Xoxo Novels & Stories

natatarantang saad ni Xenon sa binata at pinapatahan eto. "You got hurt because of me huhuhu sorry" umiiyak na saad pa neto. "No, wala lang to. Please, tahan kana" natatarantang saad ni Xenon "Eto oh, may chocolate ako. Tahan kana" pagbabribe pa nya at kinuha ang chocolate sa chest pocket nya. "Huh... Ah! chocolates!" as a child, children's often change their emotions too quickly. Napatawa naman si Xenon dahil ang cute neto, may mga luha pa sa mga mata neto ngunit abot tenge ang ngiti ng iabot nya ang chocolates.

"Skylar, alam mo ba kung anong laman ng kahon na ito?" Napangiti si Skylar nang marinig iyon. "Hindi ko alam at wala rin akong interes na malaman." Ngumiti si Xenara na parang may ipinagmamalaki. "Ito lahat ang mga regalo sa akin ni Kuya Jaxon tuwing birthday ko. Bawat taon, binibigyan niya ako ng mga alahas, maliliit man o malalaki. Sa dami, mahigit isang dosena na ang naipon. Kung isasanla ko ang mga ito, aabot sa dalawa o tatlong daang milyon ang halaga."

Muli’y hinakbang ni Xandy ang kanyang mga paa at sa bawat paghakbang ng kanyang mga paa ay mas lalong tinatambol ng drum ang kanyang dibdib sa malakas nitong pagkabog. Alam niya sa sarili na may something, hindi niya rin matukoy kung ano iyon, ipinagpatuloy lang ni Xandy ang paglalakad. Sa pangalawang pagkakataon, muli’y may nakita siyang bouquet of white roses at katulad ng nauna ay may card din iyon. Kinuha niya ang card at binasa ang nakasulat. ‘turned right, bawal ang kumaliwa’ with smiley emoticon sa huling letra. Hindi niya tuloy mapigilan di mapangiti sa huling nakasulat sa card. Hinakbang uli ni Xandy ang kanyang mga paa. Sa ikatlong pagkakataon ay tumambad sa kanya ang bouquet of re

“A-anong…” Fox?!

binitin niya ang gusto niyang sabihin at humakbang palapit rito at hinawakan ang baba ng babae. Nakita niyang napalunok ito at parang kamatis na ang mukha nito sa pagkapula kaya mas lalo siyang ginahang asarin pa ito. Nilapit niya ang mukha sa mukha nito at hinapit ito sa bewang at binulong ang mga katagang ito, "l'm in the same size with that XL brief and condoms."

“Buksan mo.” Dahan-dahan niyang binuksan. Sa loob ay isang simpleng kwintas. Walang malaking bato, walang kumikinang na diamante. May nakaukit lamang na tatlong letrang, A, A, at X. “Bakit?” tanong niya, naguguluhan. “Hindi ko naman kaarawan. Wala rin namang okasyon.” Huminga nang malalim si Xavian. Tumingin siya nang diretso sa mga mata ni Astrid.

Stone," Enjoy reading po! 🫶🏻🌹🩵

Walang tao sa frame, ngunit dalawang anino ang nakikita sa lupa. Ang isang anino ay payat at maganda, ang isa naman ay gwapo at matikas malinaw na sina Audrielle at Xavier. Nilagyan ni Xavier ng caption, "Ang pinakamagandang regalo sa kaarawan ko." Agad na nakakuha ng atensyon ang post sa mga nagmamasid, na may mga mapagkumbabang binata na nagkomento, "Birthday ni Xavier ngayon, bakit hindi siya nag-vegetarian dinner?"

Dahan-dahan niyang iniabot ang papel. Sabik na kinuha iyon ni Zex. Matagal na siyang marunong magbasa, kaya na niyang intindihin ang mga salita. [Darling, thank you for saving me, you’re amazing! XOXO~] May nakadrawing pang maliit na puso sa dulo.

Ngayon niya napatunayan na totoo ang sinasabi ng mga kaibigan niya. Under his breath. He whispered. "What's your name, sweetie?" The woman giggled. Pinalandas niya ang mga kamay sa likurang bahagi ng katawan nito. She pressed her body closer. Kahit na naroon pa ang damit, si Xavier ay nararamdaman ang bawat bahagi ng katawan nito. Her breasts, her nipples and...her private part. "You don't really have to know my name, sweetie," ganting tugon nito. "Just call me no name and we're even."