Novel & Cerita Winter Quotes

Her fingers dug into the sand from the intensity of her clenched fist. Tiningala ko si Winter sa gilid ko. Pulang pula ang mukha. She was smiling shyly. She looks hesitant but doesn't have any other choice, because it is also difficult to strip clothes, especially now since it is already late at night and the night wind is getting colder.

Nangangatog ang aking mga binti at nanginginig ang aking mga labi. Patong-patong na ang mga damit na suot ko ngunit nanunuot pa rin sa aking katawan ang lamig. Ah, Hany wasn't kidding when she said that it's winter here in Japan. Well, it's already January, so what do I expect? It's goddamn cold! And I am not fond of this kind of weather.

Sa wakas, sa unang pagkakataon ay natupad din nila sa akin ang pinangako nilang makabonding ako. Sa daan pa lang, sakay aming BMW four-wheels car ay ramdam na ramdam ko na ang lamig ng lugar na iyon. Idagdag pa na December na kaya you can smell Christmas in the air, ika nga sa sobrang lamig ng simoy na hangin. Kapag ganitong mga season sa ganitong malamig ang klima na uri ng lugar, mapapasout ka talaga ng jacket na makakapal pa sa katawan mo.

Buti na lamang at sinabihan ako ni Ingrid na mag-long sleeve ako. Narinig ko naman siyang natawa. “Hindi ka lang sanay sa ganitong lamig. And already expect it will be much colder during the monsoon, spring, autumn, and especially winter. Kung baga, patawad lang ang summer season,” sagot niya habang nakangiti. Hindi ko naman mapigilang mapangiwi dahil sa sinabi niya at hindi na lamang ako sumagot pa. Instead, I looked around. We were walking along the sidewalk of our dorm where the waiting areas were, heading towards the back.

Naglakad-lakad lang ako hanggang sa naisipan kong pumunta sa parke ng village namin. Napapikit ako nang dahil sa hangin na humampas sa aking mukha. Napakalami, ramdam na ramdam na talaga na malapit na ang pasko dahil sa simoy ng hangin. Niyakap ko ang aaking sarili dahil sa naramdaman na lamig kahit pa may suot na akong hoodie. Nang hindi ko na kinaya ang lamig napagpasyahan kong bumili ng hot chocolate sa isang vending machine. Mabuti na lang ay nabawasan ang naramdaman kong lamig dahil sa ininom ko.

[The Ice Queen] Ang St. Petersburg sa ilalim ng winter solstice ay tila isang lungsod na gawa sa kristal at dugo. Ang lamig ay hindi lamang nanunuot sa balat, kundi tila nagyeyelo rin sa kaluluwa ng sinumang nangangahas na pumasok sa teritoryong ito. Habang ang pribadong jet ng pamilya Cruz-Valente ay lumalapag sa isang tago at pribadong airstrip, ang atmospera ay nababalutan ng Mafia Noir na pait at misteryo.

Naramdaman ni Red ang pagbabago ng atmospera habang papalapit ang Disyembre sa United States. Ang hangin ay naging presko at malamig, dala ang pahiwatig ng pagdating ng taglamig. Nabuhay ang mga kalye at tahanan sa maligayang espiritu habang ang mga kumukutitap na ilaw, makukulay na dekorasyon, at mga palamuti ay nagpapaganda sa bawat sulok. Ang tanawin ng mga bahay na may mga wreath, garland, at mga pailaw ay nagdagdag ng engkantong pakiramdam sa paligid.

NAKARAAN… “Mabigat ang mga hakbang ng mga paa ni Winter, habang nagpapakawala ng marahas na buntong hininga. Niluwagan niya ang kanyang kurbata upang makahinga ng maluwag. Pakiramdam kasi niya ay nasasakal na siya. Makikita din ang matinding pagod sa mukha nito, at the same time ay mukha itong aburido.

Her heart suddenly skipped a beat making her look away. Yumuko siya at tumingin na lang sa kanyang suot na boots. Maganda pala ang desisyon na magsuot ng boots ngayon. Medyo maulan na kasi dahil November na. Winter season ka ibang bansa. And yes, medyo maputik nga rito. “You should let her enjoy life as long as she wanted too,” malamig na usal ni Aiden.

Kahit na autumn na, pwede kang magsuot ng short sleeves sa umaga, pero kailangan mong magbalot sa gabi. Malamig at mahaba ang winter ng Morwich, kaya makikita ang mga nakasabit na stalactites sa mga dulo ng mga bubong kapag umuulan ng snow. “Buo na ba ang isip mo, Zee?” Lumingon si Strix sa kaniya. “Kakailanganin mong magbigay ng maraming dugo para sa experiment at baka hindi yun gumana sa unang subok. Kaya, kakailanganin natin magpatuloy. Magiging mahirap ang paulit-ulit na pagkuha at pagbalik ng dugo sa katawan mo.”