Novel & Cerita You Are Destiny Lyrics

imporma pa nito sa akin. Tumango lang ako at pumasok na sa loob ng bahay. Diretso ako agad sa silid ko. Humugot ako ng malalim na hininga bago kumatok. Why I am knocking? This is my room e? Pinihit ko ang doorknob at itinulak ang pinto. I saw Marinel, still asleep. Dahan-dahan akong lumapit sa may paanan niya para i-check ang mga paa nito. Thank god! Hindi na ito namamaga at okay na siya. Lumipat ako sa kaliwang gilid niya at pinagmasdan ito. Pain twisted in my chest. Why destiny make me end up like this. Why destiny do things even if I am avoiding this to be happen. Hanggang kailan ako magtatago sa anino ng kakambal kong si Calvin.

["Wala naman! Sadyang mapaglaro lang talaga ang tadhana." "I know right. I have to hang up now." ["Okay. I'm still hoping t-------"] "Don't!" I cutted her then hang up. "Destiny really loves playing each other's heart. Let me see what the destiny can do to stop me from my plan, then!" I smirked.

“Oo nga no... grabe, hindi ko naramdaman.” “Hindi ka pa uuwi?” tanong ko, sabay inipit ang straw sa empty cup ko. “Hindi pa siguro,” sagot niya, pero tumayo na rin. “Hatid na kita.” Napalingon ako sa kanya. “Hindi na, may Grab naman.” “Esther...” Seryoso ang tono ng boses niya. “Hindi ako puwedeng hayaan kang umuwi mag-isa. Lalo na’t gabi na.”

Ito ang haharapin niya upang kahit paano ay makagawa siya ng antok. "Maganda raw 'yan, ano na nga title?" Tanong ni Lori na lumabas ng sariling silid. "Minsan i-try mo mag komiks," wika pa nito. At saka inihagis ang ilang pirasong komiks sa tabi ng kinauupuan niya. "Mamaya, bago ako matulog, eto munang Destiny, na nauna kung hawakan," wika niya nang sulyapan ang mga komiks sa kanyang tabi.

this is it! Kasabay ng malamyos na boses habang kinakanta ang "Destiny" ay ang dahan-dahan na pagbukas ng malaking pintuan ng simbahan. Kasabay ng paghakbang ko ang pagtulo ng luha sa aking mga mata. 'what if I never knew what if i never found you i'd never have this feeling in my heart'

What if I never found you I'd never have this feeling in my heart How did this come to be I don't know how you found me But from the moment I saw you Deep inside my heart I knew Baby your my destiny You and I were meant to be With all my heart and soul I give my love to have and hold And as far as I can see You were always meant to be my destiny I wanted some one like you Someone that I could hold on to And give my love until the end of time But forever was just a word, just a word Something I'd only heard about But now your always there for me When you say forever I'll believe Baby your my destiny You and I were meant to be With all my heart and soul I give my love to have and hold And as f

Sa bandang kaliwa sa harap namin sila napa-puwesto, kaya tuwang tuwa akong tinitingnan lamang sya habang nasimsim ng alak na inorder ko. “I guess this is what you called ‘Destiny’.” Natatawang isip ko at hindi inalis ang pagkakatitig ko kay Kiara.

"Excuse me, hindi ko kasalanan kung bakit naisip ko iyan. First of all, hindi ka naman siguro naniniwala sa destiny, 'di ba?" Muling napasimangot si Natasha at walang sagot na nakuha mula sa lalaki. Ang paraan ng tingin pa nito sa kaniya ay parang nagsasalita siya nang walang katuturan. "Look, destiny ang tawag sa nangyayari sa atin ngayon. Nagtagpo ang landas natin sa isang lugar na stranger tayo sa isa't isa. Without knowing na ako ang maging fiancee mo." Parang matandang paliwanag ni Natasha.

Magiliw kong bati at agad namang umaliwalas ang mukha ng binata. "How can I forget you? Akala ko kung sino ang laman ng sasakyan na 'to at ilang minuto na pero hindi parin lumalabas. Akala ko kung ano na nangyari tapos ikaw pala ang laman. Destiny nga naman." Sabi nito pero hindi ko masyadong narinig ang huling sinabi nito.