman kong unti-unting bumagal ang eroplano, agad akong sumilip sa bintana. Halos mapasinghap ako dahil nakakaloka ang puro puting nakikita ko. Ang mga runway, bubong ng mga gusali, at mga puno ay nababalutan ng makapal na snow. Sa sobrang ita ko, hindi ko na mapigilang mapangiti ng husto.

Keilani POV Ang paglalakad sa niyebe ay parang isang panaginip para sa akin na hanggang ngayon ay hindi pa rin makapaniwala na nakakakita na ng snow sa personal—ang buong paligid ay nababalot sa malambot at makinis na puting snow, habang ang mga snowflakes ay marahang bumabagsak mula sa langit. Ang malamig na hangin ay dumadampi sa balat ko, ngunit hindi ko ito gaanong nararamdaman dahil mahigpit ang pagkakahawak ni Sylas sa kamay ko.

Nang lumabas si Avery sa airport, halos nakaharang ang makapal na snowfall sa kanyang paningin. Inabot niya, at ilang snowflake ang nahulog sa kanyang palad. Nakatitig siya habang ang dalisay na puting niyebe ay unti- unting natutunaw sa kanyang kamay, at hindi napigilang sumabog sa nakakapanghinang hikbi. Bakit?! Bakit niya nagawang tunawin ang niyebe, ngunit hindi niya kayang painitin ang puso ni Elliot?!

Tumayo agad si Zarah nang mawala ang hangin saka siya tumakbo pero muli siyang inatake ni Kaycie para habulin siya. "Ano? Tatakbo ka na lang ba?" tanong ni Kaycie saka muling umatake ng wind blade. Umilag si Zarah pero napansin niyang dumiretso ang wind blade papunta sa puting lion. "Snow!" sigaw ni Zarah sabay takbo palapit dito. Tumalon siya papunta kay Snow upang maabutan niya ito bago tamaan ng wind blade. Napakagat ng labi si Zarah nang maramdaman niya ang pagtama ng wind blade sa likod niya.