Novel & Cerita Wizard Of Oz Munchkins

May oras pa para gumawa ng munchkins na ititinda ko bukas kasama ng balot. Biscuits na choco flavor, gatas, nips, at desiccated coconut. Itinabi ko muna ang canned goods at noodles. Saglit na naman akong natigilan nang maalala ko si Vince. Nagpunta ako kanina roon sa bahay ni Mayor Yanixx pero saglit ko lang nakasama ang anak ko kasi sinundo na naman ni Honey Leth at binisita nila si Mayor. Huminga ako ng malalim pero hindi pa rin niyon napaatras ang kirot na humagupit sa puso ko.

Kinabig na ako ni Yuan at isang matamis na halik ang muli naming pinagsaluhan. Hindi masyadong nagtagal ang halikan naming iyon. Naramdaman marahil ni Yuan ang tensyon na namamayani sa akin. “All right. Relax, my princess. Wala naman tayong ibang gagawin. I just wanna taste, these…” mapaglarong saad niya, sabay dakma sa dalawang dede ko. “My two favorite Munchkins.” Munchkins? Ikumpara daw ba ang dede ko sa MUNCHKINS?!

Pagtatama naman sa akin ni Elijah at kumuha ito ng iilang piraso at nilagay sa aking plato para kainin ko. Munchkins? Mukha nga siyang munchkin, ngunit mas mukha itong traditional rice cake ng korea. Agad naman na may nag-abot ng mainit na gatas sa akin dahil malayo iyon sa posisyon namin ni Elijah. Ngunit hindi nakaligtas sa aking pansin ang mga matang nakatingin sa amin. I know they are dumbfounded because the king served the food to a mere servant. Nagpanggap na lang ako na tila walang napapansin. Ang buong atensyon ko ay nasa pagkain dahil ayokong malingat at mapatingin kay Natalia. Agad na tinikman ko ang munchkin at tama nga ang hinala ko na hindi ito kagaya ng munchkin ng mga sikat na

' 'Oh, it shall taste well,' said Minnikin, and at once set himself to work to brew. 'But I must have more trolls to help to carry what is wanted,' said Minnikin; these that I have are good for nothing.' So he got more and so many that there was a swarm of them, and then the brewing went on. When the sweet-wort was ready they were all, as a matter of course, anxious to taste it, first the Troll himself and then the others; but Minnikin had brewed the wort so strong that they all fell down dead like so many flies as soon as they had drunk any of it. At last there was no one left but one wretched old hag who was lying behind the stove.