Wise Man Said Novels & Stories

Thank you na lang sa everything, pero mukhang katapusan ko na talaga! "Hindi ka sumama sa lalaking sinasabi mo dahil mukha siyang empakto. Woman! I'm handsome yes, but I'm not a saint. Marunong din akong mang rape, lalo na kung palay na mismo ang lumalapit sa manok." *****

Hinging paumanhin ng lalaki habang nakayuko. “Okey lang po hindi naman masakit.” Sagot ko agad rito sa lalaki. Pero si sir hindi sumasagot nakatingin lang siya sa lalaki at nakaramdam ako na parang natakot ‘yung lalaki. “Always look where you are going.” Malamig ang boses na pagkakasabi niya na para ring nagbabanta. “Yes sir! Sorry po ulit.” Umalis na yung lalaki at doon lang niya ako binitawan nailang pa ako dahil baka mamaya may makita sa amin at kung ano ang isipin.

Agad na sinagot niya ang tawag ng kaniyang pinsan. “Where are you?” bungad na tanong ni Mensia, ni hindi pa nga siya nakapag-hello man lang. Kinabahan si Wenshie sa tono ng boses ni Mensia. Tumayo si Wenshie at naglakad sa nakabukas na sliding door patungo sa veranda. “Ano na naman gulo ang pinasok mo Wenshie? Alam mong pauwi si Tito Lenard next week!” sermon sa kaniya ni Mensia.

Maangas na saad nito mula sa aking likod. Naiinis ko itong hinarap, ngunit ang gago ay nilampasan lang ako. The nerve! "No one would dare to walk away from the great Tungsten Mosheyev. Even the prettiest and sexiest woman can't do that to me. At wala rin akong pakialam kung babae ka pa niya. Basta huwag mo akong walk-out-an. Ako dapat ang gumagawa no'n." Tinitigan ko ang likod nito, hindi halos makapaniwala sa narinig. This man is so confident. An egoistic male chauvinistic pig!

“Hmph.” Bagama’t mahina ang tunog, naging dahilan ito upang mapatahimik ang buong silid. Lahat ng mata ay napalingon sa pinanggalingan ng tunog. Maging si Wayne ay napaikot ang katawan at napangiti, agad na nabura ang kayabangan kanina. Nagpakumbaba ito nang makita kung sino ang dumating. "Mr. Manzano! Pasensya na, nagkaroon lang ng kaunting abala rito. Pero ayos na, maaayos na agad."

Mahinahon niyang binati ang matanda, “Magandang araw po.” Napatingin si Mr. Manzano sa kanya, at bahagyang nagulat. Wala pa siyang narinig ni kaunti tungkol sa bagay na ito. Pero agad din siyang napangiti at tumawa ng masaya.

“Wala pa ba kayong balak magkaanak? I know you are both still young, but a successful and wise man like you needs a big family. Your wealth is more than enough to support one, young man.” To her surprise, Alec let out a hearty laugh. A genuine sound that seemed full of amusement. Hindi ba siya nagkakamali sa kanyang nakikita? Mukhang natutuwa ito sa sinabi ng matanda? “Hindi pa po namin napag-uusapan ‘yan, Sir, pero sigurado akong darating din kami sa puntong iyan…” sagot ni Alec sa pagitan ng pagtawa.

Kita ko ang saya sa muka nito, aba kahit ako ‘yan e. Mayroon pang lumapit saamin na isang lalaki at itinuturo saamin ang daan, doon sa walang pila. So VIP pala kapag mayaman ganon? “Mauna ka na wife, I’ll follow you later. Remember what I told you.” Tumango ako sa sinabi niya at hinalikan muna ako nito sa labi bago pumila. “Ay sayang taken na!” “Pero bagay sila!”

Bigla itong ngumiti at hinawakan ang balikat ko gamit ang kaliwang palad nya. "You have a nice voice men, I like it!" Natatawang saad nito. "Thanks, I like you too-- I mean, I like your voice too pare!" Nag apir kaming dalawa at tumawa. "By the way, sinabi na ba ni Mr. Wisconsin na hindi madali bantayan si Ms. Vee? Na i-kuwento na ba niya?" "Ohhh, yeah! He already told me about that." Tango-tangong sabi ko.

Nakatayo sila ng masyadong malapit sa matanda, halos wala na itong espasyo para gumalaw. “Baka po meron kayo kahit magkano lang,” sabi ng mas may edad na lalaki, pilit na maamong ngiti ang naka-ukit sa kanyang mukha. “Nawala lang talaga ang wallet ko at kailangan ko ng pamasahe pauwi ng probinsya.”