Winter Quotes Novels & Stories

Subalit nag-iwan ng mabigat na impresyon kay Kendra ang nangyari noong winter, walong taon na ang nakalipas. Nang panahong iyon, balot sa snow ang bundok. Maraming mga bangka ang naka-stuck sa tubig sa nayong pinakamalapit sa Pure Yang Division, at maraming tao ang halos mamatay sa lamig dahil buong magdamang nag-yelo ng matindi ang ilog.

Ibinaba ni Mark ang kanyang cellphone at inilagay si Rice Ball sa sahig at mahinahon na sumagot, "Alam ko." Tumigil si Mary. "Ang temperatura ay bumababa kahit na umaga na ngayon. Medyo mahangin din. Mag-ingat at huwag kang magkaroon ng sipon." Nang tignan ni Mark ang nanginginig na mga dahon mula sa hangin sa bintana, sinabi niya, "Fall na... Malapit na ang winter. May mga naaalala ako sa pamahon na ito..."

sagot ko at itinabi ang chocolate sa bulsa ng jacket ko. Lumipas ang buong hapon na halos hindi namin namalayan ang oras. Noong mag-alas kuwatro na, unti-unti nang dumidilim ang paligid. Winter in Russia swallowed the daylight quickly. As darkness settled in, the temperature dropped even further. Sobrang lamig na. Hindi na kinakaya ng heat patch at heater sa loob ng tent. I could already feel the cold creeping into my toes despite the thick socks and boots I was wearing.

Hanggang sa umalingawngaw sa pandinig niya ang sinabi nito na pinoprotektahan lang siya nito laban sa mga taong maaring makapanakit sa kanya at kabilang sa mga taong yun si Vladimir. Napatingin siya kay Vladimir. Mukhang mabait naman. Katunayan, magaan ang loob niya rito. Paglabas ng sasakyan ay napayakap si Shayne sa sarili. Dumapya kasi ang malamig na simoy ng hangin. Nobyembre na at ilang araw na lang ay taglamig na at magsimula na ang pagpatak ng nyebe. Naramdaman niya ang paglapat ng balabal sa kanyang likuran at balikat. Lumingon siya. Si Vladimir. Nakangiti sa kanya. “It's getting colder now. The winter is coming.”

Maliit na bagay lang iyon, ngunit nakakapagtampo. Bumaba na ako ng walang tulong mula kay Elijah. May mga sumalubong naman sa amin na mga nakasuot ng makakapal na mga coat ngunit mukhang sanay na sila sa lamig. Habang ako ay nagpapanggap lang na maayos, kahit gusto ko ng sumapain ang lugar dahil sa sobrang lamig. Why do people wish to have snow? Winter season is not fun at all! For a person like me who grew up from a tropical country, this is torture! I will not be surprised if I found myself frozen to death later on.

He was rocking my body the entire night. Siguro kung hindi pa niya naisip na uuwi kami ay baka hindi siya titigil. Hindi namin ginawa noong dumating kami pero ngayong paalis na saka pa talaga uminit bigla ang katawan namin pareho. The winter vibe is giving. Napangiti ako nang makita ang kaunting snow na nahuhulog. I am cold but I did not bother na magsuot pa ng makapal na damit. I just brought my coat with me para hindi gaanong malamigan.

aniya pa habang tinutulungan itong isuot ang jacket n'ya. "huh? salamat." sabay ngiti ni Emily sakanya kaya ngumiti nalang din si Anthony. "no one told me na winter season pala dito. Hindi ako nakapag handa." natawa si Anthony dito. "I'm sorry, akala ko kasi alam mo or nag search ka." aniya. When they were on the airplane, he was wearing a thick jacket and put his another jacket on when they arrived na kasi he knows that it is winter. He forgot to tell Emily or to check on her kasi naka jacket naman iyon kanina, hindi n'ya lang alam na hindi pala makapal na jacket iyong suot nito.

Kahit na sanay na sila sa lamig dahil mayroon winter season sa ibang bansa laking Pinas pa ‘rin sila kaya hindi sila gaanong fan ng malalamig na lugar. Noong bago pa nga lang sila nakaranas ng winter halos sabayan lang sila kung magka ubo at sipon. Lalo na ang lagnat. Kapag ganon na may sakit sila pareho mas inuuna ni Tiffany ang anak dahil mas mahina ang resistensya ng anak, ayaw niyang lumala ang sakit nito. Hanggang sa nakasanayan na ‘rin ng kanilang katawan at kapag winter season automatically ilang patong ng damit at jacket ang kanilang suot. Samahan mo pa ng mainit na chocolate habang nanonood sila ng TV ayos na sila.

Marami agad kaming napagkwentuhan ni Winter at laman ng usapan namin ang pambabash sa mga kaklase naming walang magawa sa buhay katulad nung three little pigs at as usual tawang tawa na naman si Winter sa mga kwento ko. When it was five in the afternoon, we decided to call it done. Mas naunang sunduin si Winter sa akin kaya naiwan akong naghihintay sa entrance ng mall. Usually, kasi ay talagang nagpapasundo na lang ako sa driver sa tuwing wala naman akong dalang pinamili. Nagdadala lang naman talaga ako ng bodyguard sa tuwing mamimili ako o sa tuwing kailangan pagpapuntang school. I was scrolling on my phone when a kid accidentally bumped into me kaya bahagya akong naitulak sa gitna ng kalsa

Roxy said. "So so much." Second demotion naman ng dalawa sa kanyang sinabi. "I think you three are freaking cold this time, I guess, we have to go now ladies." wika ni Tito rodulfo at tinulungan sila sa kanilang mga bitbit. Sa totoo lang nilalamig na talaga silang tatlo. It's winter time, at baha halos ng snow sa buong paligid and the weather there in Canada is freaking cold so much.