Xoxo Mga Nobela at Kwento

Sa lobby ay naghihintay na si Xander na may hawak na higanteng pumpom ng kulay pulang rosas. Ang ilang katrabaho niya ay may hawak na placard na Yes at Yes. Wala talagang NO. “Hi! So it’s a yes or yes?” malambing na tanong ni Xander sabay luhod ng isang tuhod at bukas ng singsing. Ang mga katrabaho niya sa likod ang sabay-sabay na nagsigawan ng Yes! Sinutsutan niya ang mga ito kaya naghagikhikan na lang. Nang ibinalik niya ang tingin kay Xander ay seryoso na mabagal siyang tumango.

malambing niyang paalam bago ikinaway ang isang kamay sa screen. Xander nodded gently. "Good night, babe. Just end the call," he said softly. He kissed the fingertips of his dominant hand and waved near his head, a tender gesture of farewell.

"OMOOOOO!!!!" "SHINING LIKE A DYNAMITE YOHOOOO!!" "GO GIRLLLL!!" "SMILLEEEEEE!" Mas lalong lumakas ng pinuntahan siya ni Xyrus saka inalalayan siya pababa na parehong nag niningning ang mga ngiti, umayyy!!! 'Yung chemistry, sweet and kilig overload!!! "YIIEEEEEEE!" "UWIAAAN NAAAAAA!" "SANA ALLLLLL!"

MIREYA’S POV “Good morning, love. I need to go. Papasok ako sa office. Sleep ka pa alam ko na napagod kita kagabi,” bulong ni Xandro sa tainga ko. “Okay, love. Ingat ka sa work mo.” inaantok na sagot ko sa kanya. “I will, I love you.” Malambing na sabi niya sa akin. “I love you too.”

Pero ngayon, parang may bumabagabag sa konsensya niya. Naputol ang pag-iisip niya nang biglang magsalita si Xander. “Ano’ng tinitingnan mo?” Napatingin ito sa cellphone niya. Nasilayan din nito ang larawang ipinadala ni Owen. “That's a great drawing, maganda rin ang sulat,” komento niya. “Anong guhit 'yan?” sabat ni Cassandra. Agad pinatay ni Kin ang screen. “Sinend ng pamangkin ko. It's just a lantern.”

Sa loob lamang ng isang gabi, naisip niya na masarap palang mamuhay ng malaya at simple. Naisip ni Andrea na sumilip sa bintana ng Zorong motel. Tiningnan niya ang paligid ng kalye. Maraming sasakyan at mga taong dumadaan, hanggang sa huminto ang kanyang tingin sa isang gusali na may pinturang kulay dilaw, naghanap siya ng hair salon na malapit sa hotel, at pagkatapos ay nagsimula siyang tumawag sa numerong nakalagay sa isang malaking billboard sa labas. Nag-book siya ng kanyang slot for appointment. At sakto naman, dahil walang masyadong customer sa araw na iyon kaya nakakuha agad siya ng appointment sa alas diyes ng umaga. "It's time for self love." bulong niya sa sarili.

Maganda ang font—elegante, maayos, matapang, at halos tumatagos pa sa likod ng papel. Ang pirma sa dulo ay isang karakter na. “XZ” “Siguradong regalo ito ni Xander!” lumapit ang lola niya, tumingin sa card, at ngumiti. “Hindi ko akalain, ang sayang naman.” “Ate sister, pwede kaya yung lalaking bumisita kahapon ay magiging future brother-in-law ko?” tanong ng pinsan ni Shaine na si Giezel na excited.

Oxygen: Mukhang paa? Axel: Hey! That sucks. Stop it. Tsh. -_- Oxygen: Hahahahaha! Axel: You're laughing, does that mean I'm your happy pill now? Oxygen: hindi. -_- Axel: Hey! That's my emoji. You're a stealer, oxygen. Oxygen: Tigilan mo nga ang kakatawag sa akin ng oxygen? Axel: What should I call you then? Hmm.. Cat? Oxygen: Mukha ba akong pusa?

natatarantang saad ni Xenon sa binata at pinapatahan eto. "You got hurt because of me huhuhu sorry" umiiyak na saad pa neto. "No, wala lang to. Please, tahan kana" natatarantang saad ni Xenon "Eto oh, may chocolate ako. Tahan kana" pagbabribe pa nya at kinuha ang chocolate sa chest pocket nya. "Huh... Ah! chocolates!" as a child, children's often change their emotions too quickly. Napatawa naman si Xenon dahil ang cute neto, may mga luha pa sa mga mata neto ngunit abot tenge ang ngiti ng iabot nya ang chocolates.