With Honors Quotes For Students Novels & Stories

"Sayang naman kung magq-quit ka. May training mamaya, attend ka!" Madami naman silang player, hindi naman siguro kawalan kung umalis ako? "Bumaba ang mga written exams mo, Lana, may problema ba? Kapag nagtuloy-tuloy ito baka tuluyan ka nang mawala sa honors." Marahang sabi sa akin ng adviser namin pagkatapos niya akong ipatawag sa teacher's office. "Madalas kong marinig ang tungkol sa pagtatalo niyo ng boyfriend mo at minsan ay sa hallway pa talaga. Hindi naman sa pinagbabawalan ko kayong makipag-relasyon pero kung ganito ang magiging epekto sa pag-aaral niyo ay mas mabuting maghinay-hinay muna kayo."

"Look, Leandra... Kung may hindi nababagay sa university na ito, ikaw 'yon. This university has always taken virtue and kindness as its motto. It's a shame for them to have a student like you. Walang manners, bastos." Leandra froze for a second. Napakurap ito at nanlaki ang mga mata. Her face turned angry. Dinuro nito si Audrey. "What did you say, you bxtch! Who are you to teach me a lesson? The motto of this university has nothing to do with you. You're not even qualified to step into this prestigious school!"

Nakangiti niya paring sabi at naka tingin sa mga mata nito kahit marami ang mga studyante na nag sasayaw sa paligid nila ay hindi sa kanila iyon alintana at nag patuloy parin sa pag titig sa isa't isa. "Congratulations and I'm so proud of you." Bati nito na mas nakapag pangiti kay Yenna, iba parin talga ang pakiramdam sa tuwing galing sa taong mahal mo ang Isang salita. Mas binibigyan ka nito ng motivation na mas gumaling pa at mas galingan pa sa lahat. Niyakap ni Yenna si Zin at yumakap din Naman ito pabalik at ngumiti

“Hindi mo naman ako literal na kilala. At lalong hindi tayo magkaano-ano para tulungan ako.” “L-let say, kaibigan ka ni Markus. That’s it. Gusto kong tulungan ang mga taong bahagi ng buhay niya at malalapit sa puso niya. And besides, nakahanda talaga akong tumulong. Kahit kanino. Lalo na sa pagbibigay ng scholarship sa deserving students.”

I am still hoping. Our names was called. I had to deliver my message to parents, teachers and students since I got the highest honor. I was nervous while facing all the people around me, but then I manage not to stutter. “First of all, I wanna say thank you so much to the Teachers, The dean and the other staffs of this institution. Thank you to your efforts, to your patience and love. This School was like a home of mine, a home where I lived with different people. Different people that I treasured. And I want to say thanks to the parents too, who supported their children. You’re all great parents! I salute ya’ll. Especially to my parents, I love you! And to my fellow students. I know we’ve

Sinusubok talaga ang pagiging ulirang guro niya. Ilang araw nang absent ang isa sa kaniyang estudyante. Hindi sumasagot sa tawag at hindi rin nagre-reply sa messages niya. At bilang adviser ay hindi siya mapakali. Kilala niya ang mga estudyante niya at ramdam niyang may problema ang bata. Kaya heto siya ngayon, tinutupad ang saying na “My Teacher, My Hero”. Kahit sinusubok ng panahon ay pinilit pa rin niyang puntahan ang address na nasa student records.

Sadyang busy lang siya sa pag-aaral niya, kaya minsan nakakalimutan niya. Naging abala kami ni Primo sa pag-aaral namin hanggang sa hindi ko namalayang nakapagtapos na kaming dalawa. Gaya ng inaasahan nakapagtapos siya with Latin honors, kaya hindi ko mapigilang maging proud sa kaniya. Palagi siyang achiever, kaya hindi na ako nagulat doon. Primo is the type of person who always wants to be on top.

Even sa dalawa kong kapatid. Tanging mga marites at Papa ni Dad ang hindi pabor wala lang magawa dahil kay Dad pero bukambibig palagi ni Lolo si Gretchen. Lalo na patuloy pa rin kaming pinag-uusapan ng ibang tao ngunit hindi na lamang pinapatulan basta wala kaming inaapakan na tao. -------- Kasama pa rin ako sa honor students. Nag-umpisa ang program. Sobrang support talaga ng pamilya ko sa akin. Hanggang matapos ang graduation rites na palakpak, nag cheers sa pangalan ko.

Sa lalaki pang hindi ko kakilala, sa lalaki pang pinaplanuhan kong gawan ng mali. “I like the courage you showed earlier when standing up for yourself to my Lolo,” tiningnan niya ako saglit at ibinalik niya ang tingin sa daan. “You’re academically genius, why do you seem unfamiliar with the students who receive awards at the end of every semester?” Napansin niya pa ang bagay na ‘yun.

Ayaw niyang dumagdag pa sa isipin nang mga ito lalo pa't alam niya na may dinadala ring mabigat na problema ang mga ito. "Naku, wag mo kaming alalahanin nang itay mo. Ayos lang naman kami, medyo hirap nga lang tuwing tag ani dahil alam mo naman. Wala na ang kaisa-isang alaga namin na nakakatuwang namin sa bukid. Ang kambal, masisipag mag aral ang mga yon. Alam mo bang honor students silang pareho?" Mahabang litanya naman nang kaniyang ina. Halatang masaya ito sa achievements nang mga anak.