Novel & Cerita With Honors Quotes For Students

"Oo kasi nilipat ka section that time pero dapat ay sectio 7 ka? Akala mo siguro ay hindi ko yun natatandaan no?" "Hehehe, doon tayo nag cutting classes diba? Tapos naglaro tayo ng tagutaguan ng tao. Then ngayon, hindi ko lubos maisip na tototohanin natin ang tungkol doon!" "Ganun talaga, sino ba ang magaakala na makakagraduate tayong dalawa kahit na bulakbol tayo noon?" "Kaya nga eh, mas magaling lang talaga tayong dumiskarte. Sa totoo lang wala naman talagang saysay ang mga honors na yan. Maaari ngang importante yan noon pero hindi na ngayon!"

“Tapos na ang kasiyahang ito! Maaari na kayong umuwing lahat!” Isa-isang tumayo ang mga panauhin. Nagbubulungan habang paalis sa malawak na lawn ng mga Buenavista. “M-Ma, nagtapos ho ako ng high school with honors.” Nangilid sa luha ang kanyang mga mata. Naniniwala kasi siyang ang pagtatapos ng high school ay isang achievement na dapat ipagpasalamat.

Hindi ako tumigil kaya wala na akong maintindihan. “… Congratulations, Class of 2020! May we step into the future with courage, confidence, and a little bit chaos that keeps life exciting.” Kasunod niyon ang masigabong palakpakan. Doon lang ako napatigil sa pag-iyak. Mabuti na lang at hindi nakita ni Frank ang pag-iyak ko dahil proud father din sa panganay namin na nakapagtapos ng highest honor pa. Pero hindi iyon nakaligtas nang matapos, maging kay Kai.

It came like a tide I couldn't stop. May mabigat man na pinagdadaanan, nagawa ko pa rin maging masaya at ngumiti sa araw na ito. Umakyat ako sa stage na may ngiti sa labi nang tanggapin ko ang aking dalawang medalya. Hindi lang ako makapaniwala na kahit lagi akong lutang nitong school year, nagawa ko pa rin makakuha ng award, With High Honors at Outstanding Student in Humanities and Social Sciences.

Datapwat ay lalo pa itong lumala. Sa pagtatapos ko bilang isang Grade 7 student ay 'di ko pa rin nakauusap si Greg upang personal s'yang pasalamatan, pero parang ang ilap ng tadhana na paglapitin kaming dalawa. Dahil rin siguro athlete siya kaya palaging busy sa training o laro. Bilang isang honor student ay may award ako, kaya andito ako ngayon sa recognition upang lumahok sa pagbibigay-pugay ng mga kagaya kong may awards din.

His tired eyes and half-smile spoke volumes, but he remained tight-lipped about the situation. Hindi ko na sya kinulit pa dahil mukhang ayaw nya rin pag usapan. The awarding ceremony started with a short message from the head teacher, followed by the announcing of the honorable students. It started from the GAS strand, the students who got honors were given a certificate and a medal. "Sure ka, okay ka lang?" Muli kong tanong kay Ross dahil sa sunod-sunod nyang pag hinga ng malalim. "I'm fine, don't worry about me." He said, shaking his head.

"Maraming salamat, sa lahat ng aking guro, mga kaklase, kaibigan at naging pamilya dito sa paaralan. kayo ang naging lakas at kahinaan ko upang maipagpatuloy ko ang paglalakbay at pag tupad sa aking mga pangarap. Lahat tayo ay may pangarap, at ang araw na ito ay isa sa ating mga pangarap. Pagtatapos man ito sa isang chapter ng buhay natin pero simula pa lang ito sa patuloy nating pakikilaban sa malawak na mundo." "Maya, congratulations sa iyo sa pagiging Highest honors mo, pero salamat dahil mas pinili mong ako ang mag- speech dito sa stage kaysa ikaw. Nagawa natin bestfriend, lahat at marami pa pero kapit lang, walang bibitaw." "Sa Mommy ko na nagtaguyod sa akin, ikaw po ang mundo ko, ikaw

"Paano po kung hindi na po ako with honor?" Huminga ako ng malalim. "Anak, magpahinga ka muna. Nakausap ko na rin naman ang teacher mo. At saka huwag kang mag-alala, may honor ka man o wala ikaw pa rin ang pinaka the best para sa akin." Hinalikan ko ang kaniyang noo. "Ang gusto ko lang ngayon ay mag enjoy ka, okay?" "Pero Moma, ginagawa mo lahat para sa akin, syempre gagawin ko rin lahat para sa iyo."

Imposible. Buong graduation ceremony ay iyon ang nasa isip ko. Ilang beses pa akong lumingon, nagbabakasaling naroon nga siya subalit bigo ako. Natapos ang lahat at nagbigay ng speech ang mga nakakuha ng latin honors sa bawat kurso kabilang ako.

“Kung hindi nila ipaghihiganti ang kanilang guro, mga tao pa ba sila?!” “Sa kabilang banda, wala kang respeto para kahit kanino!” “Hindi mo ba alam kung paano maging mabait sa mga estudyanteng ito na sinusubukan na ipaghiganti ang kanilang guro?! Ito ay code of honor!” Si Scarlett at ilang iba pang babaeng kasama niya ay sumigaw kay Harvey. ‘Iniisip niya na kaya niyang gawin kahit anong gusto niya dahil lang siya ay mas malakas? Bulag ba siya sa mga gawain ng mundo?’