With Honors Quotes For Students Novels & Stories

“I really appreciate that.” Matagal siyang tiningnan ni Mari bago ito mabagal na tumango. “Kung sino man ang dahilan kung bakit ka nasasaktan nang ganito,” sabi nito, “sana alam niyang pumasok ka pa rin ngayong umaga. Tumayo ka pa rin sa harap ng students mo with your head held high habang pilit mong nilalabanan ang mga iniisip mo. For me, that already makes you incredible.”

Pero ngayon, napabayaan ko na ata ang sarili ko lalo na ang pag-aaral. Recognition kahapon. At sa kauna-unahang beses ay hindi ako nakaabot sa honors. Hindi na ako nagtaka pero nakaramdam pa rin ako ng matinding kirot sa dibdib ko. Habang pinapanood ko ‘yung ibang mga estudyante na umaakyat sa entablado para kunin ang mga awards nila ay naisip ko na minsan ay ganon din ako.

Consistent honor student kasi siya since elementary kaya madali lang para sa kanya ang makapasok doon, kaya naman ipinangako niya sa sariling gagawin ang lahat para huwag siyang tanggalan ng scholarship. "Okay. Thank you for your cooperation, Ms. Aragon," ani Liam sa babae na sinagot naman ito ng bahagyang pagtango saka mabilis un tumalilis. Naiwan naman siyang punong-puno ng katanungan sa kanyang isipan.

"Hindi man ikaw ang pinaka magaling sa klase, ang pinakamagaling sa math, ang pinaka magaling na musikero o ang pinaka magaling na atleta, but you can still be the best version of yourself that you or anyone have ever seen." "I am not here in front you as someone who received the highest academic honor, nor someone who topped the board exam 'coz I never expected myself to be in this position. I am here because I overcame myself. I overcame all the failures , the heartaches, and all the pains. And I am glad to say, that you did too."

“Bakit po kayo nagpunta rito?” Umayos siya ng upo. “Diretsahan ka pala.” “Kailangan po,” sagot ko. “Ayokong magpaligoy-ligoy.” Ngumiti siya nang bahagya. “Fair enough. I heard graduating student ka na pala. Civil engineering.” Tumango ako. “Opo. Tapos na po ang requirements. Graduation na lang ang hinihintay.” “May honors ka pa,” dagdag niya. “Summa Cum Laude.”

Kung sabagay, kahit noon pa mang kabataan nito, matalino na talaga ang kapatid. “Ang sabi ng teacher ko, kung magtutuloy-tuloy daw ako na may honors hanggang maka-graduate ako ng scuola superiore, baka pwede raw ako makakuha ng endorsement mula sa school para makapasok agad ako sa Harvard Business School.”

being a genuinely happy. "I'm so proud of you self... so proud of you," naluluha na usal niya habang nakatingin sa pangalan niyang kasali sa listahan ng mga graduating with honors. "Hindi ito ang kursong gusto mo pero naipanalo mo hanggang dulo."

“Kinakaya ho. Kailangan ko hong kayanin.” Bumuntong-hininga siyang muli. “Galingan mo ha? Kapag ikaw ang Valedictorian ngayon, mas madali sa’yong makakuha ng scholarship. Marami nag nagtagumpay na kagaya mo gamit lang ang talino at iyon ang gagamitin mo rin para umahon.” “Salamat po sir. Gagawin ko ho iyan.” “May maipaglilingkod pa ba ako?”

Tinawag din ang mga kasamang teacher ng bawat estudyante na nanalo sa competition para sa pag-receive ng award and certificate. “Congratulation! Lorenzo napakahusay mo, congrats din Mommy Lorna napakagaling po ng anak ninyo,” bating pahayag ni Teacher Ann nang matapos ang awarding. “Congrats Lorenzo!” nakangiting bati ni Haya, “thank you Mommy Lorna dahil sa 100% percent na support n’yo kay Lorenz,” patuloy na pahayag ni Haya.

"Weh? Sure? Tutulungan mo ako?" He nodded with so much confidence. "Hindi mo lang alam pero I'm graduate with latin honors. I can help you with your study. Don't underestimate me" "Sige ah? Huwag kang tokis." "Tokis? What's that?" Kumunot ang noo niya. "Huwag kang puro salita lang" "I won't. I'll help you regarding that matter. I told you, I'm not just a perv. You can ask for help."