Novel & Cerita Wise Man Said

Hanggang huminto iyon sa kanyang rocks glass na may lamang whiskey. “It’s about being reminded,” he slowly gave out his reply. Napalabi pa siya at napataas ang dalawang kilay. Nagkibit balikat siya nang mapansin na pinukol siya ng mga kaibigan ng nagtatakang mga titig. “Reminded of what?” halos sabay sabay ang apat na nagtanong. “That my identity is a womanizer,” he replied. They all still are looking at him like he’s kind of a weird person in front of them.

Tumango naman ito kaya naman tuluyan na siyang humakbang papaalis, pero nang lingunin niya ay naroon pa rin ito nakatayo, tinitingnan pa siya. Kumaway siya roon at ganoon din iyon sa kanya, at hindi rin nakaligtas sa mga mata niya ang ilang estudyante na nakatingin sa lalaking may edad na. Humahakot pa rin iyon ng mga kababaihan talaga. Kalabaw nga lang daw ang tumatanda, at iyon ang kasabihan. Hindi uso kay Mason ang wrinkles at uban. Bukod tangi siguro itong na pinagpala sa lalaking lahat, bukod pa kay Ian Veneracion. WHO was that man?

Nababaliw na yata siya dahil kung ano-anong pumapasok sa isipan niya. “Quit staring woman.” The man said with breath-taking smile that nearly made her knees turn to jelly. Hindi niya alam kung ano ang sumapi sa kaniya at nakita na lang niya ang sarili niyang bahagyang hinahawi ang ilang hibla ng buhok ng lalaki na humaharang sa hooded eyes nito. Kumunot ang noo ng lalaki sa ginawa niya. He kept his poker face on.

"Hindi mo ba naiisip na... hindi ako karapat-dapat sa isang milyon?" Ito ang mga salitang madalas nitong sinasabi dati. Naalala pa niya na sinabi nitong hindi nga siya karapatdapat sa limampung libo lang. Isinubo ni Mason ang sigarilyo at humithit. Nang bumukas ang kanyang bibig, ang manipis na usok ay bumalot sa kalahati ng kanyang mukha. "Do you think I will ask for anything?"

Ulit ko na may kunting halong inis sa boses. Muntik na akong mapasinghap nang inikot nito ang upuan paharap sa 'kin. Mabuti nalang napigilan ko ang sarili ko. Mabuti nalang talaga. "It's Cervantes, Ms...?" the guy answered with a playful grin on his lips. This guys' smile is dangerous. I know pretty well how those type of smile can just easily break my heart, well even I don't have the experience. I know pretty well myself.

“Hm?” “Don't worry, hindi naman masamang tao ang tingin ko sa iyo.” Bahagyang gumalaw ang panga ni Marcus. “Really?” “Oo.” “Pero lagi mo akong tinatakasan.” “Kasi womanizer ka.” “...” Napatawa si Marcus. “Napaka-prangka mo talaga, 'no?.” “Hindi ba totoo?” “Hindi ko naman itinanggi.”

sagot ni Vin na ikinatango na lang nito at hindi na inusisa pa. "Mabuti naman kung gano'n, dahil isang linggo nang nagiisip 'yung apo ko na baka nag-back out ka na kaya sinadya ka na niya kahapon kung nasaan ka man hindi na siya nakatiis hindi ka puntahan," sabi ng matanda na tila may galak na sa tinig. "Don't worry Sir, may isang salita ako," sabi ni Vin gamit ang pormal niyang boses na mas ikinatuwa nito.

"Bakit naman kailangan kong maging wais? Sabi ni Madam Baby mayayaman at malalakas mang-tip ng mga customer dito. Bakit kailangan pang maging wise?" "Para mas lalong kumita ka pa ng mas malaki. Ganun kasimple." Naguluhan ako sa sinabi nila. "Ha? Paano ba maging wise?" "Ay Nakow talaga! Jologs na Jologs pa nga ang isang ito. Ang dami pang hindi alam. Kailangan mong matutunan yun girl dahil kung hindi baka malugi ka at malaspag lang yang katawan mo dito."

The tall man said irritably. "Ma-masakit! Tama na! Tama na!" Namimilipit sa sakit na sabi ng lalaki. "Leave this place, immediately!" May diin sa tinig nito, para bang may power ang boses nito na nagpakaripas ng takbo ng tatlong lalaki. Napipilan at nagkatinginan lang silang magpipinsan ng kaswal na bumalik ang lalaki sa mesa at tahimik na kumain muli.

mahina naming paumanhin sa amo namin. Tumalikod naman na ito at lumabas ng kusina. "Pasensya ka na, Manang, pati ikaw nadamay pa sa galit sa akin ni Sir," paumanhin ko. "Matuto ka na sana next time na 'wag sumasabad kapag nagsasalita ang amo natin. Hala, bilisan mo na diyan para makapalengke na tayo," Nagmadali naman kaming kumilos para makapagpalengke na kami ni Manang.